Hugot Lines Tungkol Sa Wika 소설 & 이야기

mahaba kong wika. "Well, I think mukhang mapagkakatiwalaan naman ang iyung kaibigan at may isang salita. Much better kung magfocus na lang tayo sa paparating nating kasal at huwag ng magpaka-stress pa sa ibang bagay." nakangiti nitong wika sa akin. Tumango naman ako.

nakangiti kong wika Napansin kong mas marami palang friends mas masaya. Marami kasing nagla-like at nagko-comments eh. SAbi nila, ang ganda at cute ko daw. Masaya kayang magbasa ng mga comments at mas lalo akong nahahasa sa pagbabasa. Hindi ko sila kilala pero sinasabi nilang maganda ako. hihih! "Ikaw talaga..pero ingat ka lang ha? Huwag kang magpauto sa mga taong hindi mo kilala." seryoso nitong wika.

seryoso kong wika HIndi naman nakaimik si Lolo Santiago pero kitang kita ang lungkot sa mga mata nito "I have to go na po pala! By the way po, bukas, aalis na kami. Dadalhin ko sa Manila si Valeria kasama ang kambal para sa isang DNA test! 100% na sure ako na anak namin ni Valeria ang mga bata pero gusto kong may dokumento na maipakita kay Valeria para mas lalo siyang magtiwala sa akin. Lalo na at wala siyang maalala." seryosong muling wika ko

uutal- utal niyang wika dahil sa sobrang kaba. "Hostage to kaya wag kang malikot kung ayaw mong mabasag yang bungo mo!" Matigas nitong wika at nanlilisik ang mga matang nakatitig sa kanya. Napaiyak na siya nang tuluyan. Hirap na nga siya sa buhay, mabibiktima pa siya ng hostage. "Diyos ko! katapusan ko na ba to?" usal niya kasabay ng pagtulo ng luha niya sa pisngi.

wika Niya Naman, puro dugo at sugat Ang katawan nito. “Wag kang gumalaw, Marami Kang sugat” mahinang wika ko dahil nanghihina na talaga ako, bukod sa Wala akong masyadong tulog Wala din akong kain. “T*ng*na nila pag talaga mamaya gaganunin nila ulit Tayo lalaban na ako, ayuko na maging punching bag nila” inis namang wika niya.

Pagta-tama ko pero nacu-cutan ako sa pagsasalita n'ya kaya tuloy tuloy na 'to. "Niririgawan!" "Nililigawan nga kasi 'yon!" "Niririgawan nga kasi!" "Ayusin mo kaya! Nililigawan!" naiinis na wika ko. Proud pa s'ya kagabi na sanay na magtagalog pero pag-prounounce ng Nililigawan hindi? "Eh, hindi ko nga ma-pronounce, eh! Niririgawan!" "Nililigawan nga kasi!" "Niririwagan nga kasi!"

paliwanag niya. Heels lang naman tinanong ko, bakit ang daming etchos! "Anong conyo?" curious kong tanong. Napasimangot naman siya. Sorry naman! Wala 'yan sa bundok namin! "'Yong mag-e-english ka at the same time may tagalog words na kasama, sample, what are you doing ba? Want me to tusok-tusok you a bamboo stick! Ganoon!" Para naman akong paslit na tumatango.

wika niya habang pinagdidiinan ang salitang 'our' sa sinabi niya. Lumawak ang ngiti ko dahil doon. Kahit sobrang tagal din naming hindi nagpansinan, hindi pa din pala talaga nawala 'yong nararamdaman ko para sa kanya. 'Yong ngiti niya, haplos, boses, at ang amoy ng pabango niya, lahat 'yon ay ang tagal kong hindi nakita at naramdaman sa kanya. "One more hug please," nakanguso niyang wika.

Sabi at pumikit na. “Okay princess” sagut niya at Pina andar na ang kotse. Hanggang Ngayon ay Greek language parin Ang nagagamit Kong salita dahil Hindi sila marunong magsalita ng Tagalog at sa English naman ay mahina sila Kaya para madali nilang ma intindihan Ang lahat ay kailangan Kong mag salita sa kinalakihan nilang lenguwahe.

Muling wika niya, habang malakas na natawa ang dalawa. “Narinig mo ba ‘yang sinasabi mo?” Wika niya, habang hindi pa rin mawala ang mga ngiti nila sa labi. “Alam mo bang walang magawa si Lolo, dahil takot siya kay Lola?” Iling na wika ni Greeg. “Bakit ba kasi nakakatakot ang mga babae?” Muling wika nito, kaya napatingin siya sa kuya niya.