Lyrics Superhero Novels & Stories

At sa tuwing naririnig niya ang mga salitang ito ay lalo niya lang pinagsisihan kung bakit minahal niya pa si Xiao Zigi noon… “Ling Yiran, ano ba kasing iniisip mo? Nahihibang ka na ba? Akala mo ba may darating kang superhero para iligtas ka?” Natatawang sabi ni Ling Yiran sa sarili niya. Tandaan mo, mag-isa ka lang at wala kang ibang maasahan kundi ang sarili mo lang!”

"Opo." "Bakit ako?" Napakamot sa ulo si Rhenfield. "Kasi..." Ngumiti siya. "Ikaw ang superhero ko." Natahimik kaming dalawa. Lalo na si Rhenan. Kitang-kita ko ang pamumuo ng luha sa kanyang mga mata. "Champ..." Paos niyang tawag. "Superhero?" Tumango ang anak namin. "Opo." "Ikaw kasi ang nag-aalaga sa akin."

Lienzo explained with crying silently, Leuson is crying too. "We're scared, Mommy, na baka ayaw niya na saamin kasi may malaki na s'yang superhero to save her. Her Superman can protect her with those bad guys, Mommy...but we can't." Leuson added silently, he is also forcing himself not to sob to much by biting his lower lip. 'Ano kayang sasabihin nila kung malaman nilang daddy nila ang pinagseselosan nila?'

pagpapaalala ko rito sa una naming pagkikita. Napaka-gentle nitong tao, ang swerte ko lang talaga dahil nakilala ko ito noong gabing iyon. "Alam mo bang ikaw din ang naging daan para magkaayos na kami ni Tatay, dahil sa naging suggestion mo sa akin kung saan ba ako dapat na pumunta? Hindi mo ako iniwan, hindi mo ako hinusgahan, tanggap mo rin kung ano at sino talaga ako. You're really more than enough, Hero. So, please ang mahihiling ko lang sa iyo ay huwag mo akong iiwan. Do I need to say more? Pero thank you talaga. Bagay na bagay sa iyo ang pangalan mo. Ikaw ang aking hero, Super Hero."

Tumingin siya sa malayo na parang bida sa isang action movie, saka seryosong sinabi: "Pero hindi ako susuko! Superhero kaya ako!" Napapikit si Ariana, pilit nilulunok ang inis. Superhero daw? Baka super kulit! "O, sige… kung superhero ka pala, bakit ka nagpapahinga?" asar na tanong ni Ariana, pero may halo nang lambing. Muling umupo nang mas maayos si Emanuel at mayabang na tumuro sa sarili. "Dahil kahit ang mga superhero, kailangan din ng break! Pero pagkatapos nito, tatakbo ulit ako at hahabulin mo ako!" ngumisi pa ito, parang nananadya.

Nang makita na tumugon siya muli sa kanyang sarili, mabilis na lumapit si Lance sa kanya at sinabi, "Ako ang iyong superhero. Alam mo ba kung ano ang isang superhero?" Si Felicity ay tumingin sa kanya tulad ng isang bata, tinitingnan siya sa isang malabo, nalito. Patuloy na pumutok si Lance, "Iyon ay, kahit na nasa panganib ka, maaari akong mahulog mula sa langit upang mailigtas ka mula sa tubig at apoy." Ang Felicity ay tila nauunawaan at puno ng pagsamba.

Nakahawak si Lyra ng isang cake habang si Luke naman ay nakahawak ng malaking litrato ko. Dahil sa nararamdaman ko, hindi ko namalayang niyakap na pala ako ng anak ko. "I love you daddy. You're the best daddy in the whole wide world, you're stronger than superman, you're most powerful than the avengers. Because you're my superhero, Daddy! I love you." bulong ng anak ko na nagpangiti sa akin.

Ngunit kahit ganoon, itinuloy niya ang kanyang plano—ang pag-alis patungong New York. Bukod sa kailangang ayusin ang ilang endorsements at samahan si Graciella para sa kanyang treatments, kailangan din niyang magkaroon ng distansya, ng pagkakataong mag-isip nang malinaw. Tulad ng kanta ng Five for Fighting na Superman, “Even heroes have the right to bleed.” Kahit na para sa iba ay tila siya ang bida sa sariling kwento, siya rin ay tao—may mga sugat na kailangang paghilumin.

Hawak ko sa kabilang kamay ang beer habang ang luha ko ay parang ulan na patuloy lamang sa pagbuhos. 🎶"On this day I promise forever. On this day, I surrender my heart. Here I stand, take my hand. And I will honor every word that I say on this day."🎶 Every lyrics of this song reminds me of Kylie. . . 🎶"Not so long ago. This earth was just a field of cold and lonely space without you. Now everything's alight. Now everything's revealed. And the story of my life is all about you."🎶

Lionel chuckled, a sound that melted the ice in my chest for a brief second. "Why am I a superhero?" "Because you saved me in the office earlier!" nakangiting sagot ni Liovie Lionel reached out and ruffled Liovie's hair. Di ko mapigilang mapangiti sa nakikita ko. If I didn't run away that night, I could have this view every day. Alam ko na hindi possible yun, kung gusto ko maging ligtas si Liovie kailangan naming lumayo. Pero kahit anong paglayo na gawin ko, parang tadhanan na ang gumagawa ng paraan para paglapitin kami.