God Is A Healer Quotes 소설 & 이야기

Miracle happened agad siyang mag-response sa unang iyak ng panganay sa quadro hanggang sa huling iyak ng bunso ay tuluyan na siyang nagising. God is great Less, napakahiwaga ng pag-ibig. Kayang gisingin ang natutulog na diwa dahil narinig niya ang ingay na konektado sa kanyang puso. Gusto kana niyang bitiwan and he said palalayain kana niya dahil hindi mo naman siya mapapatawad sa mga kasalanang nagawa niya sa ate mo at sa'yo. Walang serious damage ang mga tuhod niya. Nawalan lang ito ng sense dahil sa pitong buwan na hindi naigagalaw. Kailangan niya ng therapy pero ayaw na niyang magpa therapy. Wala naman daw silbi at baka kung gumaling siya hindi niya makayanan na huwag kang sundan o hanap

Kaya matagal ang process of healing. "Saka nga pala, tinawagan na ako ng mga magulang ko. Tinatanong nila ako kung nasaan na daw ako. At nakakausap ko na rin si Papa. Nakalabas na pala siya ng hospital. Kung hindi dahil sa'yo, baka hindi gumaling si Papa." I'm sincerely grateful, lalo na kay Lord sa pagbigay niya ng chance at pag look out niya sa'kin, sa'min ng family ko. Hindi naging madali ang mga pinagdaanan ko, pero kumpara sa mga naghirao at mas naghihirap pa, ay nabiyayaan ako ng magandang blessings.

Minsan, nahihiya na rin ako dahil pakiramdam ko sobrang abala ko sa kanya. "I told you, you are not a bother. Paulit-ulit. I'm just one call away if ever you need me." I smiled. "And, Jezrel please know that no matter how cruel you think people would be, there's still goodness in everyone of us. " My forehead creased as I looked back at him. "Your words really are powerful. How you heaved words were amazing, Asher. You never failed to infiltrate every bit of me..." He was about to say something when his phone rang.

“Hayaan mo po, tito. Isasama po kita sa prayers ko palagi. Aalisin na po ni Lord ang phobia mong ‘yon, basta maniwala ka lang po sa Kaniya at saka kausapin mo rin po Siya madalas.” Napangiti si Jett. Talagang maganda ang naging pagpapalaki ni Freya noon kay Yael. Ginulo niya ang buhok ng kaniyang pamangkin. “Oo naman. Naniniwala si Tito Jett sa healing power ni Lord.” Biglang kumunot ang noo niya. “Oo nga pala, Yael. Bakit nasa Escueza kayo ng mommy mo? ‘Di ba, iniwan namin kayo sa hospital?”

Sa pagmamahal sa kaniya araw-araw at paulit-ulit. At nang siya naman ang magsalita ay ngumiti si Sophia sa pagitan ng mga luha. Habang nakatingin sa lalaking minsang sumira sa puso niya at sa lalaking tumulong ding buuin iyon muli. "Akala ko noon..." Mahina niyang sabi. "Ang healing ay tungkol sa pagkalimot." Napangiti siya habang pinipigilan ang pag-iyak. "Pero mali pala ako."

sa tinagal tagal kong nagsasanay ng kapangyarihan ko ay hindi ko pa nagagawang makausap ang Goddess na syang may hawak ng hangin kong kapangyarihan dahil hindi ko ito mahanap kung nasaan. Alam ko naman kung paano sya hanapin ang kaso ay hindi talaga sya saakin kumukunekta. "Eh paano nawala ang lason? Dahil rin ba sa hangin?" Napatawa sya dahil sa sinabi ko. "Hahaha hindi noh may kapangyarihan akong makapanggamot katanaya. Meron akong Healing Power"

“Sabi ko, hindi na ako iiyak nang dahil sa kanya e, but I think I’m wrong kasi mayroon pa rin pala akong iluluha ngayon. Ang sakit-sakit kasi sa puso, e.” “You can’t stop that tears, Klara. Kaya kung may iluluha ka pa man sa ngayon dahil sa kanya, ilabas mo hanggang sa ayaw na ng mga mata at ng puso mong lumuha ka. Tandaan mo, Klara, ang lahat ng pagsubok ay may hangganan at ang lahat ng luhang ibinuhos mo ay may kabayaran. God is not resting, Klara. Nararamdaman din niya ang paghihirap mo, natin, just trust Him. Trust me.”

“Dad, ang sakit. Bakit si Hera pa?” Narinig niyang wika ni Rhayan. Bagamat umiiyak ito at mahina lang ang pagkakasabi ngunit malinaw iyon sa kanyang pandinig. Tinapik-tapik niya ang likuran nito upang pakalmahin. “Anak, huwag kang mawalan ng pag-asa. Hindi natutulog ang Diyos. Alam kong kaawaan ka niya.” Emosyonal niyang saad rito.

Makalipas ang ilang sandali, bumalik na siya sa sarili at sinabi niya, “Isang doctor lang ako, hindi isang Diyos.” Lumapit siya at tumingin siya sa bandage na nakapalibot sa tiyan ni Roanne, puno ng dugo. “Sigurado ako na sa isang tingin pa lang, alam mo na ang mga sugat na natamo niya ay malala.” “Theo, marami akong naligtas na mga pasyenteng may comatose dati, pero sa kasamaang palad, wala akong paraan para buhayin ang mga patay na.”