In God's Will Quotes 소설 & 이야기

Nang mas magpatuloy ang pagsimba namin ay nakatutok lang kami sa gospel word ng pari na nagsasabi ng kapatawaran, parang malaking impact iyon sa aming dalawa, na pinagdaanan ang lahat ng issues sa buhay. "Psalm 16:1 saids, Keep me safe, my God, for in you I take refuge. The Good News tells that we must asked to god, communicate to him that you can always trust in the Lord, no matter what. His love will keep you safe and protected in times of turmoil," sabi pa ng pari na nakangiting tumingin sa aming dalawa. Kaya ngumiti na rin kami.

Pagkatapos, nagpaalam na ako sa kanya. Pagkasakay ko, inilabas ko ang aking bibliya at saka binuklat ito. 1 As the deer pants for streams of water, so my soul pants for you, my God. 2 My soul thirsts for God, for the living God. When can I go and meet with God? 3 My tears have been my food day and night, while people say to me all day long, "Where is your God?" 4 These things I remember as I pour out my soul: how I used to go to the house of God under the protection of the Mighty One* with shouts of joy and praise among the festive throng.

Ang lahat ay pinapagaling, ang lahat ay pinagbibigyan ng diyos. "Ibibigay niya sa'yo ang hiling o kagustuhan mo kung ito talaga ang will niya sa'yo," paliwanag ko sa kaniya habang nakangiti na tinitingnan ang cross. "Yes. You have a point." pagsang-ayon niya sa aking sinabi. Inilipat ko ang atensyon sa kaniya. "Pananampalataya, paniniwala at pagmamahal sa Diyos," nakangiti kong sabi habang nakatingin sa kaniya.

"Ang masasabi ko lang diyan, siguro kailangan ding may mahirap para maging balanse, alam mo bang sa paghuhukom lumuluwalhati ang awa. Kahit pa gaano kasama ng tao kung may puso siyang maawain patatawarin talaga siya ng Dios." "How did you know that, mom?" "Minsan nang mabasa ko sa Bible, sweetie. Santiago 2:13," nakangiting sagot ni Gretel sa anak. Ang kanyang atensyon ay nakatuon sa pagmamaneho. Makalipas ang ilang minuto, nakauwi na rin sila sa mansion. Binuksan agad ng dalawang guards ang malaking gate para makapasok ang kotse nila at dumiretso sa malawak na garage kung saan naroon ang iba't ibang klase ng kotse. Hindi ito kailanman pinangarap ni Gretel na buhay pero iyon ang ibinigay ng

“Naiintindihan ko kung bakit ganun na lang ang nararamdaman mo sa ate mo lalo pa at ikaw na rin mismo ang nagsabi na siya na ang halos tumayong ina sayo.” Hinaplos niya ng bahagya ang likod nito. “Alam kong walang imposible kaya magtiwala ka lang. Maniwala ka na magkaroon ng himala at magtiwala sa magagawa ng Diyos dahil sa Kaniya ay walang imposible.” sabi niya rito.