Inhuman Novels & Stories

Hindi maaaring kunin niya ang aking kaluluwa lalo na at hindi ko naiintindihan ang kanyang dahilan. There is no violation, since you, from the very beginning is a scarped soul. You are not meant to be born again, but a meddlesome sorcerer was able to reborn you again as a human. Hiding your scent and tracks, living as a human will never erase the fact of what you truly are. A scarped soul who's meant to be diminished in hell. Turan nito at ang kanyang mga daliri na lahat ay mga buto ay mahigpit na nakahawak sa kanyang pang-ani.

Habang ang isa naman at may mukha at pang-itaas na katawan ng isang leon, habang ang pang-ibaba naman nito ay isang Fantasian. "Sino kayo?" Tanong ko sa tatlo. "Kami ang Chimera. Ginamit lang namin ang isa sa aming Special Energia na kung tawagin ay Humanism. Na inaayahan kaming magmukhang Fantasian o Mortal na tao." Sagot naman ng nilalang na may anyong leon.

"You finally came to hunt me down... right?" "Who the hell..." Merlin trailed off as he stared at the person standing before him. Kunot noo niyang pinagmamasdan ang lalaki. Habang tumatagal ang mga mata niya rito, hindi niya maiwasang makaramdam ng kung ano. Tila ba umiikot ang tiyan niya lalo na nang makitang hindi basta-basta tao ang nasa harap niya. It's not a human, rather, it's something carved from human skin— which explains how it smelled rotten and spoilt. It was like a mannequin or a doll created to represent whoever was behind this entire thing here.

⸻ “Huwag mong sabihin na—” ⸻ Ngunit hindi niya natapos. ⸻ Dahil biglang nagsalita si Lucien. ⸻ “She’s not human in the way we define it.” ⸻ Tahimik. ⸻ At sa salitang iyon— parang may bumagsak na katotohanan na ayaw tanggapin ng kahit sino. ⸻ ⸻ Sa labas— isang malakas na pagsabog ang yumanig sa lupa.

Umiling-iling naman ako at ngumiti na lang nang malapad. "I'm just happy na nakikita ko kayong masaya na with your family. Hindi ko nga lang maiwasang mainggit dahil napagtanto kong mag-isa lang ata ako sa mundong 'to. Hindi ko man lang kilala ang pamilya ko at kung meron naman, wala man lang kahit isa ang nagmagandang loob na puntahan ako. It breaks my heart realizing that I think I'm happier inside that stupid experiment instead of being alone here."