Prayer For Healing Quotes Novels & Stories

Nakikita mo ang mga nurses na parito't paroon, mga pasyente na nag s-struggle din sa kanilang mga sakit at mga nagbabantay na katulad ko'y humihingi din ng milagro na madugtungan pa ang buhay ng mga mahal namin sa buhay. Pinayagan kaming lumabas ng garden. Since maaga pa naman—preskong hangin ang sumalubong sa amin ni Top. Naupo kami sa isang bakanteng bench, at doon nagpahangin. Nakatanga siya't nakatingin sa kalawakan. "I want to live longer. I want to be with you until we grow old. And I want to see your smiles. Axel, I pray, God answer my pray'r."

Kukuha na sana siya ng pagkain nang bigla ko siyang pinigilan. "Let's pray first." Nabigla man siya sa sinabi ko ay sumunod naman ito. "Ama, basbasan mo po ang mga biyayang ipinagkaloob mo sa amin upang aming pagsalu-saluhan. Ibinabalik po namin sa iyong harapan ang lahat ng kapurihan at nawa’y maging karapat-dapat kami sa lahat ng biyayang patuloy ninyong ipinagkakaloob sa aming pamilya at sambahayan. Maraming salamat po, Panginoon sa aming masaganang pamumuhay. Ang iyong kabutihan at kaluwalhatian ay hindi magkukulang kailanpaman. Amen." At nagsign of the cross kami pareho.

Pagmamakaawa ko. Even though I knew he won’t answer me, but deep down me I knew HE is listening. “I want to see his smile again, please let me see him again. my life is useless now, I don’t have anything. even the people that we trusted before, they betrayed us–They did.” I murmured. Praying for this time someone HE listen to my prayers and heartaches. Lumandas ang mga malalaking butil ng aking luha, at wala sa sariling dumapo ang tingin sa Tool box.

mahina kong sambit pero sapat para marinig niya. "Baka its okay if it takes time...to be okay?" mahina niyang wika. "Yeah, healing is a road that is lined with endless grace...ika nga nila." Sinipa ko siya ng mahina at tumingin siya sa akin. "A few days, weeks, or months or year ago, you did not know today. You did not know how you'd make it here, but you made it here, by grace. You are blessed, Jaq. Continue healing, not for us but for your self."

Si Aning ang naglead ng prayer. “Lord, salamat po sa grasya na pinagkaloob niyo po sa aming magkakaibigan po. Nawa’y mabusog po kami sa mga pagkaing nakahanda sa aming harapan at nawa’y mabigyan kami ng sustansya sa katawan at isipan at sana po Lord ay gabayan niyo ang mga magulang namin na nagta-trabaho para lamang may makakain kami. Lahat ng ito’y hinihingi namin sa ngalan ni- ay sorry Lord! May nakalimutan po ako! Nawa po’y ibalik alisin niyo ang masamang espiritu na sumapi po sa kaibigan naming si Doring. Sa ngalan sa ama, sa anak at sa Diyos espiritu santo. Amen!”

Si sir Jem ang nagsalita kaya kailangan kong sumunod. "Let's bow our head, close our eyes and feel the presence of god!" Everyone close their eyes and wait for me to say my prayer, I just look at them for a second before I say my prayer to god. "Lord God we thank you for all the blessings na patuloy mong ipinagkaloob sa bawat isa sa amin, humihingi kami ng kapatawaran sa aming mga pagkakasala, nawa'y mabigyan mo kami ng talino, kalakasan ng pangangatawan para magampanan namin ang aming tungkulin, ituro mo kami sa tamang landas at ilayo mo po kami sa kahit anong sakit at kapahamakan ito po ang aming samo at dalangin sa tanging pangalan mo Jesus, Amen!" Pagtatapos ko sa panalangin na kaagad si

Noong nakatayo na kami, sumenyas sa akin si daddy na ako ang mag-lead ng prayer. I took a deep breath and nodded, realizing that this was something I could do. As we gathered in the living room, I closed my eyes and began to speak, my voice trembling. "Lord our God, You are great and almighty. We come to You with humble hearts, pleading for Your mercy. Please keep Poppy safe from all harm and bring her back to us safely. We're lost without her. She's the light of my life, and I can't imagine a world without her. Give her strength, wherever she is. And give us the strength to keep hoping, to keep believing that she'll come back to us.”

“Hayaan mo po, tito. Isasama po kita sa prayers ko palagi. Aalisin na po ni Lord ang phobia mong ‘yon, basta maniwala ka lang po sa Kaniya at saka kausapin mo rin po Siya madalas.” Napangiti si Jett. Talagang maganda ang naging pagpapalaki ni Freya noon kay Yael. Ginulo niya ang buhok ng kaniyang pamangkin. “Oo naman. Naniniwala si Tito Jett sa healing power ni Lord.” Biglang kumunot ang noo niya. “Oo nga pala, Yael. Bakit nasa Escueza kayo ng mommy mo? ‘Di ba, iniwan namin kayo sa hospital?”

Napaangat ako ng mukha at napahikbi nang makita silang lahat na nakangiting nakatingin sa akin. “We don’t judge you, Vee. Alam din naming hindi naging madali ang lahat para sa’yo, so, we just pray and wish that everythings gonna be alright. Na balang-araw, babalik tayo sa dati. Healing a scar isn’t easy as one, two, three, but forgiving and moving forward can make you even stronger and live a normal life,” litanya ni Stephanie. “Wow, kakabasa mo ng mga motivational qoutes nagiging inglesera ka na, Steph, ah! Stop showing off, hindi bagay sa’yo!” Nakahalukipkip na turan ni Rosalie sa stepsister niya.

"Forgiving is not forgetting, but it is a step towards healing. When you're able to forgive, you're able to let go of the pain, the hurt, the anger, the sadness, the brokenness and the despair. And when that happens you become lighter. You're allowing yourself to be free. In times like these, always remember 1 Peter 5:7, 'Cast all your anxieties on Him, because He cares for you.'" Napapikit ako nang maramdaman ang pagtutubig ng mga mata ko. Naramdaman ko ang marahang paghaplos ni Lazarus sa likod ko. Nang lingunin ko siya ay agad niyang pinunasan ang unting luha na tumulo sa gilid ng aking mata. "Don't cry..." he mouthed.