Bright Lights Novels & Stories

Ngunit wala rin siyang ibang pagpipilian. Ginulo niya ang kanyang isip at nakuha ang Liwanag ng Acme o sa mga salita ng ibon, ang Light of Death, mula sa Celestial Abode. Ang Light ay napakakulay at maliwanag. Kahit na tinatakan na ito ni James, ang Liwanag ay maaari pa ring magmula sa isang nakakatakot na antas ng kapangyarihan. Ang kapangyarihang ito ay nagulat sa mga makapangyarihang Lord na naroroon din.

Sobrang romantiko! Habang lumulubog ang araw, unti-unti namang sumisindi ang mga ilaw ng lungsod—tila ba kumikindat paakyat sa langit. Sa loob ng sasakyan, nakaupo sina Darian at Danica, nakatingin sa bintana. Pinagmamasdan nila ang nakakabighaning light show sa mga matataas na gusali—mga ilaw na palit-palit ng kulay at hugis.

Lumutang ang mga ito sa ere, naglalabas ng mahinang fluorescent na ilaw na parang mga tunay na alitaptap. Sa paningin ng kalaban na nasa kusina, mukha lang silang mga inosenteng insekto na naligaw sa dilim. Pero sa oras na pindutin ko ang "Execute" button sa phone ko, ang magandang liwanag na ito ang huling bagay na makikita nila

Gusto akong saktan ng taong iyon! The time is thirty minutes to seven in the evening. Bukod sa alon ay dagdag sa hirap ang madilim na paligid ng karagatan. A network of powerful spotlights mounted on hovering drones cast an eerie glow over the battleground. These drones, along with fixed cameras at each corner of the platform, ensure that every moment of the fight is captured in high definition for the gamblers watching from afar.

Hindi lang iyon, may mga nakapasok na kalaban pang kailangang asikasuhin kaya bago pa man makapanakit pa ng tuluyan ang mga shades na iyon ay narinig ko ang boses ni abuela. "White light" and with that, a white blinding light spread through the air, eliminating the shades and shadows as much as it could.

“Sige na. Matulog ka na. Wait? Hindi ka ba nagpapatay ng ilaw? Masyadong maliwanag.” “Gusto mo bang patayin? Okay lang naman sa ‘kin.” Walang alinlangan akong bumangon at sinindihan muna ang night lamp na nasa bedside table niya bago ko tunguhin ang switch ng ilaw. Then, a warm, golden light filled the room, casting a gentle glow that made everything feel more intimate and serene. The soft illumination highlighted Poppy’s delicate features, making her look even more beautiful as she lay there.

Nagtaka ako. Pagkababa ko sa sala, nakapatay lahat ng ilaw kaya medyo madilim. Tahimik ang buong bahay, parang walang tao. Binuksan ko ang flashlight ng phone ko, at halos mabitawan ko iyon nang biglang may kumanta ng happy birthday mula sa dilim. “Happy birthday to you…”

paalam ko at mabilis na umalis doon ng hindi nililingon isa man sa kanila. Madilim ang paligid pero nakatulong naman ang mga malilit na light bulb na naka sabit sa taas. It looked simple, yet sentimental. Maraming tao ang banchetto at tuwang tuwa sa dami ng mga napiling magperform ngayong gabi.

Ang buong stadium ay binalot ng isang nakabibinging katahimikan, na sinundan ng isang pagsabog ng dalisay na liwanag na walang tunog. Nang humupa ang liwanag, ang control room ay wasak. Ang power core ay inert at malamig. Si Silas ay naging abo na tinangay ng hangin. At sa gitna ng lahat, kung saan dapat nakatayo si Brayan, wala nang natira kundi ang Red Brilliant Stone, na dahan-dahang bumagsak sa sahig. Ang kulay nito ay wala na. Ito ay naging isang ordinaryo, kulay-abo na bato, ang lahat ng kapangyarihan nito ay naubos.

Simula ng ma trauma ako ay natakot na ako sa dilim. Naramdaman kong nanlalamig na ang kamay ko dahil sa takot pero nawala iyon ng bigla nagkaroon na ng liwanag. Parang mga LED lang iyon sa itaas, sa second , third at fourth floor na ikinatingala ko naman. [Insert song: Ulap by Rob Deniel] Kasabay niyon ay ang pagtugtog ng isang kanta na talagang saktong sakto sa tanong na nakahighlight gamit ang LED light sa itaas nitong Mall.