Hindi Ko Alam

Ang life trial system na “If You Think You Can Do Better, Prove It” ay sumabog sa eksena na parang isang naglalakbay na circus na nagpapangako ng magagandang bagay. Ang ideya ay plain. “Kung sa tingin mo ang buhay ng ibang tao ay magulo at tingin mo kaya mong mas gawin ito ng maganda, sige at patunayan mo. May reward na naghihintay kung magawa mo.” Bago ko mapagtanto, ang buong pamilya ko na tinuturing akong hanggal sa gitna ng palabas. Nandyan ang ina ko, nangangarap na gawin akong inahin. Ang asawa ko, na naglaan ng mga taon umiiwas sa nararapat na hati ng bigat ng pamilya. At ang anak kong lalaki, naaawa pag nakikita ako. Tinulak nila ako sa “judgement seat” na para bang kontrabida sa isang kwento. Bawat isa sa kanila ay sumumpa, sa pwesto ko, maayos nila ang buhay ko kaysa sa kaya ko. Ang pusta? Well, kung magawa nila ito, ang consciousness ko ay mabubura—mawawala, binura na parang pagkakamali sa chalkboard—at gagawin nilang personal na katulong. Dagdag pa dito, maglalakad sila palayo ng may isang milyong dolyar. Pero kung hindi nila magawa? Kung gayon ako ang siyang makakakuha ng tatlong milyong dolyar. Ngayon iyan ay pustahang kaabang abang, hindi ba?

BRIX AEDAM CROMWELL, a young, handsome and hot CEO. Sa edad na thirty ay may matayog at nangungunang negosyo sa bansa, and he is certified womanizer. Kung maganda ka, pasok ka sa kaniyang maiikama. Paano kung dumating ang magpapatino sa kaniya? Hindi babaing puwede niyang mapaglalabasan ng init, kundi isang bata. A four year old girl, at sinasabing siya ang ama nito. How did that happen? "I used c*ndom and it's all branded. Hindi iyon mabubutas. Hindi naman puwedeng lumipad ang sperm ko sa matris ng nanay niya? Imposibleng anak ko iyan!" Pero, kamukha niya ito... "Bu*llshit na sperm! Pakalat-kalat kasi sa daan."

Pumayag sina Hyder at Jihan na magpakasal sa isa't isa base sa napagkasunduan ng magulang nila. Napag-usapan ni Hyder at Jihan na palabas lamang ang gagawin nilang pagpapakasal at magdidivorce sila pagkatapos ng dalawang taon dahil may girlfriend na si Hyder. Nasasaktan man ay tinitiis ni Jihan dahil totoong mahal nya si Hyder. Nagkaroon ng lakas ng loob si Jihan na aminin ang totoong nararamdaman sa asawa. Mula noon ay naging malamig na ang trato ni Hyder at madalas gumagawa pa ito ng mga bagay na ikakadurog ni Jihan. Napagpasyahan ni Jihan na palayain na Hyder dahil hindi na nya kinakaya ang sitwasyon nya. Hanggang sa isang kakaibang uri ng sakit ang dumapo kay Jihan. Nilihim ni Jihan ang kanyang sakit. Sumusubok si Jihan na magpagamot pero hindi nya alam kung hanggang kailan kakayanin ng katawan nya. Muling makikipag-ugnayan si Jihan kay Hyder upang ipagbigay alam ang buong katotohan ngunit sarado na ang isip at puso ng binata. Sa pagkakataong malalaman ni Hyder ang kalagayan ni Jihan, lalambot kayang muli ang kanyang puso? Hanggang kailan lalaban si Jihan para sa lalaking mahal nya? Hanggang kailan din nya lalabanan ang sakit na dumapo sa kanya? "Kahit isa man lang sa laban na ito ang maipanalo ko, masaya na ako"- Jihan

