Hayok Sa Laman Novels & Stories

"cough...cough...What the---?!" From +639*********: Welcome home mon lapin. Awtomatiko naman akong napalingon lingon sa kung saan saan para makita kung may tao ba doon na pinagtritripan ako o baka may camera na dito sa loob ng apartment ko. Pero iisang tao lang ang tumatawag sa akin ng gano'n at dagdag mo pa na nasa mental hospital siya ngayon, so how on earth...

Panginoon, pakiusap tulungan niyo po ako sa mga hayok sa laman na mga lalakeng ito. _____ +Sorry for Grammatical Error and Typos:/ Enjoy Reading:)

Gusto niyang bawiin ang sinabi niya! “At saka di ako naglakad ngayon.” Mahinang nagsalita si Lina. “Walang buwan ngayon, at parang ayaw kong lumabas.” “Walang buwan?” Kinumpirma ito ni Lina. “Oo, maulap sa Jangasas at lumitaw na ang hamog.” Natural na sumagot si Zuko, “Oh… Pwede mo bang sabihin sa'kin ang hugis ng hamog ngayong gabi?”

Ang ganda pa ng sofa sobrang lambot, habang naka-focus ako sa plates dahil alas syete na rin ng gabi ay day off ko naman. Hindi pa ako kumakain dahil kailangan ko 'tong tapusin ngayong araw. Pero kukulayan ko pa lang sana ay may nag-ring na ng bell kaya naman nangunot ang noo ko, dahan dahan kong binuksan ang pinto at sumilip pero nanlaki ang mata ko ng makita si Yamato at Laze.

dagdag niya. Napatingin siya sa glass window. “Lira…” bulong niya. Hindi niya alam… Kung ano ang nangyayari sa mansion. Pero isang bagay ang sigurado… Hindi siya titigil. Sa parehong oras… Sa loob ng kwarto ni Lira… Nakaupo siya sa sahig. Tahimik na umiiyak. “Until when…” bulong niya.

___ Sa isang madilim na internet cafe, umaalingawngaw ang ugong ng mga computer at ang mabilis na pagtapik ng mga keyboard. Ang hangin ay mabigat sa amoy ng sigarilyo. Sa isang sulok, nakaupo si Yohan. May nakasabit na sigarilyo sa gilid ng kanyang bibig habang nakatitig siya sa computer screen. Mabilis ang galaw ng kanyang mga kamay sa keyboard. Pagkatapos ng isang kill, biglang lumitaw sa screen ang salitang: Game Over. “Lintik.”

NGAYON LANG YATA nakaramdam ng matinding kahihiyan si Hyacinth sa tanang buhay niya. Hindi na tuloy siya makalabas ng banyo. Ilang oras na yata siya doon bago niya buksan ang pintuan. Si Leo naman ay nasa kama na at nakasandal sa headboard. Tamad na tamad siyang nagsscroll sa kaniyang phone at nagbabasa ng ilang dokumento doon.

Kabanata 21 Huminga ng malalim si Hades ng ilang beses habang nakatingin sa pinto ng banyo, ramdam ang inis at bigat ng dibdib. “Fúck!” napamura siya. Mayamaya, nag-ring ang cellphone sa bulsa niya. Nakita niyang si Lucy ang tumatawag. Alam ni Hades na wala siyang takas sa mga tanong at tsismis ni Lucy, kaya agad niya itong sinagot.

May ilang halaman sa gilid, parang inaalagaan araw-araw, at isang puno na sapat lang ang laki para magbigay ng lilim sa harap. “Here we are…” mahinang sabi ni Luna, halos pabulong, na parang ayaw niyang sirain ang katahimikan. Hindi agad gumalaw si Yael. Nakatitig lang siya sa bahay. ‘Ito na ‘yon?’ Hindi niya maiwasang magtaka.

sagot ni Aling Minda. “Tay, kanina pa po ba rito si Liam?” “Kanina pa.” sagot ni Mang Andoy. “Kanina ko pa po siya hinihintay. Nandito lang pala.” usal niya at napatingin siyang muli sa sasakyan. “Anong ginagawa niya rito? Saka nasaan po si Lian?” “Pumasok ka na lang sa loob. Nandoon ang mag-ama mo.”