Hayok Sa Laman Novels & Stories

“Fine! Basta 'wag kang lalayo sa akin okay Mine?" Sa wakas nakarating din kami sa Lugar kung saan gaganapin ang pag tu-turn over. Nakaka mangha lang dahil Isang Lugar ito na malayo sa lahat. Bahay tingnan sa labas at sa loob pero mayroon pa lang daanan papunta sa ilalim kung saan isang napakalawak na bakuran ang makikita roon.

bapakunot-noo ako. "Saan?" "It's a surprise." napanguso ako. "Pwede bang may clue?" bahagya siyang umiling baka Mamaya dalhin pako nito sa liblib na Lugar at itorture Ako Atleast aware Ako kung saan nya gagawin like sa damuhan ba Kasi ayaw ko dun dirty. Kung sa iBang lugar tapos mansion pwede pa Diba Ganon sa mga ano movie Sana dun Ako itorture.

--- Pagkatapos ibaba ang tawag ay muling bumalik sa katahimikan ang dining room. --- Ngunit ilang segundo lamang. --- Biglang dumating si Ah Jin na parang bagyo. --- "SECOND MASTER!" --- Bumukas nang malakas ang pinto. --- Halos madulas pa ito sa sobrang pagmamadali. --- Napakunot-noo si A-Yao na nasa likuran nito. --- "Pwede bang kumatok ka minsan sa buhay mo?" --- "Hindi ngayon!"

Ang bigat kasi, parang ang daming laman. Sunod-sunod na malalakas na pukpok ng bato ang ginawa ko sa takip, hanggang sa tuluyan na itong mabutas. Sinilip ko agad ang laman at doon na ako lalong napasigaw sa tuwa. “Yes, jackpot!” Ang daming laman na pagkain. Maraming delata, buscuit, soda at kung ano-ano pa. Hinila ko agad ito sa may lilim at doon pa tinignan kung ano pa ang mga laman.

May bitbit itong tray na may lamang mga pagkain. Enjoy reading po! 🫶🏻🌹🩵

YSABELLE POV Tahimik ang buong dining area habang nag-aayos si Mang Nestor ng mga plato para sa tanghalian. Naupo si Lucian sa dulo ng lamesa, nakabukas ang kaniyang laptop habang seryosong nagbabasa ng mga email. Si Neo naman ay medyo nakasimangot pa rin sa tabi ko dahil kinuha ang tablet niya, kaya dahan-dahan ko na lang hinaplos ang likod niya para mawala ang inis niya.

“Sabi sa cartoon, kapag red ang face, may crush daw po!” “Mainit lang sa loob ng bahay, Luna. Sira kasi ’yung ceiling fan, ’di ba?” pagdadahilan ko, kahit ang totoo ay kulang na lang ay magtago ako sa ilalim ng lamesa sa sobrang hiya. “Bumalik ka na nga doon sa pagko-color mo.”

Mabili akong napailing bago binuksan ang text. 'Are you asleep? I'm outside. Can you go out for a while? I just really want to see you.' Dahil sa nabasa ko ay mas lalo lamang akong kinabahan. Ito na ba iyon? Ngayon ko na ba sasabihin ang matamis na 'Oo' kay Liam? Ito na nga ba ang tamang oras? Hays. Napahinga ako ng malalim. Pero bakit parang may mali?

Humagikhik ako at nagsimula nang buksan iyon at napangiti ng malawak nang makita ang laman. Wow! Chicken fillet at sausages ang ulam! Inamoy ko iyon at mas lalong kumalam ang sikmura ko. Tumunog pa nga, e hahaha! Agad ko na iyong nilantakan. Bakit kaya wala rito ang lalaking 'yon? Hindi ba siya rito naglu-lunch? Baka siguro sa mga restaurant sa labas 'no? Mga bilyonaryo nga naman.

saad ni Ming at tumango naman ako. "Pakilock nalang ng pinto." bilin ko sa kanila tsaka ko inoff ang laptop ko at binitbit tsaka lumabas. »»»»»»»»»»» Tahimik kaming kumakain ni Haru dito sa mesa sa loob ng bahay. Gabi na at sobrang dilim. Tanging ang huni ng hangin at tunog ng mga utensils na ginagamit namin ang tanging naririnig namin.