Lumilipad Nanaman Ang Isip Ko Novels & Stories

But everything has limit. Lumapag kami sa isang napakagandang lugar. Kumikintab ang tubig na dumadaloy mula sa ilog, ang mga alitaptap na kanina lang ay tahimik na nagpapahinga ngayon ay nagsiliparan dahilan upang gumawa ng ilaw sa buong paligid. Hindi makapaniwala na itinutok ko ang aking buong atensyon sa mga bulaklak na dahan-dahan na namumukadad. This place is amazing. So magicalm

Lumilipad patungong langit. Ngunit natigil ako sa pagtawa nang marinig ang mabibigat niyang paghinga. Tila ito nahihirapan. Binalot kami ng sarili niyang init at sumunod doon ay ang paglukob din ng init sa katawan ko. Literal na init dahil pinagpawisan ako at nauhaw sa bagay na ni minsan ay hindi ko pa nagagawa. Ni minsan ay hindi ko pa natitikman. At ni minsan ay hindi ko pinangarap.

"Y-yes, It's me. It't me..." LUMIPAS ANG isang buwan ng napaka bilis. Araw-araw ay nagiging parusa para sa'kin. Rare is keeping her distance from me now. Hindi ko na alam kung anong gagawin ko, hinayaan ko siya kahit na nahihirapan ako sa nangyayari. Kasalanan ko, ibinalik ko yung takot niya sa'kin.

’ Napahagikgik ako sa isip ko habang naglalagay ng lipstick sa labi ko. Hindi ko mapigilang matawa sa sarili ko. Gabi na at patulog nalang ay nagpapaganda pa rin ako. Ilang araw na akong nagpipigil, kaya magpipigil pa ba ako? Siyempre hindi na. Saka alam kong pareho naman kami ni Laxus na sabik sa isa’t isa. Eh kanina nga halos ayaw na ako nitong lubayan ng tingin. Kulang nalang ay lapain ako nito sa lagkit ng titig nito sa akin.

Lumapit siya nang isang hakbang. "Pero patutunayan kong mahal kita." Isa pang hakbang. "Paulit-ulit." Hindi inalis ni Raven ang tingin sa kanya. "Hanggang sa maniwala ka." Pagkatapos ay lumingon siya kay Myco. Agad nawala ang lambot sa mukha niya. "And you." Kalmadong tumingin si Myco sa kanya. "Kung iniisip mong may chance ka, nagkakamali ka."

“Kakaiba ang lahat ng tao dito. Mababa ang IQ, mahina ang katawan, at masama ang vibe. Kailangan ko na talagang umalis. Hinding-hindi ako mamamatay kasama ang mga taong ito, lalo na at hindi maganda ang trato nila sa akin.” “Well, okay naman siguro ang mga magulang ko,” dagdag ko sa aking sarili, habang palihim na sumusulyap sa mga magulang ko, pareho silang nakatingin sa akin ng nag-aalala. “Hindi pa ako sigurado. Kailangan kong patuloy na mag-obserba.” Lumambot ang titig ni Natalie at ngumiti siya na naging dahilan para hindi gumanda ang pakiramdam ko. “Yunice, nakilala mo na ba si Dory noon?”

Napamulagat Naman Ang mata ko nang bigla nya akong idiin sa pader, he locked me with his both arms kaya di ako makaalis agad. "That's what you've learn sa ibang bansa?" Napataas kilay Naman ako sa sinabi nya, "Ang umasta at manamit na parang pûta?" Bigla namang nagpanting Ang mga tenga ko sa narinig, lahat yata nang inis ko sa katawan ay umakyat na sa ulo ko at sumabog. The next thing I knew ay lumapat na Ang palad ko sa pisngi nya, tumabingi pa nga ito. Nang balingan nya ako nang tingin ay naka tiimbagang na ito but I don't care anymore.

Siguro guni guni ko lang. Crazy me! Lilium is a pretty common and of course, he knew it. I can tell, this guy is intelligent. Lilium means Lily obviously. Umayos ako ng tayo, pinili kong hindi sumagot sa tanong nito. Nakamatyag lang ako sa likuran. Makalipas ang ilang sandaling pananahimik ay gumawi ito sa harap ng desk. Sinara nito ang nakabukas ng laptop at nagtungo sa pinto.

bulong ko, “…malapit ko na rin matupad ‘yung pangarap ko.” “Hep!” biglang sumulpot si Manang Lumen. “Bumangon at maligo ka. Galing ka sa ospital, maraming virus ang nadikit sa iyo, malilibagan ang kama mo,” sabi niya na parang nanay ko. Natatawa ako kasi parang nabuhay si Nana Laria. Si Manang Lumen na tuloy ang parang kinikilala kong nanay ko. At masaya ako kasi ramdam ko namang nagpapakananay siya sa akin, dahil siguro alam niyang kailangan ko.

Alice POV Sa ilog Part 2🔞 Huling sandali Nang maghiwalay aming labi,nginitian namin ang isa't-isa at umahon sa tubig. Hindi na ako nakaramdam ng hiya, kahit pa hubad kaming dalawa....Bakit pa ako mahihiya at saka,hindi naman masyadong makikita aking katawan.