Halo Mama

I'm Cassandra Rivera. I'm eighteen years old and in my first year at University, taking up Fine Arts. My life has been hell since I was young. My parents, sister, and brother treated me as their slave. They beat me if I did wrong. I started working for my family when I was six years old, and if I did wrong, my parents would scold and beat me. When I was younger, I wondered why my family treated me this way, but when I was ten years old, my mother got angry at me and she told me that I was an unwanted child. She wanted to abort me when I was still in her womb, but I kept holding on. They don't like me out of this world, and since then, I didn't see them as my family but as my employer like how they treated me as their maid. Luckily, there's a helper at home who cares for me, and I saw her as my second mother. She would tend my cuts and bruises every time my family beat me. Sometimes, my father punished her because of me. I love Mama Amara, because she's the only person who cares for me, and love me. When I enter the university, I meet this guy. His name is Jaxon Garcia. He's from a wealthy family. He's good to me, and when he told me his feelings, I quickly accepted it. We were happy for a few months, but I found out he only courted me because of a bet with my brother Kris. I was devastated, and for the first time, I wanted the comfort of my father. But my father did the worst. He used me as collateral for his debt to the wealthiest man in the country.

Itinakwil si Rena habang dinadala sa kanyang sinapupunan ang magiging anak at tunay na tagapagmana ng pamilyang Montalco. Sa panahong kailangan niya ng pagmamahal at suporta, tinalikuran siya ng lalaking minahal niya—si Harjie Montalco. Ngunit ang lahat ng ito ay hindi lamang dahil sa sariling kagustuhan ni Harjie. Dahil isa siyang mama’s boy, sunod-sunuran siya sa bawat utos ng kanyang ina—ang makapangyarihang Donya ng mga Montalco. Para sa Donya, hindi kailanman magiging karapat-dapat si Rena. Ang nais niya ay si Rhiana—isang babaeng sa tingin niya ay kauri nila ng estado sa buhay. Lumipas ang mga taon… Isang araw, nakaharap ng Donya ang isang batang walang kamalay-malay—ang tunay niyang apo. Ngunit sa kabila ng dugong nagdurugtong sa kanila, hindi niya ito nabigyan ng pansin… hindi niya ito nakilala. Sa halip, isang pekeng apo ang dumating sa mansyon ng mga Montalco—nagpakilalang siya ang tunay na anak ni Harjie. Tinanggap siya ng Donya nang buong puso, bulag sa katotohanan. Ngunit ang masaklap… sa paglipas ng panahon, matutuklasan ng Donya ang lahat—na ang batang tinuring niyang apo ay isang panlilinlang. At higit pa roon, malalaman niyang ang pekeng apo rin ang dahilan ng kanyang pagiging lumpo. Sa gitna ng kasinungalingan at pagtataksil, naroon si Ashley—ang tunay na anak ni Rena at Harjie. Paano niya matutuklasan ang kanyang tunay na pagkatao kung ang sarili niyang ina ay piniling itago ang katotohanan? Hanggang kailan niya hahanapin ang sagot sa mga tanong na kahit ang kanyang ina ay ayaw ibunyag? At sa oras na mabunyag ang lahat… Sino ang mananatili? At sino ang tuluyang mawawala?

