Honey Wheres My Super Suit Mga Nobela at Kwento

"Hayaan na, matulog na lang tayo." Hinubad niya ang sapatos niya at lumuhod sa dulo ng kama, tinitingnan kung saang bahagi siya dapat humiga. "Honey, dito ba ako matutulog?" "Okay lang," sagot ni Hugo. Lumapit siya sa pasukan ng lounge at hinubad ang kanyang amerikana. Kung matutulog siya, hindi puwedeng naka-suot pa rin siya ng pang-opisina.

Kapag naghahanap siya ng paraan para matakasan ako. “Ikaw? What are you doing here? Don’t tell me you want to eat ramen again?” Namula ang buong mukha ni Honey sa naging tanong ko. “H-Hindi, ah! Gusto ko lang ng tubig!” Mabilis siyang tumalikod kaya bumaba ang tingin ko sa puwetan niya. I looked down to my pants, and it was bulging at the moment. Calm down, boy. We don’t want to scare our Hon.

Pero paano kung ang katotohanang hawak ko ay ang pinakamalaking sikreto ng bansang ito? Dahil lahat ng sinusulat ko, kahit fiction, kahit kunwari lang, laging tungkol kay Sage. Ang matinding takot ko? Na isang araw, may makabasa ng aking mga salita—at matuklasan ang totoong siya. Pagdating ng alas-singko, gaya ng utos niya, umuwi ako. At hindi ako nagkamali. Sa labas ng hotel, huminto ang itim niyang Tesla Cybertruck.

Magaspang na sabi ni Honey. Sobrang sakit. Hindi ko na alam ang gagawin ko... Will I ever be okay after this fuck up situation? OCEAN_TEN

Papahupain muna panandalian ang paghahanap ng grupo niya at ng tiger sa akin. Iyon nga lang ay kung hindi pa ako mapapatay ngayon. I wore my cap when I saw tigers running after me. A lot of people don’t really know about my face. Pwera lang sa big boss at ang anak nitong si Honey. Nasa railings na ako ng daungan ng barko nang maramdaman ko ang pagtutok ng baril sa akin. “Funny how the greatest assassin like you will die in my hands, huh?” It’s Honey, the daughter of our big boss. Napangisi na lang ako roon. She really thinks she can kill me with her skill, huh?

"Honey, tara na. Umuwi na tayo para maligo at magpalit ng damit!" "Pero… puno ng mga eksperto ang Hugo family. Kapag hinanap nila tayo, anong gagawin natin?" Nag-aalala pa rin si Selena. "Kalma ka lang, wala silang laban sa'kin!" Walang kaabog-abog na bumalik si Fane sa scooter. "Tara na, umuwi na tayo para maligo. Baka magkasakit ka, Honey!"

‘Yong pakiramdam niya na siya lang ang lumalaban. Napatingin siya sa kanyang hawak na cellphone nang ito’y muling tumunog. Napaismid siya ng makita ang pangalang ‘HONEY’ na rumehistro sa screen. Tawagan nila iyon ni Aeron. Sa lahat siguro ng honey, ‘yong sa kanila lang ang napanis. Kung baga hindi ito puro, at artipisyal lang ang tamis—peke lamang.

paalam nito Kay Karson. "tss, hindi PA rin siya nagbabago!" bulong ni Karson sa hangin. Makalipas ang mga limang minuto ay lumabas na si Honey. Yakap Yakap nito ang dalang pirasong kulay sky-blue na unan at kumot. Nakangiti itong lumapit sa kaniya. "eto na yung unan at kumot. Eto naman yung...." sinadya nitong ihulog ang mga damit niyang hawak. Dinampot niya iyon sa kakaibang paraan. Imbis kasi na simpleng yumuko lamang siya ay lumuhod pa siya para lang damputin ito. Pagkadampot niya ay....

Dugo ang bumalot salamin at nagmistulang bagong kurtina ng bintana. Hindi ko mapigilang mapaiyak sa narinig at nakita. Habang tumatakbo kami ay pabalik balik akong lumilingon sa likod. Nang makarating kami sa dingding ay may taling ginawang hagdan na naka sabit doon. Humawak sa aking magkabilang braso si Honey at nagsalita, “This time, you go first. Kung hindi pa ako nakaakyat sa dingidng na ito nang limang segundo ay pumasok ka sa kagubatan dahil sa likod ng mga matatayog na puno na ‘yon ay may SFI na naghihintay.”

sabat ng personal assistant ko nang-aasar ang mukha nang lingunin ko silang dalawa. "Ay, ganoon ba? Minsan abisuhan mo ako ah?" sabi ng manager ko sa akin at hinagisan niya ng unan ang personal assistant ko na tumatawa sa tabi naman niya. Honey (Barbie): Where will you take him? Liam: Sa workshop, honey alam mo ba 'yon? Honey (Barbie): Alam ko, honey ｡⁠◕⁠‿⁠◕⁠｡ susunod ako sa inyo at himala kaya kailangan mo rin ng kasama.