Novel & Cerita Insecure In Tagalog

"i can't forget that day when she said that the game was finally over and it's time for her to let you go coz you are finally happy with your family..that she already lost you.,masaya kana daw sa lalaking mahal mo, masaya kana daw sa pamilya mo" Umiling iling na ako. Ang lakas na ng iyak ko. Pinagtitinginan na kami ng mga tao. Nasasaktan na ako at hindi ko na kayang pakinggan pa ang iba pa niyang sasabihin. Baka tuloyan ko ng hindi mapatawad ang sarili ko kapag may narinig pa ako. Ayaw ko na..

Tanong ni Kira Tumango ang matanda at ngumiti. "Sige po, ito na lang." saad ni Kira Binayaran ko naman ang story book at nag pasalamat kay manong. Ilang minuto napuno na rin ng pasahero ang jeep at umandar na ito. Huminto kami sa school ni Kira. "Oh dito nalang ako sa gate ha." Paalam ko kay Kira "Okay, shoo shoo na." Sabi ni Kira. Aba't—

Sabi niya sa akin. Hala siya, Halatang seryoso ang gagi. Tapos yung 'I love you' niya walang can. Tapos panis! I can revive you daw ack! HAHAHAHA. Kaya kitang buhayin sa tagalog HAHAHA. Pak na pak at may dating Yawa.

“Gusto kong malaman dahil hindi ko nahuli na nagpapakita ng pagmamahal mo sa akin. Nakaramdam ako ng insecure.” insecure? Paano kaya nanggagaling ang salitang iyon sa kanyang mga labi? Bigla niyang pinisil ang kamay niya. "Mula sa sandaling tumuntong ako sa sambahayan ng Tremont, hindi na ako nakatakas. Bakit kailangan mong makaramdam ng insecure? Kahit na hindi kita mahal, hindi mo ako iiwan. Pareho tayo. Hindi kami lumaki sa isang masayang pamilya, kaya gusto kong bigyan si Smore ng pinakamagandang pagkabata at buhay. Kung hindi kita mahal, hindi ko isinilang si Smore dahil lang sa huling pagkakataon ko na maging isang ina at sinundan din kita pabalik sa Tremont Estate, buntis."

Problema ng mga ito. Kung insecure sila dahil kasama niya ang bwesit na to edi buong puso niya namang ibibigay ang kinatatayuan niya.Inismiran niya ang mga ito't nagpatuloy sa paglalakad. Umandar na naman ang pagka tanga niya't napatid sa maliit na ugat ng puno ng bayabas. Napayakap siya sa legs ni Marco na masamang-masama ang tingin sa kaniya. "What the hell are you doing there? You look like a dog."

Fault ko na naman ba? Natatakot akong kumilos, baka makapanakit na naman ako. Natatakot akong magsalita, baka kasinungalingan lang ang lumabas sa akin. Natatakot akong maging ako dahil baka walang magtagal sa akin kapag nakilala nila ako nang lubos. I wanted to be alone. I wanted to be invisible in the eyes of many people. Isang malambot na tela ang bumalot sa balikat ko. I felt warm for a moment. "Who are you?" iritable kong tanong.

It's ok mahal tapos na ligtas kana. Huhuhuhu mahal sobra akong natakot paano kong nahulog ako mula sa pagtalon.. Ok lang yan mahal ok na ligtas kana si Gilbert nalang at si Maris ang problema natin bakit marami kang dugo mahal?

Siguro may Isang tinik na nabunot mula sa dibdib ko kaya hindi ko maiwasang mahawa sa kaniyang mga ngiti. "Mas maganda ka kapag naka ngiti, kung pwede lang ayoko na'ng makita kang umiiyak. But I'm stupid and don't have balls to do that," aniya, narinig ko ang pagtangis ng bagang nito matapos iyon sabihin.

sabi niya, “galing sa experience.” “At ang insecurity,” sagot ko, “galing sa takot na mapalitan.” Tumigas agad mukha niya. “Mag-ingat ka,” babala niya. “Wala kang proteksyong inaakala mo.” Lumapit ako, hindi umatras. “Ikaw din.” Isang sandali, magkalapit kami—dalawang babaeng nasa magkaibang panig ng iisang bagyo.

Kinwento niya ang nangyari kung paano nagsimula. "Right now rowy, i am freaking mad. Imagine?! That was your first kiss and he just take it away just like that? The nerve of him! And my gosh rowy, Ang saklap naman na ang label ng first kiss mo ay 'It was just a mistake'. Ang unang halik mo ay isang pagkakamali! " Nang gagalaiting sabi ng kanyang kaibigan sakanya na naiimagine niyang nanlalaki ang mga mata at butas ng ilong.