Grandfather Death Quotes の小説・ストーリー

Hindi inasahan ni Don Generoso ang sagot na iyon ni Senyor Gaspar. Bahagyang nakaramdam ng ginhawa ang kanyang kalooban. “At sinabi rin niya sa akin ang mga salitang “I will die at the hour of my death, not minute earlier nor a minute late." pagpapatuloy ni Senyor Gaspar, "Walang makakapigil sa pagdating ng araw na iyon. At ano man ang maging dahilan ng aking kamatayan, tandaan mong dahilan lang ‘yun upang mangyari ang dapat maganap,”

As I Looked at the Vibrant yellow and orange sky, saying that the sun is rising. Isa ito sa Hinding hindi ko makakalimutang pangyayari sa mismong Birthday ko. I’ve already witness how my Grandpa suffered when my parents died, How he wished na sana sya nalang ang nawala, at hindi sila, and I hate to think sa ganun paraan lang sya mawawala. “Bakit sya? bakit hindi ako? I basically ready for it kung tutuosin.” pinigilan kong makagawa ng kahit katiting na hikbi pero hindi ko nanaman nagawa.

Halata ang pagbagsak ng katawan nito, Ngunit pilit nitong pinaglalabanan ang sakit kahit na naghihintay na lang siya ng araw Niya. "Hi grandpa, kamusta po?" Ngiti lang ang isinagot nito sa kanya. Halata ang lungkot sa mga mata nito. "He didn't listen to me. I'm sorry kung dinala kita sa ganitong sitwasyon iha. All I want is for him to be happy. Bago man lang sana ako mawala sa mundong ito." "Huwag na po kayong magsalita ng ganyan grandpa. Pumayag po ako kaya dapat lang na harapin ko ito."

tanong ko ulit. “Nope. He’s already dead.” “Oh,” usal ko at napatingin sa kaniya. “I’m sorry to hear that,” sabi ko pa sa kaniya. Ngumiti naman siya sa akin nang magbaling siya ng tingin. “It’s okay,” aniya. “Matagal ng patay ang lolo ko. I was twenty when he passed away.” Pagkukuwento niya. “And my grandmother, I never had the chance to see her. My grandfather told me that his wife died while giving birth to my father.”

"Wag kang mag-alala, magiging maayos ang lahat, basta nasa tabi ka niya lagi. After watching over the years, I knew better than anyone that my grandson could never live without you by his side." "Magiliw na ngumiti si Yelena at pinisil ang kamay ng matanda na kasalikop ng kaniyang mga daliri. "Gusto kong may maitulong sa kaniya kahit papaano, grandma. Pwede sigurong ako ang kakausap sa pamilya ng mga tauhan niyang namatay. Mas gagaan ang lungkot nila kung may karamay sila mula sa atin."

He catches an air to breath in before he continued. "Laging sinasabi sa akin ni Grandpa Roy na huwag iyakan ang patay dahil mabigat daw ito sa paglalakbay nila patungo kay Ama. Therefore, instead of crying let's accept the fact and pray for them for their easy journey toward the kingdom of God. Remember, sa laki ng pamilya natin ay impossibleng walang kapalit ang mga pumanaw. One of this days may magsasabing may bagong blessings. Kaya't kahit masakit ay subukan nating tanggapin para na rin sa pa matiwasay nilang paglalakbay," mahaba-haba niyang pahayag.

Umiyak na ako dahil punong Puno na talaga ako sa mga walang kwentang sinasabi nila sakin. Bigla namang dumating si Grandma at nakatingin ito sakin na nakakunot ang noo. " All those years na nag hihirap ako sa pagkamatay ni Grandpa Wala kayo!!, wag niyong sabihin sakin na mag move on dahil matagal ng nangyari Yun, f*ck that opinion!! Hindi niyo alam Ang sakit na nararamdaman ko buong buhay ko si Grandpa lang andiyan lagi sakin because you never treat me as your family Dad! Dahil ba anak mo ako sa labas? Dahil ba iba Ang mommy ko? tapos Ngayon sisisihin niyo ako na ganito ako!!" Sigaw ko habang umiiyak.

Tumatawa siya pero mababakas sa kaniyang mga mata ang pagkapoot at kagustuhang maghiganti. “My grandfather died in prison because of them. Hinding hindi ako titigil hanggang hindi ko sila nakikitang nahihirapan at nagdurusa. Hahabulin ko sila kahit pa sa impyerno,” garalgal na sambit niya bago muling lumaklak ng alak.

"Don't cry, my precious grandson. Granny is still here, I'm not gonna leave you yet." The only thing left for me is my grandmother, I'm not requesting anything else. Just let me stay with my grandmother who warmly smiled at me. But I don't thin God existed. After a week, my grandma died. "Devon, let's go." My father exclaimed. I sighed and look at my grandma's grave for the last time. After going home, we ate the food they prepare for my birthday. "I'm done eating." I announced. I wiped my mouth and stood up.

I wasn’t angry, I was just terrified of what might happen if he pushed himself. His grandmother died in the middle of a press-con. His great-grandfather… the cruelest death—may mga reporters at maraming guards na nakabantay sa isang presscon. He was just five years old that time when his great-grandfather was shot during the press-con. And little Maverick that time was by his side—blood staining his white suit. Maverick saw it with his own eyes. Saw how the world devoured his family alive. “Hindi mo gagawin ’yon,” I whispered, throat tightening.