How To Write A Short Story นิยาย & เรื่องราว

Hindi pa naman mainit malamig pa ang simoy ng hangin. Kinuha ko naman ang laptop ko. Binuksan ko yung microsoft at nagsimula ng magtipa. Kapag kasi wala akong ginagawa ay nagsusulat ako ng mga short story. Marami akong followers na nagbabasa ng mga gawa ko. HIndi rin nila alam na ako ang nagsusulat non.

Mas maganda ng maging prangka sa kanila para wala akong masaktan. Matapos kong makapag-muni-muni ay nag-palit na ako ng damit kong pambahay. Tapos binalikan ko ‘yung gagawin ko sana kaninang umaga na isang short story. Siguro gagawin ko na ang kalahati nitong story dahil wala naman akong ibang gagawin, Isang short story lang naman ito. Hindi naman ako makababa dahil may bwisita kami. Sana nga mali ang iniisip ko na dito siya matutulog. Tinali ko muna pa-messy bun ang aking buhok bago binalingan ang aking laptop para sa gagawing short story.

"Sa totoo niyan, gusto ko sana tulungan mo ako gumawa ng nobela patungkol sa love story namin ni Hannah? Sumusulat ka rin naman ng mga gano'on di ba?" "Oo pero slight romance dahil mas nagko-concentrate ako sa mystery eh." saad ni Katherine. "Siguro, mas maganda kung gagawin natin siyang fictional. Papalitan 'yong mga pangalan at settings ng kwento maliban sa plot na pagagandahin lang natin at 'yong personality per character sa'yo na mismo galing. Ayos ba sa'yo 'yon? Napaisip muna ng ilang segundo si Gabriel bago sumagot, "OK na sa'kin 'yon."

“Your book is so good.” Ilang segundo pa akong naghintay ng magiging sagot niya pero ni isang imik ay wala akong narinig. “Hey. Are you there?” “Sus! Binobola mo lang ata ako ah.” “No, I’m telling the truth. It was so good. Are you sure you made it within a week?” “Ah, ‘yung short story?” “Yes.” “Naku. Hirap na hirap kong isinulat iyon kasi hindi masyadong mahaba katulad ng isang nobela. Masyadong masikip para maisiksik ko lahat ng mga gusto kong isiksik.”

Tapos na rin siyang magsulat ng 500 words sa kaniyang story. Mamaya kapag may time siya, dadagdagan niya ‘yon. Gano’n lang ang routine niya. Tuwing umaga ay nagsusulat siya, naglagay talaga siya ng quota para kahit papaano ay umuusad na siya. Mahirap na, baka mawalan na naman siya ng gana at kung ano-ano na naman ang maisip niyang gawin upang umusad lang ang kuwento na naiwan na ng panahon.