“Anastasia, ready?” Seryoso kong tinignan ang manager ko na siyang bumanggit sa pangalan ko. “Always,” tipid kong sagot sa kanya. Kinuha ko ang lipstick sa table. It’s a bold red lipstick, my signature. Mas masarap halikan kapag ganito ka pula ang labi ko. “Remember, no fighting with the clients okay?” bilin nito sa akin. Bahagya akong ngumisi sa sinabi nito sa akin. Hindi ko ito sinagot, minsan na akong nakipag away sa mga kliyente dahil sa mga pina pagawa nila sa akin na hindi ko gusto. “Anyway, your client is a big time billionaire,” sagot nito sa akin habang humi hipak sa sigarilyong hawak niya. Dahan dahan akong tumayo, ang pag iingay ng mga perlas at alahas na naka kabit sa kasuotan ko ay nag ingay, kaya naman nakuha nito ang atensyon ng mga kasamahan ko sa kwarto. Kita ko ang inggit at galit sa mga reaksyon nila pero ni isa sakanila ay wala akong pinaunlakan. Kinuha ko ang sigarilyo na nasa labi ng manager namin at ako ang humipak dito. “Who?” “Rocco Blackwood” Kusang huminto ang mundo ko nang ma rinig ko ang pangalan ng lalaking naikama ako noong nakaraang gabi sa isang high end bar. Bago pa ako maka tanggi ay na kita ko na agad ang lalaking may madilim na ekspresyon naka titig sa akin, as if he is staring at is prey, ready to devour me wholly, in bed. Rough and steamy, I found myself in bed with the ruthless Billionaire. Ang liyab ng pagnanasa na pinaparamdam niya sa akin na siyang nagpapa baliw sa akin sa tuwing nasa kama kaming dalawa.

Isang one night stand ang nakapagbago sa buhay ni Ella Jane Vertudazo at hindi niya alam kung bakit siya pumayag sa isang deal na inalok ni Rafael Sanrojo sa kaniya. Isang deal na nag-udyok sa kaniyang ligawan ang binata kahit alam naman niyang hindi siya mananalo. Pero paano kung nahulog siya sa binata at hindi siya nito saluhin? Paano kung hahanap-hanapin niya ang lalaki? Paano kung hindi pala nito kayang suklian ang pagmamahal niya? Paano kapag nalaman niya ang lahat tungkol sa binata? Ngayon ang tanong, “Anong gagawin niya upang mapaibig ang isang Rafael Sanrojo?”

“Ahhh!…. K-uya, masakit!…” naluluhang wika niya habang dahan-dahang pinapasok ng kinakapatid niyang si Hunter ang pagkalal*ki nito sa makipot niyang kweba. “Ako ang bahala, bunso. Magtiwala ka lang sa akin. Alam kong masakit pa ito sa una dahil birhen ka pa, pero pinapangako ko sa’yo… I’ll be gentle...” "Kuyaaa!!!... Ang sakit talaga, ayaw ko na, please! huhuhuh!!!..." Parang bata siya kung umiyak. Well, bata pa naman talaga siya… ‘Yun sana ang araw ng pagiging ganap niyang dalaga dahil 18th birthday niya sa gabing iyon. "Hindi ko na pwedeng hugutin… naipasok ko na ang kalahati… ahhhh… ang sikip kasi!…" wika ni Hunter sa ibabaw niya pero lalo cyang umiyak. Humugot muna ito ng malalim na hininga bago bumaba sa ibabaw nya at tumabi ng higa. “Sorry, bunso… di ko na itutuloy. Pero promise me, akin ka na ha? Hihintayin kita. ‘Wag kang magnobyo ng iba sa Manila… akin ka lang.” Hinahaplos nito ang kanyang mukha, pinunasan ang mga luhang lumabas mula sa kanyang mga mata. “Sorry na, bunso… shhh. Don’t cry, Baby. I will take care of you. I promise, akin ka na, papanagutan kita sa pagdating ng panahon. From now on, you’re mine!” Humihikbi cyang nagtakip ng kumot sa hubad na katawan nya. Siya si Yasmin Therese Ledesma, at kinakapatid niya si Hunter Rosales. Debut party nya iyon… araw ng pagiging ganap nyang dalaga... at iyon din ang gabi ng pagkawasak ng pagkababa*e niya! Paano nya haharapin ang mga darating pang araw kasama ang kinakapatid na si Hunter? At paano naman siya seseryosohin nito kung titibo-tibo cya?

