Novel & Cerita Hayop

KARA'S POV Makalipas ang Isang Taon... Tahimik na nakatayo sina Sancha, Louisse, at Aaron sa likuran ko habang pababa akong nag-i-scroll sa screen. Nangangatog ang mga daliri ko sa pagkakahawak sa mouse. Mahina lamang ang ugong ng computer, ngunit natatabunan iyon ng malakas na tibok ng puso ko. Parang walang katapusan ang listahan ng mga pangalan, na tila sinasadya kaming subukin—ang pasensya namin, at pati na rin ang katinuan namin.

Huminto ako saglit at nakita kong may message si Summer sa group chat namin. DNA BUDDIES Bungang-Araw: “Kuya Hopia, ano’ng oras ka uuwi? May balak ka pa bang umuwi rito o ihahatid na namin mga gamit mo d’yan kila Tito Ryan?” Hopia-Mani-Popcorn: “Pauwi na! Isang gabi lang akong nawala, nami-miss n’yo agad ako!” Bungang-Araw: “Sabihin mo kapag malapit ka na. I-pa-prank natin si Poppy. Pagdating mo, mag-chat ka agad, pero ‘wag ka munang papasok dito sa loob ng bahay.”

Napaupo si Mina at hinintay ang pagtama sa kaniya ng kabayo at nang kalesa. Malakas na ingay ng kabayo ang namayani sa buong pamilihan kasunod noon ay ang paghinto ng kalesa. Nanlalaki ang kaniyang mata nang iminulat niya iyon at agad niyang nakita ang kalesa sa harap niya.

Gatungan pa ba ng pagkakataon ang unti unti kong nabubuwag na paniniwala sa pagkalalaki ni sir? Maya maya ay naalala ko ang kape na iniutos niya. Baka magalit na anman si Hitler kapag hindi ko siya agad nadalhan ng kape kaya tinatamad man ay kumilos na ako papuntang pantry para ipagtimpla ang mahal na hari.

If you are sensitive to this kind of topics, please do not proceed. Read at your own risk.

Halos takbuhin pa nila ni Aloe ang nakaparadang sasakyan. Napahapyawan pa niya ang pag-uusap ng mga ito patungkol sa isang tauhan ng Mansion na agad nawala na parang bula. "B-Bilisan mo, Matias. Baka kung napano na ang anak ko," garalgal na ang boses ni Aloe at hilam na ang mga mata dahil sa pagluha.

Hindi pala ako nakapag update sakanya kahapon Hystt sa sobrang pagod ay nakalimutan kong mag update ****on text***** "Good morning hon, how are you sa work mo? mag-iingat ka dyan hah kumain ka sa tamang oras okay? wag magpapagutom Iloveyouu" "Good morning hon, I'm sorry kung hindi ako nakapag update sayo kasi nmn busy tas sakit ng katawan ko e. Kumain kana rin dyan at wag pabayaan yung sarili mo okay, tsaka mag-iingat ka palagi Iloveyouutoo and I miss you" ****end text ******

Doon na siya napahiyaw sa sarap. "Ahhhh! Ahhh!" Ganadong kinakain ni Hiro ang kaniyang págkababae. Ipinasok ng binata ang dila niya sa loob ng butas ni Quincy at saka mabilis na naglalabas pasok doon. Hinahalukay ng dila ni Hiro ang loob ng págkababae ni Quincy. Kaya naman pinagpapansin sa sarap ang dalaga. Mahigpit siyang kumapit sa sapin ng kamang iyon at napatingin pa kung paano lantakan ni Hiro ang kaniyang págkababae

Halos manginig naman si Hope sa sarap. "Ahhhh! Ahhhh! Ahhhh! Sige pa ugh! Ibaon mo pa. Ugh! Bilisan mo pa ahhh!!" paulit ulit na hiyaw ni Hope sa sarap. Napangisi si Yuan roon at kahit pinagpapawisan na ay panay pa rin ang pag bayo nita kay Hope ng mabilis at mas malakas. Panay naman ang paghampas ni Yuan sa pang upo ni Hope na mas lalong nakapagpadagdag sa init na nararamdaman nila. He moves faster, harder and deeper hanggang sa pareho silang manginig sa sarap. Ipinutok ni Yuan sa loob ni Hope ang kanyang puting likido. Pareho silang nahiga sa kama ng pagod na pagod.

Naguluhan ako, hindi ko maalala na dinala ko ito. Bigla, may message sa phone ko mula sa matandang babae. “Naglagay ako ng insectong nang hyhypnotise sa bag mo, just in case. Ihagis mo ito sa tiyan ni Vanda; ang patay na fetus ay agad itong kakainin.”