Mention In Tagalog Novels & Stories

Should I tell it to my mama? *** "Eleastein dito na kami" sabi ni Jecho n siyang pumukaw sa akin. I smiled at them and nod my head. "Sige ingat!" "Ikaw rin! Goodbye!" Pinagmamasdan ko silang maglakad hanggang sa naisipan ko narin ang lumiko. Ayokong isipin ang nangyari ngayong araw kaya nag-isip ako ng ala-ala.

tan0ng ko parang baliw makangiti, parang ewan "Basta mamaya. Kakain muna tayo." Nakangiting sagot ne'to kaya hindi na ako nag pumilit pa mag tanong. Maya-maya pa ay may nagtext saakin pagtingin ko kung sino ay si dad pala. [From Dad: Nagpaalam saakin si Mike na inaya ka kumain ngayon sa labas. Akala ko andito kapa sa bahay umalis na pala kayo. Mukhang nagkakamabutihan na kayo. Basta mag iingat kayo.] Tss si dad talaga baka ano naman isipin ne'to. Kakain lang naman kame. Uuwi pa naman ako.

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

sambit ni Jin. "Manahimik ka!" sambit ko kay Jin nakita ko nabaling ang tingin sa akin ni Keith. Umatras ito sa tabi ko huminga na lang ako at humalukipkip ng kamay sa harap nito. "May kausap ka ba na hindi ko nakikita?" banggit ni Keith sa akin. Kumunot naman ako sa binigkas niya. "Marunong ka magsalita ng tagalog?" sambit ko.

Pangalawang ina na patuloy na nagmamahal sa pamangkin Lizyl Hany Shann Tahimik pero maalalahanin na tito Yeshun Daguirre Babaeng parating akala mo inaagawan Christy Euford Mga alagad na sunud-sunuran Ian Ashren SaJoy Mikato Mga malalambing at supportive na pamangkin QueenCess Daguirre PamErie Daguirre SaJun Daguirre Geli Joy Daguirre Vince Daguirre --- Ikaw at ako'y pinagtagpo Nahulog ako, ika'y lumayo Hinabol kita, ngunit sinaktan mo Tadhana'y naglaro Alaala'y naglaho Magawa pa kaya ng puso ang makaalala, Kung isip ko'y nakalimot na. May pag-asa pa ba para sa ating dalawa?

Kumabog nang napakalakas ang nahihibang kong puso. “Boy friend mo ako. Lalaking kaibigan, `di ba?” Umawang ang bibig ko; nalusaw ang kakatiting na pag-asa. Napakapaasa kasi ng mga salita niya. “Oo nga. I mean, hindi naman kita boyfriend—as in, karelasyon—kundi boy friend. At bakit ba ang init ng ulo mo? Ano ba’ng problema mo sa akin? Inaano ba kita?” yamot kong sabi.

"Sino bang tanga ang sisigaw na lang diyan at magpepreno sa gitna ng kalsada? Huh! Sabihin mo? Sabihin mo!" "Oo na sasabihin ko na! Nakiki' Vinxitument lang?" Napataas naman ang kilay ko sa sinabi niya. 'Vinxitument? Ano naman iyon? Kilala ko ba iyon?' "Pinagsasabi mo diyan?" May halong taka sa aking pagmumukha nang hindi malaman ang tinutukoy niya. Naramdaman ko naman ang kamay ni Laishia na humaplos sa aking balikat. Napahawak tuloy ako roon ng wala sa oras.

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

hindi niya natapus ang kaniyang sasabihin when he saw me sleeping. Nabigla ako sa ginawa niya. Gikugos (a term in Cebuano means carried by two arms) niya ako. Kaya napatawa ako sa ginawa niya na nagsanhi nang pagtawa niya rin. "I thought you were asleep." Wika niya while giggling. "Bakit? Hindi mo ba ako bubuhatin pag hindi ako tulog?" Pabebe kong sabi. "Of course not. I mean, bubuhatin kita kahit kailan mo gusto. Kung ikakasaya mo." Malambing niyang pagkakasabi. "Tara na nga! Baka ikaw kainin ko diyan, eh."

Tanong ni Kira Tumango ang matanda at ngumiti. "Sige po, ito na lang." saad ni Kira Binayaran ko naman ang story book at nag pasalamat kay manong. Ilang minuto napuno na rin ng pasahero ang jeep at umandar na ito. Huminto kami sa school ni Kira. "Oh dito nalang ako sa gate ha." Paalam ko kay Kira "Okay, shoo shoo na." Sabi ni Kira. Aba't—