Indigo Blue Novels & Stories

Hindi ko maintindihan, 'di naman nito katapat ang aircon kaya walang dahilan para maihangin ang mga papel. Ang araw ngayon ay Huwebes, may maliit na nakadrawing na bilog, para itong mukha ng tao dahil sa nakangiti pa't halos pumutok ang pisngi sa sobrang bilog. ''Anong ibig sabihin kaya niyan?'' Bulong ko. Ilang sandali pa'y naramdaman ko ang paglapit niya. Malayo pa lang ay naaamoy ka na siya. Ang amoy na gaya ng kay Indigo, ngunit mas matapang, manamis namis na mainit na tsokolate, amber at red peppercorn ang nangingibabaw na amoy nito.

I felt like I was drowning in the ocean. They weren't just blue. They were the kind of blue that seemed to shift depending on the light, like the surface of the sea under a changing sky. Sometimes, they were the color of a calm, cloudless morning; other times, they deepened into the dark, endless shade of twilight waves. It's rare to find a blue here in the Philippines. Pero mas rare ang meadow na kulay sa mga mata ni Aiden. Kaya kami siguro close na dalawa dahil parehas kaming may kakaibang mga mata.