Iba't-ibang の小説・ストーリー

mas malakas ang boses ng matatanda. “Warm up muna tayo, ha…” panimula ni Guen. “Balikan natin sandali yung lesson kahapon para doon sa mga hindi nakapasok dahil nasa taniman “ Naglabas siya ng picture ng prutas. “A is for…?” aniya “Atis! “sabay-sabay na sagot ng mga ito “B is for…?” isang uri ng reptile ang ipinakita ni Guen.

Lahat ay may guhit na dalawang linyang kulay pula. "I'm not a barren! Hindi ako baog! Buntis ako at magkakaanak," humihikbing sambit ni Abi. Sobrang nababalot ng saya ang puso niya. Ang pinapangarap niya at hinihiling sa itaas ay nagkatotoo!

Bakit nagbago bigla? “Gayunpaman, siguradong mangyayari ang kasal—malapit nga naman ng husto si Alicia sa kanila. Dahil si Dory na din naman ang pinag-uusapan, alam ba ninyo kung bakit magkasundong-magkasundo sila? Dahil puwede sa pareho si Dory! Ang tunay niyang mahal ay ang bidang babae!” Sa oras na iyon, napadura ng tubig si William.

“Hindi naman no! Nagkataon lang na nasa sala ako, kaya narinig ko ang pinag usapan nila Mayor at doctor version! Nakangiti wika nito” "O sige naniwala na ako sayo ate! Pero ate pwede po ba lutuan mo ako ng Adobong baboy, kasi po gusto ko ng adobo yung may saging na saba. Okay lang po ba na ipag luto mo ako non ate? Mahinang sabi ko kay ate nimfa.” "Aba oo naman mukhang adobo ang pinag lilihihan mo. Em baka, maging tuyoin ang anak mo? Natatawang biro nito sa akin.”

Still affects me more than it should. “Seb.” “Inom dito.” Isa. “Inom diyan.” Dalawa. “Nagtatrabaho nang walang tulog.” Tatlo. “Hindi natutulog.” Apat. “Laging tulala.” Lima. “Late kumain.” Anim. “Or hindi na talaga kumakain.” Pito. At bawat salitang lumalabas sa bibig niya ay parang mabigat na batong isa-isang ibinabato sa akin.

may iba ka ba? ​Isang mapait at sarkastikong tawa ang muntik nang makawala sa lalamunan ko. Nakakatawa. Nakakatawang isipin na narito ako, halos mabaliw sa konsensya at takot dahil sa pagtataksil ko sa kaniya kasama ang sarili niyang ama—habang may posibilidad na ang mismong lalaking pinoprotektahan ko ang puso ay may sarili rin palang lihim sa loob ng condo na ito.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

sabay turo kay Cressida na biglang namula. Naglabas ng maliit na kahon si Ibyang mula sa bag. “Friend, pasalubong namin. Dried mangoes at polvoron. Para maalala mo pa rin ang Pilipinas kahit nasaan ka.” Napangiti si Cressida, halos mapaluha. “Guys, sobra-sobra na ‘to. Hindi niyo alam kung gaano ko kayo na-miss.”

Ibang language ito. Napangiwi ako habang binubuklat ang mga pahina. Italian. Putangina naman. Bakit hindi ako nag-isip na baka hindi ito nasa English?

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?