Novel & Cerita Hugot Kaibigan Quotes

natahimik naman ito bigla. " ganyan ka ba kadesperado sa kaibigan ko? ipapakidnap mo pa ko para lang makuha sya? bakit hindi mo na kang tanggapin na may kurt na nga sya!" sabi ko pa. hindi pa den ito nagsasalita. " akala ko mabait kang tao. pinaglaban pa kita non kay iczeh pero nagkamali ako. kase kung mabait kang tao hindi mo pahihirapan ang kaibigan ko! " sabi ko pa

Naguguluhan ako at the same time natatakot ako! Paano ba pakisamahan ang isang taong hindi mo mahal? Paano ba pakisamahan ang isang taong ang turing lang sa kanya ay isang kaibigan? Ayaw kong biguin si Arnold! Masyado siyang mabait para talikuran ko!

dinig niya sa litanya ng kaibigan sa kabilang linya. "Ano senet-up mo ako? gaga ka talaga mag-isip, sa tingin mo solve na problema ko, dinagdagan mo lang," inis niyang sabi. "Haler friend, nasarapan ka naman, ano tumirik ba mata mo? if i know ayaw mo lang magkuwento, kung hindi lang kita kaibigan ay hindi ko iyon ibibigay sa iyo," reklamo pa nito.

,humahalakhak siya habang hinahagod nito ng marahan ang aking likod. "I miss you so much labs" paulit ulit kong sabi habang nanatili paring nakayakap sa mainit nitong katawan na nagbibigay sa akin ngayon ng kapanatagan. Paulit ulit ko ring naririnig ang mga salitang kanina ko pa inaasam asam na marinig mula sa kanya...god she misses me too, my bestfriend misses me too sapat na iyon para malusaw ang puso ko sa mga oras na ito..

Sobrang feeling close nya yata sakin kung ganon ah! "Bakit hindi ba nang gaganito ang magkaibigan?" "Hindi!" Pabulyaa kong sagot sakanya. "Ang tunay kaibigan parang kapatid nag dadamayan!" Wla nga pala akong kapatid pero feeling ko naman same lang yun este tama naman siguro ako? Diba?

sabi ni stranger at napaharap ako sa kanila. "Uhmm. Kapag may kailangan ka tapos wala ako..lumapit ka lang sa tatlong ugok na'to..tutulungan ka nila." he said but I just rolled my eyes and turn my back at them. Ibang klase din ang mga kaibigan niya. Hindi mo ba alam kung malakas ang sapak sa utak o talagang ganun lang silang magkakaibigan. "Gago ka talaga kerk!"

Halik kaibigan lang talaga. **********************

“Hindi mo naman ako literal na kilala. At lalong hindi tayo magkaano-ano para tulungan ako.” “L-let say, kaibigan ka ni Markus. That’s it. Gusto kong tulungan ang mga taong bahagi ng buhay niya at malalapit sa puso niya. And besides, nakahanda talaga akong tumulong. Kahit kanino. Lalo na sa pagbibigay ng scholarship sa deserving students.”

Ba't yata patanong din. Bigla akong nanigas ng inakbayan nya ako sa balikat bigla. "You know what I realize that it's nice to have a friend, right?" "Tama, masaya kapag may kaibigan ka. Lalo na yong kaibigan na masasabihan mo ng problema at secreto, yong hindi lang sa saya mo sya makakasama kundi sa kalungkotan din. Just like my cousin Mindy, we're friends... best friends. Sya lang yong kaibigan na maituturing ko na totoo."

sigaw sa kanya ng magaling niyang bestfriend. "Aray naman, Max! P’wede pakihinaan naman ng boses mo? Hindi naman ako bingi saka masakit sa tainga ang boses mo, alam mo 'yon?" paalala niya sa kanyang kaibigan ng may bahagyang pagkainis sa kanyang tono nang pagsalitaan niya ito. “Itong babaeng ito hindi ba siya marunong makiusap ng hindi sumisigaw? Bingi ba ang mga nakakausap niya at kailangan sobrang lakas ng boses?” Sa loob-loob niyang sabi.