Je suis une louve, enceinte de huit mois de l'enfant hybride de mon compagnon vampire. Quand les contractions ont commencé, Justin m'a enfermée dans un cercueil de glace gravé de runes destinées à empêcher l'accouchement. J'ai crié. Je l'ai supplié. Il s'est contenté de dire : « Attends. » Mais tout cela, c'était pour son amour de jeunesse, Isolde. Cette vampire de sang pur avait utilisé une sombre magie pour porter son héritier sans rapports charnels. Le premier enfant vampire né depuis mille ans recevrait la bénédiction suprême du Progéniteur. « Cet honneur revient à l'enfant d'Isolde », a dit Justin d'une voix glaciale. « Tu as déjà mon amour, Gracie. Ce cercueil garantit seulement que tu accoucheras après elle. » La douleur des contractions me déchirait. Je l'ai supplié de m'emmener au Sanctuaire de la Source de Sang. Il s'est penché vers moi. « Arrête ton cinéma. J'aurais dû m'en rendre compte plus tôt. Tu ne m'as jamais aimé. Tu étais une paria dans le monde des loups-garous. Tu ne voulais que mon pouvoir et mon titre. » « Tu es tellement désespérée que tu irais jusqu'à mettre notre enfant en danger avec tes ruses sauvages, juste pour détruire la bénédiction. » Les larmes coulaient sur mon visage. « Le bébé arrive… je ne peux pas l'arrêter. Je t'en supplie, je me moque de cette bénédiction. C'est toi que je veux ! » « Si tu m'aimais, tu ne serais pas allée voir ma mère. Tu ne lui aurais pas monté la tête contre Isolde. » « Je reviendrai après qu'elle aura reçu la bénédiction. Après tout, l'enfant que tu portes est aussi le mien. » Il montait la garde à l'extérieur du sanctuaire où se déroulait le rituel d'Isolde. Il n'a plus eu une seule pensée pour moi. Pas avant de voir le halo de la bénédiction couronner Isolde. Il a ordonné à son esclave de sang de me libérer. Mais la voix de ce dernier tremblait de terreur. « Mon seigneur… Gracie et l'enfant… leurs signes vitaux… ont disparu. » En un instant, le monde de Justin s'est effondré.

Matteo Montenegro is a 32 year old businessman. Isa siya sa pinaka kilala at maimpluwensyang tao pagdating sa larangan ng negosyo. At his age ay hindi na halos mabilang lahat ng mga negosyong naipatayo nito mapa loob o labas man ng bansa. "What?! Siya si Matteo Montenegro?" Agad naagaw ang aking atensyon sa kadarating lang na lalaki at saktong huminto ito sa aming harapan. Freya, my twin sister looked at the man with disgusts. "You've got to be kidding me, Mum! Ipapakasal nyo 'ko sa isang lumpo?!" Mabilis na tinakpan ni Mama ang bibig ng kambal ko sabay pinanlakihan niya ito ng mata. "Watch your mouth, Freya. Hindi kung sino-sinong lalaki lang 'yang kaharap mo." May halong diing saad ng aming ina tsaka ito muling humarap dun sa lalaki. "Pasensya na po kayo sa inasal ng anak ko, Mr. Montenegro, nagulat lamang po siya." Hindi umimik iyung lalaki at diretso lang ang tingin nito sa kawalan. Palihim ko naman itong pinasadahan ng tingin. He's dashingly handsome. From his deep, blue eyes, thick brows, pointed nose down to his firm jawline. Walang tapon. He's currently sitting on a wheelchair habang nasa likod naman niya ang isang matangkad na lalaki na naka all black attire, must be his bodyguard. It's obvious that he can't walk. "Wait, are you blind?" Ang diretsong tanong ng kambal ko habang naka kunot ang noo. Muli ay hindi naman umimik iyung lalaki kaya ang bodyguard na niya ang sumagot. "Yes, my boss is blind but-" "Oh, come on! Lumpo na ta's bulag pa? Ganyang klasi ng lalaki ang nais mong ipakasal sa'kin? What kind of a mother are-" "Enough, Freya!"

