Novel & Cerita Hannah New

" Dumating din ang pagkain namin, ako na ang naghiwa nang steak niya. She intently looks at me before smiling. ''Ilang taon na si Hannah?'' Narinig ko ang pagbuntong hininga niya pero ngumiti pa rin siya. "Five years old." "She so adorable kid... Bakit ayaw niya kay Grethel?'' tanong muli nito at kumain. I stared at her. "Grethel is crazy... she's a killer. That's why Hannah doesn't like her as her Mother."

Maraming fans si Julie kung kaya’t mas babawas ang bilang ng boto ni Nynaeve. Hindi na siya nag-aksaya pa ng oras, tumakbo siya papunta sa kaibigan niyang si Hannah. Si Hannah na alam niyang galit na galit ngayon kay Nynaeve dahil sa post na kumakalat tungkol sa dalaga sa campus nila.

Kamukha nya si Hannah at Luke na mayroong blonde hair at blue eyes. I haven’t seen their mother last time at Tita Maggie’s mansion, so it’s the first time we met each other. Kapatid sya ni tita Maggie… so baka nga ay mama sya ni Hannah, "Oh, Good afternoon Mrs. Cooper. I am Snow." I said, trying to introduce myself and be as polite as possible. "Oh hello Snow. Tawagin mo nalang akong Tita Annah,” she said, her gentle voice calming me.

"Pero sa kabilang banda, kahit na nawala na si Hannah, mainam parin na nakakita kayo ng bagong kaibigan sa katauhan ni Graciella." Ilang beses na binanggit ni Beatrice ang pangalan ni Hannah sa takot na baka makalimutan ng matandang babae kung ano ang okasyon ngayon lalo pa't mukhang natutuwa ito ng husto kay Graciella.

Hindi maiwasan ni Hannah ang tumitig mapatitig sa kanyang fiancee pakiramdam niya may tinatago ito .May tumawag kanina at hindi sinagot na para bang nag alinlangan pa kung sasagutin ba o hindi . Kung kailan ikakasal na sila saka naman siya mag iisip ng kung ano ano .Kaya agad siyang umiling at nilibang ang isip sa pagpili ng gown .Tapos na sila sa design ng venue at simbahan ngayon sa gown naman sila at sa mga gagamitin ng mga abay .

"Happy vacation." Pagka-post niya noon ay naalala niyang kailangan pala niyang burahin ang kahit anong impormasyon tungkol kay Jared sa circle of friends niya sa FindMe app. Pakiramdam ni Hannah ay isa siyang artista dahil alam niyang ganoon ang galawan ng mga nagdi-divorce at naghihiwalay na mga artista.

Walang pakundangan niyang sabi na ikinalaki ng mata ng mga ito at hindi makapaniwalang nakatingin sa kaniya. “A-Anong sabi mo?” hindi makapaniwalang sabi ni Hannah kung kaya’t mas sumeryoso pa siya. “Ako ay isang Assassin, look at this.” Inalis niya ang soot na coat at ipinakita ang balikat niya na may simbulo. “Hindi ko alam na ako pala ay kabilang sa assassin organization. Hindi lang iyon, dahil ako ang kanilang bagong pinuno. Ipinasa saakin ni mamang ang pagiging pinuno.” Lalo silang napanganga dahil sa sinabi niya at alam niyang iyon na ang magiging reaction ng mga kaibigan.

Humigpit ang pagkakahawak niya sa cellphone ko habang seryoso ang tingin niya sa akin, para bang nagpipigil ng emosyon. “Hannah is a good woman, Gab. Nakita mo na siya before, hindi ba? She is beautiful. Mabait rin siya, funny, medyo may pagka-weird pero overall she is a perfect package. At higit sa lahat… she is a virgin,” paliwanag ko tungkol kay Hannah. Pero imbes na ma-impress siya, napaismid lang siya sa akin. Ano bang problema niya?

Inagaw sa akin ni Hannah ang cellphone ko at gulat na gulat na inulit niyang binasa ang mensahe na ipinadala ko kay DJ Rob. “No way!” hindi makapaniwalang baling sa akin ni Hannah. I just nodded at her. Ayaw pa kasing maniwala. “Wait, BFF. If you are Miss Anon—” “Sssshhh. Huwag kang maingay,” saway ko. Eh, kasi naman, balak pa yatang i-reveal ni Hannah ang identity ng alter-ego ko sa lakas ng boses niya. “Oooppsss,” Hannah reacted while covering her mouth.

Kahit kakaunti lamang ang dalawang daan, sobra-sobra na ito para makakain siya ng masarap na almusal bago siya sumakay ng tren pauwi sa kanyang mga magulang para magdiwang ng New Year! Agad na inilagay ni Hannah ang pera sa kanyang bulsa nang hindi nag-aalangan. Pagkatapos, nag-impake na siya ng ilang damit at mga personal na kagamitan bago siya umalis sa villa ng Thompson First. Bago pa sumikat ang araw, wala na siya. Bago lumisan, nag-iwan si Hannah ng isang sulat sa kanyang kwarto. Kakaunting salita lamang ito: “Magkita na lang tayo sa susunod.”