Hiatus In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Nagulat Naman si Kiel dahil sa Nakita niya. Ano bang ginagawa mo....bakit bigla bigla kang pumapasok? pasigaw Kong saad. Eh Kasi kanina pa Kasi ako kumakatok eh.. di ka Naman sumasagot at malay ko ba na nakatapis kalang....Saad niya at pinasadahan niya Ang katawan Kong nakatapis lang ng tuwalya. "Ano bang kailangan mo?bakit ka ba pumasok dito?" tanong ko.

nag tatampong aniya dito. Lumungkot naman ang mukha nito "I'm sorry" Niyakap niya ito "Pwedeng mag away lang tayo at wag mag hihiwalay? Mag selos ka lang pero wag na wag mo akong iiwan" "I promise. Kahit anong mangyari hinding hindi kita iiwan .. Pero pwede ba mag pa order nalang tayo ng pag kain? "

Lahat na din ng mga ngiti niya ay unti-unting nawawala, hindi ko na siya nakakausap cause she can't talk clearly. Yes, kahit gusto namin siyang intindihin, pero bawat katagang lumalabas mula sa mga labi niya ay puro lamang tunog, you know what I mean, right? No matter how much she tried to speak, we can only hear one sound! It is like her teeth never separated to her tounge when she talks, that's why no words can be found from the sounds she wants to tell us.

ANGELO "HOY BATA, tulog ka na naman, ang aga aga!" Sinikil ako ni Padre Tiago sa sasakyan nang siya ay makasakay na. Panaginip lang pala ang lahat? Ibig sabihin ay hindi totoo ang pagpunta naming dalawa sa masukal na kakahuyan? Tumingin ako sa kanyang kamay at wala na rin ang dugo na nakita ko mula sa kanyang braso sa aking panaginip?

Huh! Huh! Huh… (mabigat na paghinga) “Halos kapusin na ako ng oxygen sa bagâ, at sa bawat paghinga ko ay sumasabay ang aking katawan. Nakabaluktot ang katawan ko habang ang dalawang kamay ko ay natukod sa aking mga tuhod. Tagaktak na ang pawis ko at nagkalat na rin ang ilang hibla ng buhok ko sa aking mukha.

halos isa isang sigaw ng mga ito. " Kumusta kayo? nagbehave ba kayong lahat habang wala ako?" " Opo ate" nagchourus pa ito sa pagsagot. " Very good! Oh siya, eto ang pasalubong ko sainyo. Galing yan sa Davao at masasarap ang mga iyan" " Woow! Salamat ate, gusto ko to" isa isang sagot ng mga bata habang excited sa tig iisang supot na binigay ng dalaga.

Biglang sabi ni Hellios *HUKKKKK. Hindi ko napigilan mabilaukan bumara ata sa lalamunan ko ung pork, nakahawak na ako sa lalamunan ko kase kahit anong inum ko ayaw. "SHit" tarantang pumunta sa likod ko si hellios habang dinidiin niya ang kamay niya sa bandang sikmura ko, habang tinatapik naman ni dad ang likod ko maluha-luha ako ng maisuka ko yong carne inabutan agad ako ni dad ng water at tubig.

HELGA POV: “Di nga?” “Oo nga. Tawagan mo pa kung gusto mo.” Namula ako, kumalat sa pisngi ko hanggang sa pisngi ng kiffy ko. “Nakupo, lagot na talaga ang Bataan. Ibagsak na natin agad!”

“Hindi ako nagbibiro, masakit talaga eh..” Nang makita ang namamagang pasa sa balikat nito, lumambot ang puso ni Hiraya. Lumapit siya, yumuko, at marahang hinipan ang sugat. Ang malamig niyang hininga ay dumampi sa mainit nitong balat. Nanginig ang katawan ni Miguel. Gumalaw ang kanyang Adam’s apple. May apoy na sumiklab sa kanyang madilim na mga mata, mapusok at mapag-angkin.

sagot niya habang naghahanda sa pagbaba sa kotse. “Saan diyan?” may pagdududang tanong muli ni Matthaios. “Arko lang ang nakikita ko at pagkatapos ay parang bangin na. Don’t tell me na may pamayanan diyan?” “Dahilig ang tawag sa ganitong anyong-lupa, hindi bangin, ridge in English,” paliwanag niya sa mausisang doktor. “Mula rito ay maglalakad ako pababa patungo sa baryo namin. Kapag minalas at nadulas ako at gumulong nang tuloy-tuloy, baka sa Taal lake na ako pupulutin,” himig-pagbibiro niya.