Hikaru Anime Novels & Stories

Wika ni Levi na lalong nagpaisip samin. Tahimik lamag kaming tatlo sa pag aantay kay Dane. Unang lumapit sa min ay si Hikaru na anyong gryphus, lumitaw sa kung saan si Lucent na yumakap sa kapatid. Nagliliwanag ang kasuotan ni Lucent. Mula sa itaas ng isang sanga ng puno ay ang pagbaba ng kakaibang Yajima, mas seryoso na ang mukha nito, parang nag nature na sya.

Kapagkuwan ay pakilala niya sa'kin, inilipat niya ang kaniyang dalang traveling bag sa kaliwang kamay at inilahad saakin ang kanang kamay niya. Tinanggap ko ang kamay niya, "I'm Hirah," Pakilala ko pabalik sa kaniya. "Nga pala, kumain kana ba? Ay, oo nga pala, apo ako ni tatay Benny," He's talkative. Sa isip isip ko pa. Kinuha ko ang aking kamay nang mapansing hindi niya iyon binitawan. Hilaw siyang napangisi saakin at pasimpleng kumamot sa kaniyang batok at tila nahihiya.

Nasa studio si Hiraya, gumuguhit ng pinakabagong kabanata ng kanyang comic. Ang mahaba niyang asul na damit ay lalong nagbigay-diin sa kanyang makinis at maputing balat at payat na katawan. Pumasok ang liwanag ng hapon sa malalaking bintana, nagbibigay ng malambot na liwanag sa kanyang anyo. Tahimik at elegante siya, at ang kanyang napakagandang mukha ay naglalabas ng marangal na aura.

This is my first to see Hiro caught off guard. "Geez, why are you such a playboy?" Napailing na lang ako habang iniinom ang apple juice na inorder ko. What I know about Hiro was he's really a playboy. Ang bilis niyang magpalit ng babae na akala mo ay nagpapalit lang siya ng damit. Akala naman niya ang kinagwapo niya ito. But hmm, since Hiromaru Ishikawa-Stanislaski or simply Hiro is a Stanislaski, he was blessed with good visuals that all ladies would ask for. He's really tall with a charcoal eyes and hair. No doubt, he's really a Stanislaski.

, birong turan niya dito. " Si Haruko", nakatawang pahayag ni Alex at napahagalpak nga siya ng tawa. Naloko na, paano pa magkakitaan ang dalawa kung ganoon ang mga mukha nila sa tuwing nag uusap. Haruko ito yata ang babae sa Japanese anime na slumdunk, yung love interest ni Sakuragi.

He leaned his back on the refrigerator while raising his brows at me. “He is a character from an Anime. You know, Haikyuu? It’s very famous these days because they just released a movie in Japan and I…” I can’t tell him I went there. I made a sad face. “I couldn’t watch it yet, because the movie is not release here in the Philippines. I need to wait for three to four months and isn’t that sad? Kaya ako nandito. Gusto kong kumain pagkatapos ng panaginip ko kasi nalungkot ako bigla…” dagdag ko sa mahinang boses. I don’t know if it made sense. Just buy my excuse, damn it!

Medyo na-surpresa si Nexus nang marinig iyon. Sa gabi, hindi ganoon kaliwanag ang ilaw sa kuwarto ni Nexus. Pero sa ilalim ng banayad na dilaw na ilaw, kumikislap ang mga mata ni Hiraya —may kakaibang lamig pero may ningning kapag ibinabahagi niya ang mga bagay na mahal niya at pinapahalagahan. Hindi naman talaga mahilig si Nexus sa mga tinatawag na anime stories, pero nakikita niyang masaya at masigla si Hiraya kaya ayaw niyang sirain ang trip nito.

"Ay oo! Hindi ba may pinapatay siyang ka-chat mo noong nag-aaral ka pa? Pero pinalabas niya lang na naaksidente ang lalaki?" Tumango siya. "Oo! Si Hikaru Matsuyo! He was a kind guy. To be honest, mga tulad ni Hikaru ang tipo ko. Madali akong mahulog sa mababait at pinapakitaan ako ng pagmamalasakit." She sighed in the middle of her words. "Minsan nga sinisisi ko ang sarili ko...alam ko kasi na dahil sa akin bakit siya namatay," aniya.