Inhuman Mga Nobela at Kwento

Nabitawan niya rin ang baril niya. “Anong klase kang tao? Paano mo nagagawa ito, may buhay din sila! You are not a human, you don’t deserve to be called a human dahilmas hayop ka pa sa mga hayop!” Sigaw ko sa pagmumukha niya, she was trembling out of fear as her eyes are closed.

Pero kahit ganoon, kilala niya ang sarili niya. Alam niyang sa sandaling iyon, hindi siya basta tatakas. Sino ba ang hindi matutukso sa isang taong ganito kagwapo na parang aksidenteng ibinigay ng mundo? Ang isang custom-made humanoid figurine na kamukha nito pero hindi gumagalaw ay nagkakahalaga pa ng mahigit daang libo. Kung ganoon, bakit hindi muna niya samantalahin habang hindi pa ito sa kanya?

Pero hindi pa siya tapos. "...but if given a perception of your personality standard. You are fitted for trashes. Kung sa cellphone pa iyon, you gained a significant impact in the industry, but you placed in the trash portion. Pwedeng burahin permanently." "Aba at..." "You can't slapped me now, girl. Pinagtitinginan ka na ng mga tao. You should feel ashamed of yourself. You looked devastated as not been picked as the beauty contest winner. Because I, am the prior universe. Untouchable..." Ay Mali. Nahawakan na pala siya ni Xorxell pero hindi niya na iyon babawiin, "And irreplaceable,"

"May iba pa ba? And, Angeline, hindi lang hunk ha! Super rich din. Maging owner ba naman ng class na resort na ito. Oh dba bongga?" "He's just tall, Lizz. Saka para sakin, hindi gwapo ang lalaking hindi civilized ang pag-uugali. I prefer someone more refined and polite..." "And i am not your type, HMMM?" Lahat sila ay napadako ang tingin sa lalaking nakatayo sa pintuan. Nakahalukipkip ito at wala sa loob na napatingin si Angeline sa malapad nitong dibdib.

Guess I need to protect these weaklings again, huh? ###

Na hindi four inches ang sukat ng pagkalalaki nito! Arrg! Kakainis!

Eh kung kainin na Lang kaya Ako ng lupa Huminga ako ng malalim Bago Ngumiti "Magandang tanghali po pasensiya na sa istorbo kung pwede po Sana ng humingi ng tubig para sa sasakyan ko " muntikan pa akong mabulol sa mga sinasabi ko "Nenang kita mo natakot naman ang bata sayo " nagatawanan ulit sila , they look so close to each other .Maybe magkakapamilya lang sila or baka best friends

Nakakatakot! Umiling-iling nalang siya sabay talikod at eksaktong pagtalikod niya ay ang pagharap naman ng lalake. Huli na para makita niya ang mukha nito. Narinig niya pa ang mga sigaw nito at maging ang tunog ng isang parang nabasag na salamin habang papaalis na siya kaya bahagya siyang napaigtad at muling napa-iling. Mabuti nalang at hindi siya nakatagpo ng lalaking kagaya nito at buti nalang na kagaya ni Enzo ang napangasawa niya.

“What is that? Bakit kailangan kong malaman ang katangian na wala ako?” Sa ilalim ng walang kurap niyang mga mata ay may mapaglarong ngisi. ‘Inamin niya na wala siyang konsensiya. That’s right. Killing someone doesn't require a sense of humanity.' “Sa maikling panahon, akala ko isa kang tao na nakakakilala kung ano ang mabuti sa masama,” komento ko habang nakikipagtitigan sa kaniyang mga mata.

Dahil sa halik niya ay maski ako ay nahahawa sa epekto ng kung ano mang mahika na nainom ng mortal na ito. 'This is why humans are considered the weakest creature. Ang dali nilang maapektuhan ng simpleng mahika.' Napapikit ako nang dumapo ang mga labi niya sa leeg ko. Hindi ko na namamalayan ang mga nangyayari dahil sa pakiramdam ko ay bibigay na rin ang katawan ko. Matagal na rin simula ng huli kong hapunan, hindi ko magawang bumisita sa mga hospital upang mangolekta ng kaluluwang maari kong kainin dahil sumabay rin ang kaso ni Spyru. Mahina na ang mahika ko, at sumabay pa ang mga alagad ng bwiset na Asenova na iyan sa mga isipin ko.