Inhuman 소설 & 이야기

"F*ck you, alam mo ba ang ginagawa mo? Ito ang kabisera! Nakapatay ka ng tao, alam mo ba yun?!" Ngumiti ng mahina si Black Mamba. "Anong masama sa pumatay ng tao? Mga ordinaryong tao lang sila. Isa akong mutant. Nakapatay ako ng kahit isang libong ordinaryong tao. Ano ang malaking bagay?" Ang Black Mamba ay palaging pumatay ng mga tao tulad ng mga langaw at hindi ito sineseryoso.

Natatanaw ko na ang palasyo ng Malefica at ang buong kaharian nito na napapalibutan ng matatayog na pader. Nagpatuloy ako ngunit napatigil akong muli nang harangin ako ng mga kalahating tao at kalahating uwak sa himpapawid. Ang ulo ng mga ito ay katulad sa uwak habang ang katawan naman ay katulad sa mga tao. May mga itim na pakpak ang mga ito. Nakabaluti at may kaniya-kaniyang hawak na sandata. Ang mga nilalang na ito ay tinatawag na Homo Cuccurio o mas kilala sa tawag na “cornixus.”

LEV I DON'T believe in humans. They are all fickle minded creatures. Ungrateful bastards and most of the times, stupid. Hindi nila alam kung kailan hihinto. O, kung dapat nga bang gawin ang isang bagay sa simula pa lang. Most importantly, they are made up of blood. The only thing that I crave, want to crash and decimate in that order. Except for one. Bree. And the said human is making me see red. Kumukulo ang dugo ko't gusto kong magwala sa katigasan ng ulo niya.

Pero hindi pa siya tapos. "...but if given a perception of your personality standard. You are fitted for trashes. Kung sa cellphone pa iyon, you gained a significant impact in the industry, but you placed in the trash portion. Pwedeng burahin permanently." "Aba at..." "You can't slapped me now, girl. Pinagtitinginan ka na ng mga tao. You should feel ashamed of yourself. You looked devastated as not been picked as the beauty contest winner. Because I, am the prior universe. Untouchable..." Ay Mali. Nahawakan na pala siya ni Xorxell pero hindi niya na iyon babawiin, "And irreplaceable,"

"May iba pa ba? And, Angeline, hindi lang hunk ha! Super rich din. Maging owner ba naman ng class na resort na ito. Oh dba bongga?" "He's just tall, Lizz. Saka para sakin, hindi gwapo ang lalaking hindi civilized ang pag-uugali. I prefer someone more refined and polite..." "And i am not your type, HMMM?" Lahat sila ay napadako ang tingin sa lalaking nakatayo sa pintuan. Nakahalukipkip ito at wala sa loob na napatingin si Angeline sa malapad nitong dibdib.

The creature lunged. Elise moved on instinct, rolling to the side, her boots skidding against the bloodstained ground. She fired, twin pistols erupting in rapid succession. The bullets struck true, tearing through its chest-but instead of falling, the monster shifted. Its bones snapped and reformed, grotesquely twisting as it absorbed the damage. Her lips pressed into a thin line. A Regenerator. Fantastic. It rushed her again, faster this time. She barely dodged, but pain flared in her side as she hit the ground hard. Her breath left her in a sharp gasp. The world blurred for a moment, tilting dangerously.

Sorry na lang siya kasi ako ang female version Niya at Si Kuya ang Male Version ni Mama "Pero may kailangan pa tayong Gawin para mabilis na mawala ang issue " Humiwalay na ako Kay dad and mom .Umupo ako ulit sa sofa at nagtatakang tumingin Kay dad .What's with his brain ? alam kong masisira talaga ang reputation Niya at worst baka Pati ang business namin "Ano yun dad?" napabuntong hininga Si dad at tumingin sakin . Looks like he nees to do something na out of his hand

Nagkaroon siya ng mahaba habang pagkakataon para matingnan ito ng maigi dahil nasa gitna sila ng traffic. Tiningnan niya ang mukha nito, sunod ang ilong, ang bibig, ang kilay at ang huli ay tinitigan niya ang mga mata nito. Totoo nga, ang mga mata nito ay katulad ng sa anak niya kaya habang nakatitig siya rito ay para din siyang nakatitig kay Johan. "Who is he?" "He's Ried, Ried Atkinson!" "Ried let me go! Please let me go!"

Dahil sa halik niya ay maski ako ay nahahawa sa epekto ng kung ano mang mahika na nainom ng mortal na ito. 'This is why humans are considered the weakest creature. Ang dali nilang maapektuhan ng simpleng mahika.' Napapikit ako nang dumapo ang mga labi niya sa leeg ko. Hindi ko na namamalayan ang mga nangyayari dahil sa pakiramdam ko ay bibigay na rin ang katawan ko. Matagal na rin simula ng huli kong hapunan, hindi ko magawang bumisita sa mga hospital upang mangolekta ng kaluluwang maari kong kainin dahil sumabay rin ang kaso ni Spyru. Mahina na ang mahika ko, at sumabay pa ang mga alagad ng bwiset na Asenova na iyan sa mga isipin ko.

"Pareho kayong nagsisimulang muli sa pagtutukso sa isa't-isa. Hindi ba kayo makapag-usap sa isang normal na paraan? Nang hindi kayo nagdudulot ng sakit ng ulo sa nakikinig?" "Pare, muntik ng lumabas ang aking kaluluwa sa katawang ito. Tinakot mo ako ng lubusan." Sabi ni Angelo habang hinihimas niya ang kanyang dibdib dahil sa pagkabigla: "Ang pangit na Homosapien na ito ay papatayin ako balang araw, how dare he- na isang pangit na tao na sumisigaw sa guwapong may magandahang kalooban, kaakit-akit, at matipunong taong ito. Hindi ba niya alam na iilan nalang ang mga tao na purong gwapo? Gagawa siya ng isang matinding kasalanan kung papatayin niya ako."