Single Mom Quotes Novels & Stories

Sa pagkabigla sa sinabi niya ay agad ko siyang sinampal sa mukha. Tumayo ako at dinuro siya, tama na ang kabastosan mo huwag mo ng pasobrahan ng kamanyakan dahil kalabisan na yon. Huwag mong paulit-ulit na isumbat sa'kin ang masamang nakaraan ko. Dahil hindi ako katulad ng mga single mom na makakita lang ng mga kagaya mong makapal ang bulsa at puno ng kamanyakan ay bumubukaka kaagad. Ipagpaumanhin nyo po ang aking pagsampal sa inyo. Isipin nyo nalang na nakatadhana akong manampal sa inyo.

tanong niya sa sarili noon habang umiiyak nang patago sa gabi. Ngunit kinaya niya. Naalala niya ang mahihirap ngunit makabuluhang taon ng pagiging isang single mother. Ang pagtitipid sa bawat sentimo, ang pagbili ng gatas, ang pag-aalaga kay Eli tuwing may lagnat ito sa madaling-araw habang ang tanging kasama lang niya ay ang isang lumang electric fan at ang dasal sa Diyos. Mahirap, pero si Eli ang naging lakas niya. Ang talino at kakulitan ng anak ang nagligtas sa kanya mula sa depresyon.

“Pero, Pa. Pinahiya ko kayo…” “Belle, hindi ikaw ang una at huling single mother sa mundo. Siyempre, mas gusto naming iba ang nangyari sa'yo, na hindi ganito kahirap. Responsable kang anak. Pero kung ito na ang nangyari kaya haharapin natin. Hindi ka hihinto sa pag-aaral mo. Ngayon pa ba? Mas kailangan mong magtagumpay sa buhay para sa anak mo. Napakalaki ng responsibilidad mo bilang single mother pero tutulungan ka namin, at kahit mahirap, magiging maayos din ang lahat."

Hangga’t sa abot ng aking makakaya ay handa akong tumulong sa aking kapwa lalong-lalo na sa mga single mother na pursigido at hindi pinapabayaan ang kanilang anak. ‘It was really fulfilling in the heart and soul to share the blessings to those who deserved it. Amidst of the flaws and imperfections happened, all of us still deserved a chance to change for the better. Kagaya ko, hindi rin naman ako perpekto at marami akong pagkakamali sa buhay. Naranasan kong kamuhian, laitin at talikuran ng lahat. Ngunit nang dahil sa mga pagsubok na iyon ay mas lalo akong pinagtibay at narito ako ngayon na masaya at mahal na mahal ng aking mga mahal sa buhay. Kung kaya ko ay kaya ninyo rin. We all deserved t

"See, life must go on! As I notice upon you, your cheering up! Parang hindi ka nahihirapan na pagsabayin lahat ng trabaho mo." "Walang taong hindi kayang gawin ang trabaho nila, kung hindi nila pagtitiyagaan. Kaya nga sinasabi na pag may tiyaga may nilaga, you know that agent J, I'm a single mom. Lahat gagawin ko para sa anak ko, pero sa mabuting pamamaraan." "As usual, kung sa akin naman din nangyari 'yan malamang gagawin ko rin."

Sa dami man ng pagsubok na dumating sa buhay n'ya, nanatili s'yang nananalig sa diyos , na lahat ng iyon ay matatapos rin. Nagtatrabaho at nag aaral, kasabay din ang tungkulin n'ya bilang ulirang ina at apo. Maaga man niyang naranasan ang hirap ng pagiging single mom. Hindi naman n'ya iyon inalintana. Para sa kanya, walang makakapantay sa sayang nararamdaman n'ya ngayon bilang isang batang ina. Mapait man ang naging karanasan, mas naging daan naman iyon, upang mas lalo s'yang maging matibay.

“Kaya wala kayong dapat ikabahala sa akin.” “Alam naman namin ‘yon,” tugon ni Mommy, sabay lagay ng bacon sa pinggan ko. “Gusto lang naming maranasan mong mag-enjoy sa pagiging single. Para kang si Margaux dati, puro aral, puro focus sa goals. Wala man lang pahinga.”

"Huwag kang humingi ng tawad. Naiintindihan namin ng Mamita mo." Ngayon ko lang naramdaman ang gaan sa dibdib ko. Parang may tinanggal na mabigat na bagay na matagal ko nang pasan. Ramdam ko rin ang paghimas ni Mamita sa likod ko. "My apo," she said gently, "we're so proud of you. Raising your kids alone wasn't easy." Napapikit ako. For so many years, I carried this alone. I feel so guilty keeping this to my family.

"Kung nandito ka para asarin ako ay huwag muna ngayon. Wala ako sa mood, Grantt." "Bakit ayaw mo? Eh asawa naman din kita tsaka mayaman ako para suportahan kayo." "Suportahan? Hindi ko pinangarap na maging isang single mom or divorced mom. Tsaka huwag ka ng magpadala sa udyok ng ina mo, may one month na lang din naman tayo eh," paalala ko pa sa kanya. ]

ISABELLA'S POV "Hi-hindi nagbibiro ka lang" Nanginginig ang boses na sabi ko. "Normal ang buhay namin. Ni isa sa sinabi mo. Walang katotoohan yan!" Dagdag pa ani ko. Maayos ang kumpanya dahil ako mismo namamahala nito. Simula ng mag retired ang daddy ako na ang sumalo ng lahat ng tungkulin niya. "Sorry Ms. Marquez, pero kahit anong gawin mo totoo ang mga sinasabi ko" Sagot nito at may kinuhang puting envelope at inihagis sa harapan ko.