Sieben Jahre Ehe. Maximilian von Falken behandelte sie kalt wie Eis, doch Clara begegnete ihm stets mit einem Lächeln. Weil sie ihn zutiefst liebte. Sie glaubte, eines Tages sein Herz erwärmen zu können. Doch alles, was sie erntete, war seine bedingungslose Liebe zu einer anderen Frau, die er mit allen Mitteln beschützte. Verzweifelt kämpfte sie weiter um ihre Ehe. Bis zu jenem Tag – ihrem Geburtstag. Sie war tausende Kilometer gereist, um ihn und ihre Tochter im Ausland zu besuchen. Er aber nahm ihre Tochter mit, um jene andere Frau zu treffen, und ließ sie allein im leeren Haus zurück. Da starb endgültig etwas in ihr. Als ihre eigenhändig großgezogene Tochter verlangte, die andere Frau solle ihre Mama werden, brach Clara das Herz. Sie setzte die Scheidungsvereinbarung auf, verzichtete auf das Sorgerecht und ging ohne einen Blick zurück. Von da an kümmerte sie sich nicht mehr um Maximilian und Tochter, sondern wartete nur noch darauf, dass die Scheidung vollzogen würde. Sie gab die Familie auf und kehrte zu ihrer Karriere zurück. Die einst von allen verachtete Frau verdiente mühelos ein Milliardenvermögen. Doch sie wartete und wartete – die Scheidung wurde nicht nur nicht vollzogen, der Mann, der früher nie nach Hause wollte, kam plötzlich immer häufiger zurück und klammerte sich immer fester an sie. Als er erfuhr, dass sie die Scheidung wollte, drängte der sonst so vornehm-kalte Mann sie in eine Ecke: „Scheidung? Das kommt nicht in Frage. “

Soy una mujer lobo, con ocho meses de embarazo del cachorro híbrido de mi compañero vampiro. Cuando comenzaron las contracciones, mi compañero vampiro, Justin, me encerró en un ataúd de hielo tallado con runas destinadas a suprimir el parto. Grité. Le supliqué. Y él solo dijo: —Espera. Pero todo esto era por su amor de la infancia. Isolde. La vampira de sangre pura había usado magia oscura de sangre para gestar a su heredero de sangre pura sin haber tenido relaciones. El primer niño vampiro nacido en un milenio recibiría la bendición suprema del Progenitor. Purificaría la línea de sangre. Rompería una maldición que se había estado gestando durante generaciones. —Ese honor le pertenece al niño de Isolde —dijo Justin, con la voz absolutamente gélida—. Ya tienes mi amor, Gracie. Este ataúd solo garantiza que des a luz después que ella. El dolor de las contracciones me desgarraba. Le supliqué que me llevara al Santuario de la Fuente de Sangre. Sin embargo, se inclinó hacia mí con sus dedos fríos sujetando mi barbilla. —Deja de actuar. Debí haberlo visto antes. Tú nunca me amaste. Eras una paria en el mundo de los hombres lobo. Solo querías mi poder y mi título. Estás tan desesperada que pondrías en riesgo a nuestro hijo con tus trucos salvajes de loba, solo para arruinar la bendición de un sangre pura… Eres venenosa. Las lágrimas corrían por mi rostro. Temblaba, mi voz estaba hecha pedazos. —El cachorro ya viene… no puedo detenerlo. Por favor, haré un juramento de sangre. No me importa la bendición. ¡Solo te quiero a ti! Él se burló, con un destello de dolorosa traición en sus ojos. —Si me amaras, no habrías ido corriendo con mi madre. No le habrías envenenado la mente contra Isolde. Volveré después de que ella reciba la bendición. Después de todo, el niño que llevas también es mío. Después de eso, se quedó montando guardia afuera del santuario donde el ritual de Isolde se llevó a cabo. No volvió a pensar en mí. No hasta que vio el halo de la bendición coronar a Isolde. Fue entonces que ordenó a su siervo de sangre que me liberara. Pero la voz del esclavo temblaba de terror. —Mi lord… Lady Gracie y el niño… sus signos de vida… han desaparecido. En ese instante, el mundo de Justin se hizo añicos.