Nagulo ang buhay ni Alexi nang malaman niyang buntis siya. Pero baog ang asawa niyang si Martin, kaya inakusahan siya nito ng pangangaliwa. Ipinahiya siya sa lahat at nag-file ng divorce. Hindi alam ni Alexi ang gagawin, hindi niya rin kasi alam kung paano siya nabuntis. Alam niya sa sarili niyang hindi niya niloko ang asawa niya. Umamin ang doktor na nakagawa ito ng napakalaking pagkakamali. Kay Alexi naitinurok ng embryo, sa halip na sa isang surrogate. Pero ang nakaguho ng mundo niya ay nang malaman na si Marco Villafuerte ang ama ng dinadala niya, ang kakambal ng asawa niyang si Martin, at ang pinakamayaman at pinakakinatatakutan na billionaire tycoon sa lungsod.

Ang ampon ng aking ama ay ikinulong lamang sa masikip na storage closet nang halos labinlimang minuto, ngunit tinalian niya ako at itinapon sa loob bilang parusa. Tinakpan pa niya ang ventilation gamit ang mga tuwalya. "Bilang nakatatandang kapatid ni Wendy, kung hindi mo siya kayang alagaan, marapat lamang na maranasan mo rin ang takot na naramdaman niya,” seryoso niyang sabi. Alam niyang may claustrophobia ako, ngunit ang aking mga desperadong pakiusap, ang aking matinding takot, ay sinagot lang ng malupit na sermon. "Magsilbi sana itong aral sayo para maging mabuting kapatid." Nang tuluyang lamunin ng kadiliman ang huling hibla ng liwanag, nakakaawa akong nagpumiglas. Isang linggo ang lumipas bago muling naalala ng aking ama na may anak pa siyang nakakulong at nagpasya siyang tapusin na ang aking parusa. "Sana'y naging magandang aral sa iyo ang isang linggong ito, Jennifer. Kung mangyayari pa ito muli, hindi ka na pwedeng manatili sa bahay na ito." Ngunit kailanman ay hindi niya malalaman na matagal ko nang nalanghap ang aking huling hininga sa nakakasulasok na silid na iyon. Sa kadiliman, unti-unti nang nabubulok ang aking katawan.

Hindi ko inaasahang magbubunga ang pagkakamali ko noong gabing iyon. Pareho kaming lasing at nalulunod sa alak ng gabing iyon. Natulog ako sa tabi ng kilalang congress man at may nangyari sa amin. Ngayon, I'm bearing his children, but I have to runaway to keep our secret that no one should ever know.

Dalawang buwan ng mamatay ako, napagtanto ng mga magulang ko na nakalimutan nila akong iuwi mula sa lakad nila. Naiinis na sumimangot at sumigaw ang ama ko. “Dapat siyang maglakad mag-isa mismo. Kailangan ba niya talaga itong palakihin?” Ang kapatid ko, na mayabang, ay binuksan ang chat namin at nagpadala ng emoji, kasama ng message. [Mamatay ka na dyan. Sa ganitong paraan. Kami ni Scarlet ang maghahati sa pamana ni Lola.] Wala siyang natanggap na sagot. Habang malamig ang ekspresyon, nagsalita ang nanay ko, “Sabihin mo sa kanya na kapag nagpakita siya sa kaarawan ng lola niya sa tamang oras, hahayaan ko na ang pagtulak niya kay Scarlet sa tubig.” Hindi sila naniniwala na hindi ako nakaalis ng gubat. Matapos maghukay ng malalim, nakita nila sawakas ang mga buto ko.