Ilan Ang Abay Sa Kasal の小説・ストーリー

Kasalukuyan Kanina pa s'ya nakatitig sa salamin at naramdaman ang pagluha ng mga mata sa ala-ala ng nakaraan. Pag akyat n'ya kanina mula sa pool area kung saan hinalikan s'ya ng asawa, tatlong taon na din n'yang inaasam na muling mahalikan ni Shawn at nangyari 'yon kanina. At pag akyat sa itaas hindi n'ya maiwasan na sariwain ang nakaraan kung paano s'ya naging Mrs. Alvarez, kung paano n'ya napagtagumpayan ang pangalang Mrs. Alvarez at kung paano s'ya pinaalis ng bansa ni Shawn, sa gabi mismo ng kasal nila. Ang gabing hinding-hindi n'ya makakalimutan.

Yong ang akala ko. Ikinasal kami ni Abby. Isang beach wedding. Fake ang kasal naming dalawa. Maliban sa amin ni Xander, wala nang nakakaalam. Well, walang alam si Xander na legal ko na talagang asawa si Abby. Bago pa ang kasalan ito, naayos ko na lahat. At legal ko talagang asawa si Abby.

“BAkit biglang nag iba ang takbo ng isip mo? Iyan na yata ang epekto ng alak sayo.” Alanganin siyag ngumiti. “Takot kasi ako na iwan mo ako. Kaya ito, handa na ako na magpaubaya sayo pero ayaw mo naman.” “HIndi naman sa ayaw ko. Diba, pangako mo iyan sa sarili mo? Ayaw ko lang sirain.” Sumimangot siya kaya napangiti ako. “Pero bakit ang tagal naman ng kasal? Pwede bang bukas agad, gusto ko ng maranasan, e.”

Naramdaman ko ang pag-aalangan sa boses ng aking ina. “May kausap lang po siya ngayon, susubukan ko po magpaalam,” sagot ko na lamang. Siguro naman ay papayag si Abe. Pagbalik ko sa meeting room ay eksakto rin na papalabas na sila. “Apo, gusto ko sana na kumain pa tayo sa labas para i-celebrate ang kasal ninyo pero itong si Abe ay may mahalaga pa raw na gagawin,” malambing na sabi ni Mamang.

Nagsalita ulit si Lala at tinanong si Abby, "Kailan ang kasal?" "Huh?" gulat na reaksyon ni Abby. Napatingin sila kay Lala na nakangiti sa magkasintahan. Nahihiya naman si Abby pero seryoso naman ang binata. "Hindi pa namin pinag-uusapan ang tungkol sa kasal.." paliwanag ni Abby. "Ganoon ba.." Paghihinayang ni Lala na pasulyap-sulyap sa binatang katabi ni Abby. "Huwag na ninyo patagalin dahil it might be..."

BOOK 5: LILLY ROSE ENRIQUEZ & FINN ASHTON FAJARDO: ***** LILLY'S POV: It's been 3 days nang matapos ang kasal ng kanyang kuya Gray at Ate Rosabel. Nakabalik na din sila sa Manila. Tapos na ang bakasyon nila sa rancho ng Lolo Gregore niya.

Makalipas ang ilang sandali, muling nagsalita si Aaron. Mas mahinahon na ngayon ang kanyang tono. “Cassie... kapag dumating ang araw ng kasal ninyo ni Calix, saan ka manggagaling?” Napalingon si Cassie. “Bakit?” Sa unang pagkakataon ngayong gabi, bahagyang ngumiti si Aaron. “Sa probinsiya namin, may isang lumang kaugalian.” Tumingin siya sa malayong ilaw ng lungsod bago nagpatuloy. “Kapag ikinakasal ang isang babae, kailangan siyang sunduin mula sa bahay ng kanyang mga magulang.”

Napatitig ang tingin ko kay Tia, na nakaupo sa sulok, namumula. "Sinira niya ang venue ng kasal ko. Ang mga nasira ay nasa halagang 700,000 dolyar," panimula ko. "Sinira rin niya ang aking limited edition na handbag, na nagkakahalaga ng 50,000 dollars. Pagkatapos, binugbog niya ako hanggang sa malaglag ang aking anak. Dapat ay..." Nagdilim ang ekspresyon ni Tia sa bawat salitang binibitawan ko, at hindi ko maiwasang mawalan ng pakialam.

Ts Heto nga't narito kami sa isang makeshift altar. Nandito kami ngayon sa condo ko, dahil nga laro laro lamang ito. Yung kaibigan namin ni Calix ang naging pari sa kasal kasalan namin dahil dati siyang ministro sa kung ano mang relihiyon. Ito ang kinuha ni Calix para kahit papaano raw ay magkaroon ng kaunting religious flavor ang kasal kasalan namin. Ts kabadoyan! Isang simpleng bestida ang suot ni Calix. Nakapolo naman ako. Para nga talagang naglalaro lang kami dahil kahit sa damit ay wala kaming kahit katiting na interes.

Base sa pananamit nila at sa mga kotseng nakita ko kanina sa labas, lahat sila ay galing sa mayayamang pamilya. Sa magkabilaang gilid ng bahay ay may mga kumpol ng bulaklak. Dito pala sa bahay nila gaganapin ang kasal. I think it's much better kung beach wedding or church. Mas romantic kasi ang ganun.