Dagli Tungkol Sa Kaibigan の小説・ストーリー

What is the meaning of this?? Anong kaugnayan ni dad sa lalaking to?.. Kaibigan nya ba? But walang naku kwento sakin si dad tungkol dito.. Kilala ko lahat ng kaibigan ni dad..but this man in the picture..i have no any idea about him? *blag...blag* Agad kong ibinalik yung papel ng may marinig na ingay sa baba..inayos ko pa ito sa kung paano ito nakaayos kanina..

Nang makarating ako sa aking tinutuluyan ay nahiga ako sa aking papag ,sanay naman ako matulog sa papag kahit na lumaki akong may ginto sa bibig marami pa ang mga bagay na kaya kong gawin dahil kaming magkakaibigan ay kaya namin makipagsabayan sa ano mang bagay . Bata palang ako marami na ako natutunan kasama ang mga kaibigan ko ng hindi alam ng mga magulang namin,sa uri ng mga kaibigan ko hindi maaring hindi ka masanay o matuto sa kanila. Saglit na umidlip ako dahil narin sa maaga ako nagising at isa pa ay tapos na ang mga gawain ko. *********** "Em? nariyan ka pa ba??"

Napalunok ako. Hindi na ako kaibigan ng mga 'yon pa. Friends don't forget each other. Nagkawatak-watak kami noong ibang school na ang pinasukan. Siguro kung maaga kong itinigil ang pagkontak sa kanila ay mas maagang naputol ang koneksyon namin. I was always the first to reach out to them. My messages are their reminder of my existence. Kaya noong itinigil ko, nakalimutan na ako.

"Hello, tito Lexber, kaklase po ako ni Queenilyn o pwede niyo akong tawaging matalik niyang kaibigan." Ang isang mabuting kaibigan ay talagang isang mabuting kaibigan at ang isang mabuting kaibigan ay hindi kailanman nanakawan ng mga kasintahan ng ibang tao. Ang isang mabuting kaibigan ay hindi kailanman naninirang-puri sa iba sa kanilang likuran. Pero sa mata ni Queenilyn, lahat ng iyon ay si kabaliktaran ang ginawa ni Marian.

maunawain na sagot ng kaibigan. Hindi na s'ya nagpatumpik-tumpik pa. Sinabi n'ya ang nangyari at kung saan s'ya nagpunta. "Huwag kang mag-alala dahil nakasara ang bibig ko. Basta ang hiling ko ay ang mag-ingat ka," bilin ng kaibigan. "Salamat sa lahat ng suporta," tugon n'ya sa kaibigan. "Walang anuman. Ano ngayon ang estado ninyong dalawa?" usisa nito.

"Salamat! Ikaw pa lang kasi ang pinakauna kong bestfriend at kaibigan. Sana'y magtagal pa ang pagsasamahan natin." "Talaga? Ako pa lang ang kaibigan mo?" gulat nyang tanong. Kaya tumango ako at yumuko. "Okay lang 'yan! Makakahanap ka rin ng maraming kaibigan. Subukan natin bukas, ipapakilala kita sa mga kaibigan ko bukas." at doon ay nagtuloy-tuloy na ang pagkakaibigan namin.

“Kaibigan ko kuya. Sa kaibigan ko ako sumabay.” “Aba naman at kailan ka pa nagkaroon ng mayaman na kaibigan? Kaibigan ni Liam.” Umiling si Serena. “Kaibigan ko kuya. Ewan ko kung kaibigan din niya si Liam. Pero masasabi kong kaibigan ko yun. Kaibigan na mapagkakatiwalaan, kaya wag ka masyadong mag-isip ng mga bagay na ikakadumi lang ng isipan mo.”

saad ko sa kaibigan. I’m close to my friends, pero hirap akong magsabi kapag tungkol sa personal kong pinagdadaanan. Whenever they have a problem, ako ang una nilang nilalapitan. I always offer them help and I’m very much willing to listen to them, to be someone they can lean on. Pero kapag ako na ang may kailangan, kahit alam kong maaasahan sila, hirap pa rin akong maging mahina sa paningin ng iba.

Diba? "No, may mga kaibigan den namang na ganitong klase na kaibigan. Yung nag iinisan, nang-aasar minsan, yong kasama mo kapag masaya o malungkot ka man. Yung maasahan mo, mapagkakatiwalaan at higit sa lahat handang damayan ka." "Okay, ikaw na ang tama ako na yung mali!"

Hindi mo maitatanggi na sa sampu mong kaibigan ay isa lang ang may pakialam sa’yo. Bakit nga ba may gano’n? Kabigan ka lang na maituturing kapag kailangan ka niya. Ano nga ba ang KAIBIGAN? Kaibigan ba na laging nandiyan para pasayahin ka o kaibigan na handang isakripsyo ang lahat maging pantay lamang kayo? Walang may alam. Walang nakakaalam.