Novel & Cerita Hard Life Quotes

The people who have gone through struggles, pain, deprivation, loneliness are the most beautiful people in the world. The most authentic thing about us is our capacity to create, to overcome, to endure, to transform, to love and to be greater than our suffering. Life is short, live it. Love is rare, grab it. Anger is bad, dump it. Fear is awful, face it. Memories are sweet, cherish it! Later that day... "Are they not tired, Uncle Lewis?" kalabit at tanong ni Baby Theo sa binata. "Who?" balik-tanong niya dahil wala naman siyang idea kung sino-sino ang tinutukoy nitong "they".

I just hope I'll still be able to get the consolation prize, so I can supplement my grandma's medicine. It's difficult if you're financially unstable. You had to go through a lot of hardships before you get the money you needed, and you can't even buy those stuffs you wanted. And the only purpose you'll see, is to survive. To survive for your everyday life and nothing else. If you feel like resting, you always have this mindset that your time will be wasted. And that's how my life going. It's so difficult. It's so unfair.

“Pero, nasanay na ako sa lasa ng luto niya, hindi talaga ako nasanay na kumakain sa labas. Sobrang sakit din ng pakiramdam na iyon.” Nagbuntong hininga si Jacob at sinabi, “Totoo iyon. Madali para sa mga tao na baguhin ang buhay nila mula sa mahirap papunta sa marangya, pero mahirap para sa mga tao na iwanan ang marangyang buhay para sa mahirap. Sobrang sarap talaga ng luto ng mama mo. Kung ako ikaw, hindi na ako magiging interesado sa kahit anong pagkain sa labas.”

“Aray naman dahan-dahan naman sa pag sabi ng kuripot! Hindi ba pwedeng nag titipid lang ang hirap po kasi ng buhay ngayon. Kaya need mag tipid, mariing sagot nito sa akin.” “Oo na dami mo pa sinasabi eh!! Ililibre naman kita. Sa susunod ha ako naman ang ilibre mo ng coffee.” "Oo ba! Basta kapag puti ng uwak at pag itim ng tagak! Natatawang wika nito sa akin.” Inirapan ko lang ito sa sinabi. “kailan pa kaya mag yayari yon!? Baka wala na ako sa mundo hindi pa umiitim ang tagak at pumuputi ang uwak. JUSKO bakit nagkaroon ako ng mga ganitong kaibigan!?”

The hard times that you go through build character, making you a much stronger person. Zhia, be strong now because things will get better. It might be stormy now but it can't rain forever. But I know, you're braver than you believe, stronger than you seem and smarter than you think. And I believe, we are given this life because we are strong enough to live it. Nais ko pa sanang tumagal na ganoon kami ni Zhia. Niyayakap ko siya. Nang may tauhan na nagmamadaling pinuntahan ako at sinasabing inaatake ng sakit si Chelsea.

Hindi niya ipinakita ang kahinaan, kundi ang lakas ng loob na ipinakita sa kanila ng mga kwento ng bawat isa. "Ang buhay ay puno ng pagsubok, ngunit kapag tayo ay nagsasama-sama, mas magiging madali ang lahat," wika ni Liza sa kanila. "Huwag kayong mawalan ng pag-asa. Laging tandaan na sa bawat dilim, may liwanag na sisikat." Napansin niya ang mga mata ng mga kabataan na puno ng kislap ng pag-asa. Ang mga nagsimulang mawalan ng tiwala ay muling nahanap ang kanilang lakas.

Nabubuhay ang mga ito na sobra pa sa sapat ang pagkain sa mesa at siya ay kulang pa nga para sa dalawang beses sa maghapon para sa nagugutom na sikmura. Paano niya sasabihin na mahirap kutkutin ang dalawang daang libong piso kung wala naman matinong trabaho ang isang tao? Ano bang pag-aari ng mga mahihirap na tulad niya na kahit kapiranggot na lupa ay wala? How will these people understand that her life is even worse than what they can barely imagine?

Diretso kasal na. "Life is hard. Hindi natin malalaman ang mga pagsubok na darating sa buhay natin. Minsan bigla-bigla na lang susulpot, pero dapat handa tayo palagi, and the best way to get through it is side-by-side, together. Huwag niyong iiwan ang isa’t isa, anak. Sabay niyong lutasin ang problema. Pag-usapan niyo, at huwag dadaanin sa galit.” “Oo naman po.” sagot ko nang nakangiti habang isinisilid ang maliit na box sa bulsa ng suit ko. “I will take care of Bianca and Justin.” I promised.

Naging matatag ako at hindi sumuko na matupad ang mga pangarap ko dahil sa kanila…’’nang sabihin iyon ay napasingok siya, hindi na niya napigilan ang pag luha. ‘’Kung nagawa ko nga na makapagtapos sa pag-aaral sa kabila ng kahirapan, ibig sabihin, magagawa niyo rin, dear graduates. Isipin niyong ang araw na ito ay isang hakbang palapit sa mga nais nyo sa buhay. Dear parents, tulungan nyo ang mga anak ninyo at kahit anumang kahirapan at unos sa buhay wag kayong sumuko. Dear parents and graduates, magtulungan kayo at hawak kamay ninyong harapin ang mga suliranin sa buhay, wag niyong iisipin na ang kahirapan ang hadlang para sumuko at huminto kayong maabot ang pinapangarap niyo Hindi, ang mga s

It is so hard na sinasarili mo ang mga problema, ni wala kang masandalan. Napangiti siya ng mapait. Do I really deserve this? Why does life is very cruel?