Hard Life Quotes の小説・ストーリー

Hilaw namang tumawa ang babaeng katabi nila. “Pero mas madali sa inyo ang lahat. Hindi niyo problema ang pera kapag may mga kailangan kayong bilhin na gamot ng anak niyo hindi katulad namin, hindi pa namin alam kung saan kami kukuha ng pambili para lang madugtungan ang buhay ng mga anak namin. Minsan talaga hindi namin maiwasang hindi masabi, life is so unfair.” Wika ng babae saka niya isinarado ang kurtina.

Please, please. Ilang oras pa akong naghintay. Hindi muna ako nagpahinga kasi mas gusto ko siyang hintayin. I'm sketching and already finished my new artwork. Lahat ng iginuhit ko ay para sa kanya. Lahat din ng iyon ay may lagda ko sa gilid at may personal inspirational quotes about life and sacrifices. It's already midnight but there's no mark of him. Wala. May bukas pa naman Klara. You can wait for him until tomorrow. It's your day, right? So you can keep on smiling and be thankful for this another year of your life.

Dahil sa ngiti at halakhak ng mga anak niya ay pansamantala siyang nakalimot. "Isa lang ang napatunayan ko. Hindi lang si Shawn ang lalaki sa mundo. Hindi ko dapat siya iniiyakan. Hindi ko dapat sinasayang ang oras ko sa pagmumukmok. Dapat pag tuonan ko ng pansin kung paano sumaya. Sumaya kasama ng aking mga anak." seryosong sambit ni Harah. Naalala ni Harah ang isang quotes na nabasa niya. Sabi roon: "Expect trouble as an inevitable part of life and repeat to yourself, the most comforting words of all: This, too, shall pass." –Ann Landers

Nahalata na niya ata na umiiyak na ako. Dati, mahirap talaga ang maging mahirap. Kaya akong galing sa hirap, nagtitiyaga at nagpupursige talaga sa buhay para maging maginhawa ang buhay ko ngayon. “Salamat sa diyos at nakakaraos kayo sa dati ninyong buhay,” sabi niya, na parang proud na proud sa mga pinagdaanan ko sa buhay. “At kung ano man ang pinagdaanan mo, bahagi ‘yon kung bakit ka naging ganito ngayon.”

nanginginig niyang sabi habang sunod-sunod ang pagpatak ng kanyang mga luha. "Nasa inyo na ang lahat—pera, pangalan, at magandang buhay. Samantalang ako, kahit anong gawin ko para umangat, parang hindi pa rin ako sapat." Humagulgol siya. "Naranasan n'yo na bang mabuhay na wala man lang makain sa isang buong araw? Alam n'yo ba kung gaano kasakit ang tratuhin na parang wala kang halaga?"

"Okay lang 'yan. Labimpitong taon na akong mahirap, pero buhay pa naman ako. Wala lang akong pera, pero hindi naman ako patay. Hangga't buhay tayo, may pag-asa. Hangga't humihinga tayo, hindi tayo mamamatay." "Bukod sa pagiging mahirap, ano pa ba ang mayroon tayo ngayon?" nakangusong tanong ni Yana. "Kulang din tayo sa pera, kulang sa damit, kulang sa pag-aalala, kulang sa oras, at walang malinaw na kinabukasan." Ang munting bibig ni Yana ay dahan-dahang umarko sa isang napaka-kawawang itsura..

Kung tutuusin ay pwede siyang tumakas ngunit hindi niya magawa dahil nakasalalay ang buhay ng mga bata sa orphanage. “Why is life so hard for us?” madamdamin niyang tanong. “Because there’s someone more powerful than us. Cooperate with me, we can surpass this together. I know it’s hard, but I’ll do this for the woman I love. I know she’s hurting right now while watching us, but this is for her. Please do the same for your loved ones, Indiana.”

nagsisisi kong sabi. "Kaya napakahalaga talaga na minsan kailangan muna nating kilalanin ang tao. Sabi nga sa isa sa inspirational quotes na madalas na makita ko, 'Everyone you meet is fighting a battle you know nothing about. Be kind. Always.'" Nasapol na naman ako. Ano ba iyan, ang hirap umilag. Kung bala lang ang mga salita na sinasabi ni Draken, malamang ay kanina pa ako deads.

Parang hindi makatotohanan ang nangyayari ngayon sa buhay ko. Huminga ako ng malalim, I’ve been through hell and back. This shouldn’t affect me greatly. Ang motto ko sa buhay, lahat ng problema ay may solusyon. Kung wala, patayin ang problema. Now, nasaan na si Dante?

Pagkatapos ay sabay-sabay na kaming naglakad. "Life is full of endless struggles. But, it is part of human nature, we are inborn to it. The best thing we could do is to find ways and make our way out carrying the lessons and confidence we earned throughout the process. Let's all stay strong and humble. We may not let those struggles dictate our individual self as a whole." – BeauWP