Talagang excited ako sa ideyang ito—ang pagsulat ng liham pasasalamat sa paborito mong nobelista ay parang pagbibigay balik ng maliit pero taos-pusong bahagi ng inspirasyong binigay nila sa'yo.
Magsimula sa mahinahon at magalang na pagbati: pangalan ng manunulat (o 'Mahal na G.' kung hindi mo alam ang pangalan), at isang unang pangungusap na direkta: bakit ka sumusulat. Sa unang talata, sabihin mo agad kung aling akda ang nag-iwan ng malalim na epekto—pwede mong tukuyin ang isang partikular na eksena, linya, o karakter na nagbago ng pananaw mo. Sa ikalawang talata, magbigay ng personal na halimbawa kung paano nakaapekto ang nobela sa buhay mo: nagbigay ba ito ng tapang, aliw, o bagong pag-unawa? Ipahayag ang pasasalamat nang malinaw at tapat; hindi kailangang palakihin, sapat na ang pagiging konkretong maglarawan ng damdamin.
Sa pagtatapos, mag-iwan ng maikling impormasyon tungkol sa sarili (halimbawa, taga-saan ka o anong gawain ang iyong nilulunok ngayon) at magpasalamat muli. Kung nagpaplano kang magbahagi ng iyong sulat sa publiko o blog, banggitin ito nang magalang at humingi ng paumanhin kung kakikitaan ng impresyon. Tapusin sa magalang na pangwakas: 'Taos-pusong nagpapasalamat,' at iyong pangalan. Simple pero totoong liham ang mas tumatagos sa puso ng isang nobelista.