Ilan Ang Abay Sa Kasal Mga Nobela at Kwento

Alina’s POV Ang mayor ang nagkasal sa amin. It was a civil wedding. No guests, no extra party, no exaggerated decorations, no extravagance at all. It was not my dream wedding. Ni hindi ko nga naisip na ikakasal ako sa ganitong edad. I'm more focused on loving myself, on things that make me happy. Pero nandito na ‘to kaya wala ng atrasan. We exchanged ‘I dos’, put on each other's rings and finally we kissed… again.

Parehong ipinagdasal Nina Lucil at Donovan ang bagong kasal ng masayang pagsasama na punong-puno ng pagmamahal, at ng pagsasama na Ang sentro ay ang Panginoon. Pagkatapos ng formalities, nagbukas ang dance floor. May mga bata na nagtatakbuhan at mga tito’t tita na sumasayaw ng cha-cha. Ang gabi’y punong-puno ng tawanan, kwentuhan, at walang patid na halakhakan.

Lumunok akong muli at saka dahan dahang naglakad sa aisle, bumungad saakin ang mga tao sa paligid ngunit ang tanging nahagip at nakuha ng aking atensiyon ay ang lalaking nasa harap ng altar at kasalukuyang hinihintay akong makalapit sa kaniya Ashton Hernandez Naramadaman ko ang pagpatak ng luha sa aking mata kaya agad ko itong pinunasan Araw ng kasal ko ngayon kaya dapat masaya ako pero kabaligtaran ang nararamdaman ko. Ang tanging alam ko lang kung bakit ako narito ay upang palitan ang kapatid kong dapat nasa aking posisyon

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> Alfonzo " Alfonzo wag kang iiyak sa kasal na tin ha" saad sa akin ni Gabby dalawang araw bago ang kasal namin, at heto na nga ako sa harapan ng altar pinipigilan na maiyak dahil sabi ni Gabby naghihiwalay daw ang mag asawa pag umiyak ang groom natawa naman ako sa kanya yon daw kasi ang trending sa mga artista. Habang papalapit ang bride ko at sumabay din ang kantang beautiful in white halos hindi ko mapigilan ang pag agos ng luha ko.

Kabanata 108 NANENG POINT OF VIEW WEDDING DAY It's been week had passed. Ngayon, araw ng aking kasal—kasal namin ni Gabriel. I'm just wearing a simple wedding dress with pink tulip bouquet. Naglagay pa nang maliit na korona sa aking ulo na mas ibinagay sa akin. It's a garden wedding; sa mismong bahay ni Gabriel sa Alabang.

Pagkakuha ay naglabas siya ng halagang pambayad sa taxi at muling lumabas para iabot iyon. Nauupos na parang sigarilyo ang pakiramdam niya nang makabalik sa loob ng apartment. Hindi niya alam kung ano na ang mangyayari sa kaniya pagkatapos ng lahat ng nangyari simula nang naudlot na kasal, hanggang sa pagbibigay niya ng sarili sa lalaking hindi niya nakikilala. Sino ba ang lalaking iyon? Sa Laguna ginanap ang kasal niya, dalawang oras mula sa Cavite kung saan siya nakatira. Pero bakit nasa BGC siya?

tanong niya, sinisikap na magmukhang kaswal. Tumango ako at pumasok nang hindi nagsasalita. Ang hapunan ay isang labis na nakakailang na pangyayari. Hindi pa napapatawad ng mga magulang ko si Hank sa nangyari sa kasal. Ang kanilang malamig na pakikitungo ay halata sa bawat maikling palitan ng salita, at bawat pag-irap nila.

“Safe na tayo. Hindi magtatagumpay ang kasamaan. Walang sinuman ang makakahadlang sa ating kasal.” Tumango si Gab, bakas pa din ang nerbyos sa naganap na banta sa kanilang buhay. Tuloy ang kanilang pag-iisang dibdib. Muli silang tumayo sa harap ng altar. “Sa bisa ng aking kapangyarihan… ipinahahayag ko kayo bilang mag-asawa. You may now kiss the bride.”

ANG GABING BAGO ANG ARAW NG PANGARAP Ito na ang gabing bago ang aming kasal. Nakatira ako sa bahay ng nanay ko sa probinsya, habang si Zeus ay nakatira sa isang maliit na kubo malapit sa bukid—ayon sa kaugalian, hindi dapat magkita ang bride at groom bago ang kasal para sa swerte.

KABANATA TATLO: Gusto Ko Ng Divorce SECOND LIFE, June 12, 2020 KARRIE’S POV Ang bilis ng pangyayari… “Whoo! Congrats sa bagong kasal!” Ani ng lalaking nagpapalakpakan sa gilid sa pagdaan namin ng bago kong asawa na si Aljur. Mga taong hindi ko na nga kilala, tatalikod naman sa’min ni Aljur pagdating ng panahon.