Warrior In Tagalog Novels & Stories

Sumisilip lang naman ako sa nagluluto bakit nanggugulat ang isang 'to. “What's your name again?” Nahihiya niyang tanong. “Helliry po.” “Nice to meet you Helliry. I'm Warren.” Napatango tango ako sa kaniya at inabot ang kamay niya. Pareho na kami ngayong nakatingin sa mga nagluluto. Naiilang tuloy ako at nakakaramdam ng awkward.

Sana doon na lang. "Come on. Bagong bukas ito. The food is good here mga lutong bahay." Like he was here before. Sumunod na lamang ako sa kanya. Madaming tao sa loob. Jam pack ang restaurant.Wala na rin ata kaming mapuwepuwestuhan. Tamang-tama para makaalis kami agad at hindi na siya gumastos. "Magandang hapon sir,mam. This way po," sabi sa amin ng sumalubong na waiter. Nakabarong Tagalog ito at may sombrero.

Trust can't live in the same space as secrets and lies. Balang araw, may makakaalam din ng sekreto mo. Peke akong umubo bago tumingin kay Rian. "A-Ah, Tita Yerana. Pumasok po muna tayo," Alanganin siyang ngumiti.

she seriously said. Tiningnan ko siya ng hindi makapaniwalang ekspresyon. "You want me to cheat? To him? Kasal ako, Sel, kahit baliktarin man natin ang mundo kasal ako at iyang naisip mo ay hindi pwede," "At ang ginagawa ng asawa mo ay hindi panloloko? His a married man yet he is having sex with someone else. The nerve!" Nakapameywang at may irita sa boses na sabi nito sa akin.

Nakakagalit pa naman ang singaw. "How dare you! Such a poor, walang breeding na babae lang ang papalit sa pwesto ko? I can't accept that. Look at yourself in the mirror bitch. Masyado kang mataas kung mangarap mag-iingat ka masakit bumagsak nakakamatay."

Umalis sandali si Miguel para magpagasolina kaya naiwan sila ni Rudy. “Alam mo, magaling na sundalo ’yang kaibigan ko. Kapag may bakbakan, siya lagi ang nasa frontline,” pag-uumpisa nito. “Ano pong frontline?” Interesadong nakinig si Annabelle. “Frontline, ’yan ang tawag sa mga sundalong nasa first line. Sila ang pinakamalapit sa lugar kung saan may barilan. Sila ang unang humaharap sa mga kalaban.”

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

’ “Ang unang pana na binitiwan ko'y nakatarak pa rin sa nag-iisang puno ng aming bakuran. Ang ama ko ang naging saksi.” Sa lugar na ito mahalaga ang unang espadang ginamit, unang sandatang iyong pagmamay-ari at ang iyong unang marka sa pagpatay. Hindi alam ni Mary Joy kung bakit ngunit baka isa iyon sa mga bagay na ikinalalaki ng ulo ng karamihang Alpha rito. Humalakhak si Heneral Onee ngunit walang pangungutya sa tono nito. “Sana sa gano'n din ang akin. Mas espesyal.”

Isa lamang siyang wolf na may tangkad nang isang dalawang tao— May armor na siya parang kagaya sa isang— makikipaglaban sa isang giyera. Natatakpan ang ulo niya ng isang gintong helmet. Ang mga paa niya ay ganon din, kulay ginto ang buong katawan niya. Maging ang kanyang mga mata. "Ako si Galad, mahal na prinsesa ng Lycanian. Ako'y nagagalak sapagka't ako ang napili nang diyosa ng buwan upang gabayan ka— mga ilang daang taon na ang nakakaraan. Ako'y kanyang hinanda at tinuruan. Binigyan ng isang misyon, at nang matatawag kong tahanan." kamuntikan pa akong mahulog sa kinalalagyan ko nang dahil sa boses na nagsalita.

mahinanong saad nito. “F*ck them all! Ikaw, Serrano? Gusto mo pa bang makauwi ng buhay sa Pilipinas? Huling misyon na ito. Gusto mo bang sumuko sa kalaban nang di nag-iisip? Alam mo ba ang punto nila? Sumugod tayo sa kalaban at kusang sumuko na. Kasi nga failed ang misyon na ito. Pero may paraan pa, nandiyan pa kayo. Naniniwala ako sa kakayahan niyo. Basta sama-sama tayo. Alam niyo bang napakasuwerte ko sainyo? Dahil magagaling at matatapang kayo. Marami pa tayong bala. Bago pa man sila makalapit dito ubos na sila sa atin. Magtiwala ka lang at samahan mo nito,” malakas ang loob na sabi niya sabay turo sa puso nito.