Hayok Sa Laman Novels & Stories

Nagising ito Mahal? Yumakap sya sa akin ng mahigpit. Sorry Nagising tuloy kita. It's Okey isang halik ang iginawad nito sa akin hanggang sa hindi namin namalayan na ulit ng na ulit ang tawag ng Laman namin. Tila hindi sya magsasawa sa aming ginagawa. Sa Mansion kami nakatira pansamantala.. Sikat ng araw ang natatanaw ko sa Wall, Umaga na pala..

Hindi na pwedeng higaan ang kama sa kabilang kwarto sapagkat puno na iyon ng suka. Kaniyang kinuha ang pinalamigang hotdog at saka iyon inilapit sa mukha nang babae. Sa oras na naaamoy iyon ni Lui ay kaagad itong kumagat doon. Yhler sighed in relief. Pakiramdam niya ay magpapasa ang leeg niya dahil sa naging pagkagat nito. “I guess you still have that habit of going crazy when you're hungry,” komento ni Yhler habang pinapanood na kumain si Lui.

Parehas talaga ang lasa nito sa sa luto ng lola n'ya. "Hello? May gising pa ba? Naiihi na ako eh. Pwedeng pagamit ng banyo?" Rinig n'ya mula sa isa n'yang laptop. It's Fate again. He pushed the 'on mic' button bago mag salita. "Then pee." "Walang banyo rito." Sagot ni Fate. 'Pambihira, napaka wrong timing talaga.'

tanong ni Selene ngunit hindi agad nakasagot si Luna dahil inililibot pa niya ng mata sa paligid. Tanging mahabang lamesa kasi ang naroroon at mga monitor ng computer nakahilera sunod sunod ang naroroon. “Wala naman,” maya maya ay sagot ni Luna na ikinahinga ng mga ito dahil akala nila ay mayroong ibang tao doon. Nang makita na ni Luna ang stock room ay hindi siya nagdalawang isip na buksan iyon at kagaad niyang hinanap kung saan nakalagay ang footage.

Masama bang kumain ng marami? Ewan ko pero feel kong umiyak HUHUHUHU ang sama lang nila. Kumain nga lang tao eehh HUHUHU. So ano'ng pino-point out nila ha na patay gutom na ako HUHUHU ang bad nila. "Woyy Lyn okay ka lang?" "Hala, but umiyak?" "Anyare sayo uyy?" "Luhh goshnesss?"

Hindi 'yon tama. Habang naglalakad ako dito sa lobby ng restuarant. Hindi ko inaasahan na makikita ko si Lui. Nakatanaw siya sa malayo. Ibig sabihin, malalim ang iniisip niya. Pero, sana naman ay maayos lang ang loob niya. Kahit paano ay hindi nag-alinlangan ang mga paa ko, na humakbang papalapit sa kaniya.

"Ano kaya ang laman nito?" Tanong ko sa aking sarili, iwan ko ba kung bakit ako makakalimutin kahit minsan hawak-hawak ko ang isang bagay. Excited ako habang binubuksan ko ang mangkok nang---- "P*t*k!" Halos maduwal ako ng mabuksan ko kung ano ang laman nito. "Seafood paella! P*t*k! Bakit ang baho?"

Lumi POV Pagkatapos kong maligo at magpalit ng pantulog, dumiretso na ako sa kama. Humiga ako nang patihaya habang nakapatong ang laptop sa ibabaw ng kumot. Plano ko sana ay manood lang ng isang video. Isa lang. Pero ang isa lang ay naging lima. Hanggang sa hindi ko na namalayan ang oras. Halos puro Japan travel vlogs na ang laman ng screen ko. May naglilibot sa Tokyo. May kumakain sa Osaka. May nagha-hiking sa Kyoto. May nag-e-enjoy sa Hokkaido.

bati niya, nakangiti. Sa screen, kita si Kuya na nasa hotel room. Maaliwalas ang ilaw sa likod niya, may malaking kama, may bintanang mukhang mataas ang floor. Mukha siyang pagod pero excited, parang nasa mundong mabilis ang takbo at kailangan niyang makisabay. “O, kumusta kayo diyan?” tanong niya. “Okay lang,” sagot ni Luna. “Ikaw?”

Yuhei’s POV May kakaibang katahimikan sa Laguna kapag gabi. Hindi ‘yung payapang katahimikan—kundi ‘yung klase na parang may nakatingin sa’yo kahit wala kang nakikita. Huminto ang sasakyan sa gilid ng isang lumang building. Walang karatula. Walang ilaw sa labas. Pero ramdam ko— Nandito siya.