Dream Lantern Novels & Stories

Pulang-pula ang mga ito at may mga ginto na nakadetalye na kumikinang sa ilalim ng araw. Wow! Sa gitna, nakasabit ang isang malaking lantern na may pulang at itim na kulay, at ang mga makapal na kanji na nakaukit dito ay nagmamarka ng pagpasok sa mga banal na lugar. Tumingin ako sa magkabilang gilid. Mas lalo pa akong namangha nang masilayan ang dalawang dambuhalang estatwa ng mga guwardya roon. Ang suot nilang ekspresyon ay tila nag-aalay ng proteksyon laban sa mga masasamang layunin.

"Ma, paabot naman ako ng posporo at magtitirik ako ng kandila." Marahan na ibinaba ni Dreams ang mga dala niyang bulaklak at ilang mga pagkain na iaalay sa ibabaw ng puntod. Walang kaarte-arte siyang naupo roon at matapos iabot ng kanyang ina ang pinasuyo nitong posporo ay kaagad niyang sinindihan ang hawak nitong kandila at maingat na ipinatayo iyon sa ibabaw ng puntod upang hindi mamatay ang apoy nito.

Masyado na kasi siyang naiinip. Sa madilim na gabing iyon, ang kalangitan ay napupuno ng maniningning na bituin. Ang maliit na tulay sa gitna ng garden ay napupuno ng umaagos na tubig na tila nagbibigay ng kapayapaan sa paligid. Nakita ni Gab ang mga antique lanterns na siyang nagsisilbing ilaw sa garden. Ang malamlam na liwanag niyon ay katulad ng buwan na napapaligiran ng ulap na kaygandang pagmasdan.

Sa harap niya’y isang mahabang lamesa na halos bumaon na sa pinong buhangin, pinalilibutan ng mga malalambot na unan at banig na kulay beige at puti. Sa paligid, nakakalat ang iba’t ibang sizes ng LED candles na parang mga alitaptap na nagbibigay ng malambot at mainit na liwanag. Nakabitin din ang mga LED fairy lights na nakatali sa magkabilang dulo ng mga puno ng buko, kumikislap kasabay ng ihip ng hangin.

“Ikaw, asaan ang lantern mo?“ He shrugged. “I don't need one.“ “Why?“ “Because I can always talk to her in my dreams.“ Maikling sagot niya. “You dream of her . . . always?“ Tumango lamang ito bilang sagot sa akin. Maya maya pa ay may paisa-isa nang lantern ang lumulutang sa kalangitan. Kaunti lamang ito hangang sa masakop ng dilaw na ilaw ang madilim na gabi. Para itong nga bituing nagniningning. Lahat kami'y nakatingala sa langit at tinitingnan ang pagsayaw ng mga ito sa hangin.

Sa ilalim ng gabi, ang kumikislap na ilaw parang may sariling buhay, tumatalon, umiikot, kumakalat ng makukulay na liwanag. Hindi mapigilan ni Harmony ang ngumiti, iniikot-ikot ang wire sa kamay. Ginaya rin siya ni Darien, at nagmistulang bilog ng ilaw ang sparkler niya. Hindi ito gaya ng paputok na mabilis at malakas; ang liwanag ng sparkler ay banayad, tumatagal, at nagbibigay ng kakaibang lambing at romantic na pakiramdam.

Naramdaman ko ang malamig na mga damong dumadampi sa binti ko. Nagulat ako nang kumuha siya ng isang lantern. The largest one. "Kumuha ka rin,” saad niya. Kumunot ang noo ko. "Bakit?” "Paaanurin natin ‘yan mamaya. Sabi kasi nila ‘pag raw dumating ang unang gabi ng taglamig at bumagsak na ang mga nyebe maaari ka raw mag-wish basta mag-aalay ka ng isang maliwanag na bagay. Spirits love lights. The more the luminousity you offer the more blessing will come hindi para sa iyo kung ‘di sa mga taong mahal mo. Lahat kasi ng tao dito sa Letdana ay humihiling ng para sa iba hindi para sa kanila. Bakit hindi natin i-try baka magkatotoo.”

"Colton, ano yun?" Tinuro ni Daisie ang stall sa ilalim ng bridge na nagtitinda ng river lanterns. Makulay ang mga lanterns—ang iba ay hugis hayop, habang ang iba naman ay parang bulaklak at halaman, pero lahat sila ay kaakit-akit at maganda. Lumapit si Maisie sa kanila. "River lanterns yun." "Mom, gusto ko po magpalipad ng lanterns sa river." Pumipikit-pikit si Daisie, seryoso ng itsura.

Mark your calendar. Tonight, on the first full moon of the year, I will marry my bestfriend's widow. Iginala ko ang aking paningin. Mula sa mga sanga ng matatayog na mga puno ay nakalambitin ang mga puting paper laterns. Sa ibang bahagi ng mga sanga ay mayroong nakalambitin na LED lights na lalong nagpaganda sa disenyo ng paligid. Kung titingnan ito mula sa malayo ay tila nagmumukha itong mga alitaptap na aandap-andap.

Dahan-dahang dumami ang tao papunta sa dulo ng plaza kung saan nakahanda ang lantern release area. Naglakad si Talia kasabay ng crowd papunta roon. Sa itaas, nagsisimula nang magsindi ang mga paper sky lantern na kumikislap na parang mga alitaptap sa dilim. May nakasabit na maliliit na wish tags at butil ng palay sa ilalim, simbolo raw ng pasasalamat at panalangin.