Age Doesn't Matter In Tagalog Novels & Stories

Dagdag niya pang sabi. Napilitan na lang akong tumango. "Opo, La." Sagot ko. 'Opo, La' Ang generic answer pero unbeatable 'yan. Isang sagot, wala na kokontra. Bata pa lang ako at natuto na agad makaintindi ng bagay bagay. Ipinaliwanag na nila sa akin ang kahahantungan ko sa buhay. Advance kasi ang pamilya mag-isip, overthinker masiyado. Kaya eto, eighteen pa lang ako, mag-aasawa na agad agad.

"She's in legal age, you said she's eighteen." Tumango tango ako. "I know pero kumpara sa edad ko na malapit ng mamaalam sa kalendaryo ay minor pa ang tulad niya." "Bakit may age qualification ba bago mo ikama?" Panunuya ni Fourth. Kahit mas matanda siya sa'kin ng isang taon ay hindi iyon nagiging hadlang para magsalita ako sa kanya na tila ako ang mas nakakatanda.

May mga bata rin na naglalaro sa paligid kasi may playground na rin dito. Napabaling ang tingin ko sa nakalatag na mat kung saan meron mag-bebe na mukang nagpipicnic. Mukang masayang masaya ang dalawa at akala mo e silang dalawa lang ang nasa paligid. Sa di kalayuan ay may mga teenager na lalaki, siguro nasa edad kinse hanggang disi-sais, nagpapatugtog sila sa pamamagitan ng nasa tabi nilang speaker. Narinig ko bigla ang pinakapaborito kong kantang Tagalog, yung 'walang ganon.' Hindi ko maiwasang isipina ng lyrics non. Akala mo bitter pero kung iisiping mabuti, may point nga naman ang kanta.

IKATLONG TAUHAN TUMANGHAL sa mga labi ng anim na taong gulang na batang babae ang ngiting tagumpay. Maliwanag, at bakas ang pagiging dalisay roon. Kabubukas niya pa lamang sa laruan niyang bahay ng manika, iyon ay handog sa kanya ng kanyang ama. Kulang na lamang ay magbunyi ang kanyang mga mata sa nakikita.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

Mahirap na. Nangingiting hinarap ko siya, “Ay, alam niyo po ba, Sir na nakakatanda ng maaga ang sobrang stress? Pero hindi ko sinasabing mukha kang matanda, ha? Naku, hindi po talaga. Sa totoo nga lang po ay mukha ka lang na nasa late twenties. Ang sobrang gwapo mo pa po. Matipuno ka rin at mayaman. At, Sir fun fact lang po, bukod sa nakakatanda sa atin ang stress ay nakakamatay din po ito ng maaga. At kapag po namatay ka e ‘di nawalan na ng isang gwapo, mayaman, matipuno at matalino sa mundo? Tsk, tsk, Sir it’s a big no no. Kaya nga dapat everybody happy lang tayo, e.” Kinindatan ko pa siya.

Si Coreen "Matagal na naming napagdesisyunan ng aking kaibigan na ang mga panganay na anak namin ang magpapasal bilang pasasalamat sa aming pagkakaibigan. Ngunit ni isa sa amin ay di napagkalooban ng anak na lalaki. Kaya sa mga apo nalang kami babawi." Paliwanag ng matanda.

"Eh sa matanda ka naman na talaga bakit mo deni-deny?" "Baby, kalabaw lang tumatanda. Tigulang lagi pero paniti kay diba anagon pa ni." [A/N: I don't know how to explain this expression in tagalog but it's kinda, matanda nga pero masarap naman. Anagon is young corn 😂] Sa muling pag-atras ko naramdaman ko na ang pagtama ng pang-upo ko sa mesa nya.

"Oo. It means nothing. Tawag lang yon ng laman." Humugot siya ng malalim na hininga saka malakas ang loob ma sinalubong ang mga mata nito. "We're both adults. We know what we are doing and there's nothing to stress about." Napatango-tango ito habang matiim na nakatitig sa kaniya. "Okay. If that's what you say."

nakahawak pa siya sa baba niya habang nagsasalita. Napataas ang kilay ko sa sinabi niya '8 years? ibig sabihin 28 pa lang ang abnoy na to?' "It's okay!" Umayos siya ng tayo "Age doesn't matter naman e" 'Ha? ano daw? parang tanga' Nakatingin lang ako sa kaniya habang siya dada ng dada sa harapan ko. "Sir may kailangan ka ba? kasi kung wala eh mawalang galang na sayo magtatrabaho na ko"