Hiatus In Tagalog の小説・ストーリー

--- May ilang tao sa paligid na napapatingin na sa amin. --- Mga curious. --- Mga mapanuring mata. --- At lalo akong nakaramdam ng hiya. --- Dahil pakiramdam ko... Ako lang ang hindi nakakaintindi sa nangyayari. --- Ako lang ang mukhang tanga. --- Ako lang ang umaasa. --- "Excuse me." --- Mahina kong sabi. --- Hindi ko na hinintay ang reaksyon nila. ---

Tahimik lang siyang nagbibihis habang nakaharap ako sa kaniya "What's wrong, Honey?" tanong ko sa kaniya ulit. "Nothing..." sagot niya bago ako hinarap. "Bakit gising ka pa?" tanong niya. "Im waiting for you," sabi ko sa kaniya bago siya tinitigan. Pero hinalikan niya ako bago siya humiga. "Let's sleep," sabi niya.

Abby's POV: "Hi" "Hello" Napatawa ako ng palihim sa ayos naming dalawa. Kung noon para na akong hihimatayin kapag sinabihan niya akong "hi", ngayon ay parang wala na akong pakealam. "Kamusta ka na?" Maya maya ay tanong niya. Bumuntong hininga muna ako bago ngumiti ng bahagya sa kaniya.

Bahagyang nag-init ang pisngi ni Paris, awtomatiko siyang umatras rito upang bawiin ang distansyang sinakop nito. “Pero hindi ba dapat ay maayos mo akong sinabihan ng tungkol dito? I wasn’t ready. Nabibigla ako at masyado kang nagiging mabilis, Theon. Nakakalimutan mo atang dalagang Pilipina ako.” “Oh love, hindi lang ikaw ang nabibigla rito. I hope you know what you’re doing,” makahulugang wika nito. She pursed her lips. “I don’t want to upset your Lola, Theon. Kung siguro ay mas naging mapang-unawa ka lamang ay hindi naman siguro ito mangyayari,” patama niya sa ginawa nito kay Jenna Mae.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Kumabog nang napakalakas ang nahihibang kong puso. “Boy friend mo ako. Lalaking kaibigan, `di ba?” Umawang ang bibig ko; nalusaw ang kakatiting na pag-asa. Napakapaasa kasi ng mga salita niya. “Oo nga. I mean, hindi naman kita boyfriend—as in, karelasyon—kundi boy friend. At bakit ba ang init ng ulo mo? Ano ba’ng problema mo sa akin? Inaano ba kita?” yamot kong sabi.

Tila tinitimbang kung dapat ba talaga kaming maging masaya. "Cheers." Tipid na ngiti ang iginawad ko sa kanya kasabay ng pagdikit ng aming baso. Nakapamulsa siya habang magkatabi kaming nakatayo at nakatingin sa maaliwalas na kalangitan na tinatanglawan ng nagkikislapang mga bituin.

hindi din naman ito agad ginising dahil gusto ko munang pagmasdan ang mga mata niyang magaganda yung labi nito at ang ilong at ang mga kilay lahat yun sobrang sarap pagmasdan. "Honey" pag gising ko dito at dahan dahan naman itong dumilat "Honey where have you been i miss you already" bulong nito ng saad ng magising "kaya nga umuwi ako agad dahil alam kung hinihintay niyo ko" saad ko naman habang nakayakap dito "Honey" pagtawag nito "what" saad ko naman "Nothing gusto kolang tawagin ka" saad nito

Pero anong meron sa likod ng nagtataasang halaman na to? “Ito ang tinatawag na Maze Garden, maraming daang pasikot sikot. Ang sabi nila kapag sinubukan niyo raw ng partner mo ang hanapin ang isa’t isa at nagkatagpo kayo ibig sabihin kayo raw talaga para sa isa’t isa. Sa pintuan na yan kayo maghihiwalay.” Paliwanag niya naman sakin. “Naisipan mo rin bang gawin yun?”

Halos mangisay na sa kilig ang aking kasama. "Delikado ang mga lalaking ganyan ang hitsura. Sasaktan ka lang niyan sa huli. Sa salita lang sila marunong magmahal. Kunwari'y importante ka, kunwari ay gusto ka pero sa huli paaasahin ka lang, tapos sasaktan," puno ng kasiguradohang saad ko. "Grabe naman po kayo kung makahugot parang may pinagdadaanan. Experienced po?" natatawang tanong nito.