Hanna's Place 소설 & 이야기

Paulit-ulit niyang isigaw ang pangalan ng bata. Ngunit tanging ingay ng mga sasakyan at busina ang sumagot sa kanya. Tuluyan siyang napaluhod sa gilid ng kalsada. "Hindi..." "Hindi pwedeng mawala si Hanna." Mahigpit niyang kinuyom ang kanyang mga kamao. "Siya na lang ang natitira kong alas." "Kapag nawala siya..." "Wala na akong paraan para makalapit kay Draven."

Magkapareho sila ng maliit na pangangatawan, mukha, at maging ang parehong maalab na tono kapag naiinis. Nakatayo si Hanna sa balkonahe, tahimik na pinagmamasdan ang paglabas ng kanyang ina. Kitang-kita ang kaibahan sa pagitan nila. Nakasuot siya ng puting tank top at itim na shorts, na ang kanyang buhok ay nakaporma sa isang mataas na messy bun na walang kahirap-hirap na sexy.

"Nasaan siya, Shaina? Pakiusap, sabihin mo sa akin kung nasaan siya. Hindi ko siya kukunin. Gusto ko lang humingi ng tawad. Gusto ko lang makita na maayos siya." "Nasa Maynila siya, Sir," bumuntong-hininga si Yanna. "Pero babalaan kita. Hindi na siya ang Hana na nakilala mo. Ang Hana na kasama mo noon ay matagal nang namatay sa Dubai. Ang Hana na narito ngayon ay para nang bato. Wala na siyang nararamdaman, ngayon po kung tatanungin nyo, bakit sya nagkaganon, tanungin mo po ang sarili mo."

Thank you again for reading Anna! Lady Kimmy

“Tama na!” Isang basag, garalgal, at pilit na sumisigaw na boses ang bumasag sa tensyon sa loob ng sala. Lahat sila ay napalingon. Nakatayo sa itaas ng malapad na hagdanan si Hanna. Mugtong-mugto ang mga mata nito, magulo ang buhok, at halos hindi na makatayo nang tuwid kung hindi lang nakakapit nang mahigpit sa rail ng hagdan. Namumutla ito at parang nanghihina.

Nag-aalalang sabi ni Hanna. Huminga ako ng malalim at muling inisip ang vision ko. Charmaine was there, alone in the park, waiting for someone. There are few cars, and the place is filled with lights from the tallest buildings around her. And the moon…the moon is high and bright. Nanlaki ang mga mata ko at tiningnan sila. “It’s in Australia” sagot ko sa tanong nila. “Are you sure about that?” paninigurado ni Hanna. Tumango ako.

May nakita rin akong mga nag ta-training. “Balita sa pinapa imbestigahan ko?" seryosong tanong ko kay Daniel na magaling sa pag i-imbestiga at sa computer. “Hanna is a very dangerous woman same as her Family specially her Father. Hindi tago ang katauhan nila at kilala sila sa Lugar nila. Nakakamangha ang Lugar nila dahil may dalawang naglalakihang pulo ito at lahat ng nakatira ay puro mga assassin's lamang.

Sa oras na iyon, hiniling ni Hanna kay Mike na ihatid siya sa isang paradahan ng minimarket. "Sigurado ka bang ayaw mong samahan kita?" Tanong ni Mike para kumpirmahin. "Ayos lang. Nasa minimarket pa naman ang boyfriend ko, nagkataon na nakatira ako sa iisang apartment niya, kaya babalikan ko siya," sagot ni Hanna sabay turo sa minimarket. Tumango si Mike na para bang naiintindihan niya "Sige, i'll just stay then," paalam ni Mike.

siya na ang nagtuloy sa sasabihin ko. Napahalukipkip siya. “Walang nangyari sa amin ni Hanna. Dumalaw lang siya sa penthouse nang biglaan,” paliwanag niya. “Tapos dito siya sa natulog?” sabad ko. “Patapusin mo muna ako.” Napatango ako. “Go, ahead.”

Kailangan pala lahat gagawin ko for my child and for my family. ************** Hanna's POV “Ohh, dahan-dahan lang, hija! Akin na muna iyang bag, ako na ang magdadala. Ito na lang sa’yo, isa, magaan-gaan pa.” “Salamat po,” tipid kong tugon sa kanya. “Siya nga pala, nasa Germany ngayon ang asawa mo. Noong Sunday pa siya roon.” “Ohh, teka... parang okay lang sa’yo, hija?”