Synopsis Si Sienna ay napilitang sumang-ayon sa isang kontrata ng kasal kay Denver Thompson, isang bilyonaryo at CEO ng Thompson Corporation, kapalit ang malaking halaga para sa gastusin ng kanyang mama at kuya. Dahil sa malalang aksindente at wala siyang malaking halaga ng pera. Ang kontrata ay may dalawang taong tagal. Bago nito, si Sienna ay nagtrabaho bilang sekretarya ni Denver ngunit umalis siya nang malaman niya na si Denver ang dahilan sa  pagkamatay ng kanyang pangalawang kuya. Alam na sa sarili ni Denver na mahal na niya si Sienna unang kita pa lang niya sa dalaga. Ngunit ayaw na ng dalaga magmahal dahil sa naranasan niya sa ex-boyfriend. Nang sumang-ayon si Sienna sa kasunduang kasal ay hindi ito nagustuhan ng ama ni Denver lalong lalo na fiancée at ang pamilya nito. Habang tumatagal na magkasama ang dalawa ay unti-unting nahuhulog ang loob ng dalaga sa binata, na halos makalimutan na niya ang kasalanan na ginawa nito sa kaniyang kuya, halos naibigay na niya ang sarili niya sa binata at nabuo ang munting sanggol. Ngunit sa isang aksidente na nagdulot sa lalaki ng pagkakaroon ng amnesia at nakalimutan niya ang mga nangyari sa kaniya sa loob ng 7 taon. Si Denver na isang maginoo, mabait at makulit kay Sienna, na babalik sa kaniyang dating masamang ugali, na siyang gagamitin ng ex fiancée niya upang bumalik sa kaniya. Maibabalik pa ba kaya ni Sienna ang pagmamahalan at alala na binuo nila ni Denver ng magkasama? Kakayanin kaya no Sienna ang mga hamon na kakaharapin niya? Ibabalik pa ba niya ang lalaking minahal kung ang makakalaban niya ang ama ni Denver na hindi siya tanggap bilang daughter-in-law at mga iba pang hamon?  

Noah's Pov: "Ready ka na, iho?" tanong sa'kin ni mama nang makababa ako sa hagdanan ng bahay namin. "Uh..huh!" sagot ko agad. Isasama niya daw ako sa party ng kaibigan niya at ipapakilala ako sa mga kaibigan nito na matagal niya nang gustong gawin. Bihira lang kasi ako dito sa Pilipinas. Madalas ay pinagbabakasyon lang ako ni papa kaya ako narito sa Pilipinas. Kadarating pa lang namin sa party when i saw this girl, she had a very adorable and innocent look. I was only ten pero pakiramdam ko ay bumilis ang tibok ng puso ko pagkakita ko pa lamang sa kan'ya. "Karina Villafuerte," tawag ng isang batang babaeng nagbeso sa kan'ya. She had a distinctive and unique appearance even at a young age with her genuine smile and a playfull expression, which i found endearing. She's wearing a white long gown with a big ribbon on the back of her gown. She's like a princess with that flower crown on her hair. Nagpatiim-bagang ako nang makitang ngumiti siya sa batang lalakeng lumapit sa kan'ya. Tss! mas gwapo ako d'yan! I was about to walk away nang makaisip ng paraan para mapansin niya ako. Mabilis akong naglakad papunta sa likod niya. Patay malisya kong inapakan ang nakalaylay niyang gown na ikinalingon niya bigla. Damn! Did i hear a ripping sound? Lagot na! ang balak ko lang ay apakan ang gown niya para mapansin niya ako. Pero hindi ko gustong mapunit iyon. "Oh my God! What did you do?" halos mamutla ako sa tanong niya. Oh, great! You really did a great job! You've got her attention: now what? Akala ko ay hahampasin ako nito ngunit bigla na lang itong naupo sa harap ko at tahimik na umiyak.

