Hugot Lines Para Sa Kaibigan นิยาย & เรื่องราว

banta ng kaibigan. "Ako na ang bahala sa kanila, salamat sa paalala." pasasalamat n'ya sa kaibigan. "No sweat man! Enjoy! Ciao!" paalam ng kaibigan sa kan'ya. "What does he mean?" usisa ni Lorraine ng matapos s'yang makipag-usap sa kaibigan. Bumuga s'ya ng hangin at hinawakan muli ang kamay nito at pinisil.

umuwi sya nang umaga na at may mantsa pa ng lipstick sa kanyang kwelyo knowing na si Mart ang kasama nya. tapos, ang gusto nya ay dapat matuwa ako? oo natutuwa ako dahil naibigay ng kaibigan nya ang mga bagay na pinapangarap nya. bagay na hindi talaga naming bilhin. Oo, malaking tulong si Mart sa pamilya namin financially and im very thankful to that pero bakit ba ngayon ganito 'yung nararamdaman ko? feeling ko nagiging katulad na rin ni Nikko ang kaibigan nya.

Natawa rin pati ang iba pa naming kaibigan. Umalis ako sa pagkakakapit ni Karrius at umupo sa isang upuan sa tabi niya. Napatakip na lang ako ng mukha ko dahil sa kahihiyan na ginawa ko. Natatawang tinanggal ko ang takip ng mukha ko at saka ako tumingin sa mga kaibigan ko na hindi matigil sa pagtawa at pagtukso sa akin. They are my real friends. "Shit! Namumula ka Hyujin!" natatawang tukso ni Finnral.

,tulad ko ay marahil natatakot rin itong umamin dahil sa malaki ang isusugal niya kapag nagkataon. Loving your best friend is not that easy, masiyadong malaki ang isusugal mo kapag inilaban mo ang nararamdaman mo lalo at walang kasiguraduhan kung maipapanalo mo ang laban na sisimulan mo, nakakatakot to the point na mas gugustuhin mo nalang na itago ito huwag lamang masira at mawala ang malaking investment mo sa mahabang panahon.

Paliwanag niya. Nakita niya ang pagkalungkot ng mga mukha ng mga kaibigan niya. Sabay siyang niyakap ng mga ito. Yumakap na rin siya pabalik. Mahigpit silang nagyakapan. “Laban lang, friend. Makakayanan mo rin ‘to. Maaga pa naman. Hindi pa naman siguro ganoon kalalim ang nararamdaman mo para sa kanya. Mabilis mo lang siyang makakalimutan. Malalagpasan mo rin ‘to”. Mahinahong ani ni Ellen.

Hindi na lang ako sumagot at tumalikod na sa kaniya ‘tsaka ko itinaas ang middle finger ko at iniwagay-way ito para sa kaniya. Si Lux ‘yong tipo na kapag tinuring mong kaibigan, iwan ka man niya hindi dahil ayaw na niya sa’yo kundi dahil ayaw lang niyang madamay ka pa sa sarili niyang problema pero babalikan ka rin naman niya kapag na tapos na niya ang anumang problemang ipinasok niya. At thankful ako dahil naging kaibigan ko siya este best of my friends.

"I don't shame you for your kinks. Lahat tayo may kanya-kanyang trip. But I can't do that–absolutely not. I'm sorry." "Come on," umikot ang mata niya. "You're acting like I asked you to jump off a building." "Because that's basically what you're asking me." "Oh, please. It's not that bad." "Fi, seryoso ako." Lumapit siya nang kaunti at humalukipkip. "What if we don't go all the way, I'll just use my fingers?" Ngumiwi ako at pinaningkitan siya ng mata. "That's not making this sound any better."

Kahit si Dyosa lang ang kaibigan niya ay kuntento na siya dahil hindi sila nito hinuhusgahan, pinagtatanggol pa siya nito sa mga umaaway sa kan’ya. “Sige na, please! Try lang naman iyon, e. Sige na,” malambing niyang sabi sa kaibigan. “Sige na nga, pasalamat ka at mabait ako at maganda,” pinitik nito ang kamay sa ere, “at ‘wag mo nga akong yakapin, bakla, nakakadiri ka!” Tinulak siya nito. Natawa si Gigi sa kinilos ng kaibigan, kahit na madalas itong mataray ay alam niyang mahal siya ng kaibigan.

Sobrang feeling close nya yata sakin kung ganon ah! "Bakit hindi ba nang gaganito ang magkaibigan?" "Hindi!" Pabulyaa kong sagot sakanya. "Ang tunay kaibigan parang kapatid nag dadamayan!" Wla nga pala akong kapatid pero feeling ko naman same lang yun este tama naman siguro ako? Diba?