Novel & Cerita Give Me A Short Story

nakangiti kong dagdag. For sure pag kinuwento nya mas magegets ko dahil di ako mahilig magbasa ng english. Nakakaantok. He breathed out heavily again. Naku! Mukhang hindi papayag ang isang tao. "Alright! Sit down. I'll tell you the story" Naupo ako sa tabi nya. Yehey! Pumayag syaz mabait naman pala kahit papano tong koreanong to. Buong gabi nya kong kinuwentuhan.

asalamin sa karakter ni Vince, makikita rin na ang tunay na pag-ibig ay may kasamang pagpapakumbaba at kahandaang humingi ng tawad. Ang pagkilala sa pagkakamali at pagsisikap na itama ito ay tanda ng pagiging isang tunay na lalaki at responsableng partner. Sa kabuuan ng istorya, naging haligi rin ng suporta ang pamilya. Sa halip na manisi, pinili nilang tulungan ang dalawa upang maitama ang pagkakamali at maitaguyod ang bagong pamilya. Sa huli, ang kwento ay isang patunay na walang imposibleng magbago kung may taos-pusong hangarin. Lahat tayo ay may kakayahang baguhin ang ating sarili para sa mga taong mahal natin. Sa kabuuan, ang mensaheng nais iparating ay: “Ang pag-ibig ay hindi lang bast

Thank you sa lahat ng sumuporta at nagbasa sa story ko na ito. Sobrang sorry din po dahil natagalan sa pag-update dahil naging busy na sa work. Sana po ay i-support ninyo rin ang iba ko pa na story: Completed (Tagalog Stories) The Invisible Love of Billionaire - Colton and Atasha story Married to the Runaway Bride - Mikel and Tamara story Falling for the Replacement Mistress - Kenji and Reiko story

Hinanap niya ang umpisa ng kuwento bago nagsimula. "Once upon a time, there was a boy named Charles…" Greg continued reading the short story until he finished it. Nang balingan niya ang anak, mahimbing na itong natutulog. Hindi na rin niya napansin na madilim na ang kapaligiran kaya marahil ay ito na ang oras para umalis siya.

Hindi siya magtatakang marupok ang kaibigan, baka nga nakuha na ni Mirko ang kiliti nito, e. “Long story.” Aniya. “Then, make it short.” Sabay silang natawa dahil namiss niyang makipag-englishan sa kaibigan. “Dali na kasi! Ikuwento mo na. Kahit abutin pa tayo hanggang madaling araw, makikinig ako.” Pangungulit nito. “Okay, sige na.” Pagpayag niya.

“Hindi mo pa rin ba kwenikwento?” “Pagtatawanan nila ko. Alam kasi nilang saming magkakaibigan, ako ang pinaka-idealistic. Gusto ko kasi iyong love story na parang sa fairy tale. Makikita ko si prince charming. Love at first sight. Tas happy ending.” Huminga siya ng malalim at malungkot na tumingin dito, “Pero sa case nating dalawa, ngayon pa lang alam na nating walang happy ending na mangyayari!” lumagok muli siya ng beer saka may pait sa mga labing nagsalita, “Ang sad naman ‘no?”

"Well, we will not be seeing each other anyways. So if there's anything you'd like to tell me, share it. Wala namang mawawala sa'yo. It feels better to tell your story to a stranger because there's no judgement." "Go away," I muttered. "As I've said, Miss, I'm not on the mood to tell to you my story. Ask somebody else." "Look, I won't even tell you my name. And I won't also ask for yours. Deal?" Sandali akong napaisip do'n. Kunsabagay, wala namang mawawala kung ikukuwento ko. Like what she said, we won't be seeing each other again. So I guess there's no harm on sharing.

Sabi ni Dan. Nanatili kaming lahat na nakatingin kay Tata Dodong. Hinihintay na simulan niya ang kwento. "Ang mahabang kwento ay gagawin ko na lang na maikli." Pagsisimula nito. "Alam niyo ba, nung una, ang pangit ng simula namin? May mga bagay na gusto kong sabihin sa inyo pero alam kong hindi niyo kayang paniwalaan dahil pati ako nung una'y hindi rin makapaniwala. Nung nangyari nga sa akin yon, napasabi ako na 'Bakit ako pa?' pero sa huli, parang mas pinili ko na maging ganoon na lamang habambuhay."

Hindi naman naging problema sa akin yun bilang nakagaanan ko agad siya ng loob saka masaya naman siyang kasama. Naging tambayan namin noon ang isang kubo malapit sa bukid. Isang araw nga eh may dala siyang mangga para kainin namin since wala naman kaming pera that time kasi hindi kami binibigyan ng mga magulang namin at baka daw sayangin lang." Para akong estatwa dito sa kinatatayuan ko habang pinapakinggan ang kwento niya at hindi ko maiwasang maalala ang mga panaginip ko nang dahil sa kwento niya.

"I kukwento ko ba?" "Pwede din." Tiningnan ko muna iyong oras sa relo nya kung may oras ba akong I kukwento sa kanya to. "Sige, summarize ko lang lahat." "Makikinig ako." "Long story to short; Pasahero ako at sya iyong tricycle driver ko, ngayon isang kasambahay na ako, at sya naman itong amo ko. At kagabi sa hapunan, ako iyong guess, sya iyong nag prepare sa kakainin. Sya itong nag open up sa babaeng gusto nya at sa isang gabi naging instant taga advice na kaibigan nya ko at hindi isang kasambahay lang. The end."