Caregiver sa gabi, secretary sa umaga, ganyan ang araw-araw na buhay ni Irina Elizalde matapos lamunin ng trahedya ang masayang pamilya niya. Nang mamatay ang Papa niya sa isang aksidente at mabaldado ang Mama niya, napilitan siyang maging breadwinner, kahit pa sinisisi siya ng Tita Shiela niya sa lahat ng nangyari. Sa pagiging caregiver, may konting ginhawa naman siya, lalo na’t mabait ang matandang inaalagaan niya na si Lola Vicky. Pero sa trabaho niya bilang secretary ng suplado at bastos na CEO na si Ravi Lopez, araw-araw siyang parang nasa impyerno. Mabuti na lang at guwapo at yummy, kaya napagtitiisan niya, kahit na, gusto na niya itong layasan. Isang gabi, panay ang iyak ni Irina sa inaalagaan niyang si Lola Vicky. Kinuwento niya rito ang lahat ng paghihirap na dinadanas ngayon sa buhay niya. Sa awa ng matanda sa kaniya, binigyan siya nito ng mission. Mission na kailangang hanapin ang pörnstar na may-ari ng diary na hawak ngayon ni Lola Vicky, at kapag nahanap niya ito, ipapamana ng matanda sa kaniya bilyong-bilyong yaman nito. Ang problema, tila screen name lang ang meron siya. Mr. Ryder King. Iyon kasi ang nakalagay sa diary nito. Bukod doon, gusto ng matanda na sila ang magkatuluyan. Makukuha lang ni Irina ang bilyong-bilyong mana nito kung pakakasalan siya ni Mr. Ryder King. Paano kaya kapag nalaman ni Irina, na ang may-ari pala ng Diary ng XXX Celebrity ay ang suplado, bastos at mayabang niyang Boss CEO na si Ravi Lopez, pakakasalanan niya kaya ito? Kung payag man si Irina na pakasalan ito para sa bilyong-bilyong mana ni Lola Vicky, pumayag naman kaya si Ravi Lopez na pakasalan siya?

Im fünften Jahr meiner Liebe zu Gabriel erbte er den Titel seines verstorbenen Bruders als Vampirfürst, zusammen mit der Witwe seines Bruders, Chloe, der ehemaligen Blutkönigin, die nach Blut und Gesetz meine Verwandte durch den Zirkel war. Jedes Mal, wenn er aus ihren Gemächern zurückkehrte, hielt Gabriel mich sanft im Arm und flüsterte: „Isabella, Chloe ist nur meine erwählte Gefährtin. Sobald sie den Erben des Blazetooth-Zirkels empfängt und zur Welt bringt, werde ich mich durch ein Blutband an dich binden.“ Er sagte, das sei die einzige Bedingung, die seine Familie von ihm verlangte, damit er als Vampirfürst inthronisiert werden könne. In den sechs Monaten nach unserer Rückkehr zum Blazetooth-Zirkel folgte er hundertmal ihren Rufen. Zuerst einmal im Monat. Dann einmal pro Woche. Und schließlich jede einzelne Nacht. In der hundertsten Nacht, in der ich wach blieb und auf ihn wartete, wurde Chloe endlich schwanger. Die Nachricht kam zusammen mit einer weiteren Ankündigung: Gabriel und Chloe würden bald durch Blut gebunden werden. Mein Sohn sah zu mir auf, verwirrt und unschuldig. „Mama ... haben sie nicht gesagt, dass Papa ein Blutband mit der Blutkönigin schließen wird, die er liebt? Warum ist er noch nicht gekommen, um uns nach Hause zu holen?“ „Weil“, sagte ich leise und strich ihm durchs Haar, „die Blutkönigin, die er liebt, nie deine Mutter ist.“ „Aber das ist in Ordnung“, fügte ich hinzu. „Ich bringe dich nach Hause. In unser eigenes Zuhause.“ Was Gabriel nie begriff, war dies: Als einzige Tochter eines regierenden Vampirkönigs hatte mich der Titel „Blutkönigin des Blazetooth-Zirkels“ nie interessiert.