Hayok Sa Laman Novels & Stories

Elara Habang nagsasalita si Liam sa in front and presenting our samples ay nasa gilid lamang ako at nagha-handle ng laptop para makita sa malaking screen ang inihanda naming presentation. Kinakabahan man ako ngunit pilit kong itinatatak sa utak ko na mag-isa lamang ako sa loob ng silid at walang mga matang nakatingin sa akin, though hindi naman talaga sila sa akin nakatingin kundi sa screen at sa kaibigan ko.

May ilang halaman sa gilid, parang inaalagaan araw-araw, at isang puno na sapat lang ang laki para magbigay ng lilim sa harap. “Here we are…” mahinang sabi ni Luna, halos pabulong, na parang ayaw niyang sirain ang katahimikan. Hindi agad gumalaw si Yael. Nakatitig lang siya sa bahay. ‘Ito na ‘yon?’ Hindi niya maiwasang magtaka.

salamat po kuya. Halika na sa loob hija, nakakamangha ang laki ng bahay, parang kasya ang limang bahay na malalaki sa loob kung susukatin..nagkikita pa kaya ajg mga tao dito..ang lawak ng bakuran,.. Hija halika kana.. sa kusina muna tayo dumeretchu...mamaya pa baba ang senyor.. sige po tutulong narin po ako sayo aling tasing.. ikaw bahala hija, halika na..

Pakiramdam niya ay para sa kanya talaga ito. "Something wrong?" Natigil sa pagsubo ng pasta si Lira. "Wala naman. It's just there's this texter. Hindi naman s'ya araw-araw nagtetext pero alam mo 'yong creepy feeling like kilala n'ya ako?"

“Let's keep going.” Lumabas naman kami kaagad at mabuti na lang at walang nakaabang doon. Pagpasok namin sa pangalawang kuwarto, wala rin iyong laman. “What if they're not here?” tanong sa akin ni Sid.

Inihiga niya ako nang dahan-dahan sa kama. Ang isip ko na kaninang ang daldal, biglang nag-hang. Parang sirang computer na nag-loading screen. Kasi naman, paanong hindi ka magha-hang kung ang isang Lucas Villamor ay dahan-dahang bumababa sa pagitan ng mga binti mo? "Wait, Lucas... anong gagawin mo dyan sa baba? Maghahanap ka ba ng nawawalang barya?" biro ko para itago ang kaba ko.

dagdag pa niya. Ang daming tanong sa isip ko kung ano bang mayroon at kailangan ko pang masangkot? Gusto kong makatulong pero hindi sa ganitong paraan. Sumakit ang ulo ko sa kanila. “Nandito si Samantha sa garden,” To-totoo ba ang narinig ko? Nandito si Samantha sa garden kung nasaan kami ngayon?

tanong niya sa messenger "Hindi ko po alam Sir, address niyo lang at pangalan po nandiyan, paki-pirmahan nalang po nito" matapos yun ay bumalik na kami sa loob nang bahay. "Anong laman niyan?" tanong sa kanya ni Louie "Hindi ko alam" binuksan niya ito at ikinagulat namin ang laman nang sobre, hindi sulat kundi picture namin na magkakasama kaming tatlo.

Hahayaan ko na lang sila na mag chukchukaan doon. When I open my phone, surprisingly, Hiro didn't reply to me yet. I just sighed and chose to lie down on the bed again and put the phone on top of the table. I tried to force myself to sleep again but pumasok sa isipan ko bigla ang larawan ni Liro at Lianne na ginagawa ang bagay na iyon. Annoyingly. I got up again and picked up my phone back. Hindi ako makatulog, hindi ako makainom ng tubig, sobrang ganda naman ng gabi na ‘to!

very happy. "Malalaman mo mamaya." Na-excite ako! Naglakad kami patungong gazebo. Doon ko nakita ang kaaya-ayang ayos ng loob niyon. May bilugan na mesang babasagin sa gitna na puno ng iba't-ibang klase ng pagkain. May dalawang bangko na bumagay sa ayos niyon at naka-carpet ang sahig. Ang ilaw sa loob ay sakto lang ang liwanag na parang sa isang candle light dinner ang dating.