Novel & Cerita Irene Black And White

Sa katunayan, halos isang oras pa lang ang nakalipas mula nang ihatid niya roon si Irene—at ngayon, bumalik na naman siya. Si Irene, na kanina pa nag-aalala, ay agad nakaramdam ng paninikip ng dibdib nang makita si Irina na bumalik. Nang makita ni Irene ang mukha ng kanyang anak na kasing puti ng kamatayan—ang mga labi niya’y halos walang kulay—bigla siyang natigilan. Agad niyang hinawakan si Irina, ang tinig ay puno ng sakit at pagmamadali.

Pagkatapos, ibinaba ni Randall ang Devotion Bird na si Irene. Pagkalabas na pagkababa nito sa eroplano, ang ibon ay agad na pumailanglang sa langit! “Diyos ko…” Laking gulat din ni Victoria nang makita ang asul na ibong ito! Ang Ibong Debosyon na si Irene ay masayang lumipad sa langit. Pagkatapos lumipad lampas sa kanya, may mga asul na kislap sa kalangitan. Para silang mga bituin, ngunit mas siksik at mas maliwanag kaysa sa mga bituin.

Si Celestia mukhang sanay na, bidang-bida ang black and white attire nitong nandididma ng mga aura ng mga kalalakihan. Mas lalo na si Natalie, kilalang prinsesa sa mismong lugar at sumusunod naman siyang bumibida ang ganda sa ilalim ng spotlight. Lalo na sa kulay nilang apat; black in white. Pure black naman kasi ang suot niyang fitted dress at black heels, habang si Natalie naman, may kasamang pulang belt ang black fitted dress din nito, pulang heels rin. Shempre hindi nagpapahuli ang porma ng tatlong lalaki, oo tatlo dahil may kasama pa silang isa at ito naman ay kaibigan ni Noah na si Ivan.

Napansin ko na kamukha ni Tita Lessandra ang kaniyang ina. Muli akong kumuha ng panibagong photo album. Mga larawan iyon ni Lolo Thomas noong kabataan niya. Black and white pa ang mga kulay ng larawan. Hanggang sa mapahinto ako sa isang larawan niya kung saan hindi siya nakangiti at seryoso ang mukha niya. Dinikit ko roon ang picture na nakuha ko. Magkamukha sila.

Nakatulala ako nang magsidatingan ang mga kaibigan ko. Hindi ko man lang sila napansin sa lalim ng iniisip ko. ​“Whoa! You look stunning in that black backless dress, Irene. Talagang ipapakita ang magandang likod, ha? Cleavage is up, too. Hindi ka ba pinagalitan ni Tirso?” hininaan ni Vera ang boses niya sa huli.

Dahan-dahang yumuko ang babae, inilapag ang baso, at muling tumingin sa kanya. “I’m Irene,” pakilala nito, tila hindi na kailangan ng kahit anong dagdag saka makahulugang tumingin sa kabuuan ni Tanner hanggang sa huminto iyon sa bukol sa gitna ng pantalon niya. “I can tell that’s huge.”

Dahan-dahan niyang binuksan ang pinto at yumuko, gumapang siya papalapit sa gilid ng kalsada. Ngunit bago pa siya makagalaw nang higit pa, isang pigura ang lumitaw mula sa dilim. Matangkad at matipuno, mabilis itong kumikilos. Kahit na natatakpan ng maskara ang halos kalahati ng mukha nito, ay kitang-kita pa rin ni Irene ang matatalim nitong mata at ang matangos na ilong nito. May malaking marka ng dugo ang kumalat sa tagiliran ng damit nito. Hinihingal at pasuray-suray itong lumapit sa kanya, bago bumagsak at nawalan ng malay sa kanyang paanan.

Habang tumitindi ang pagkabahala ni Mateo, lalo pang dumilim ang kanyang ekspresyon. Biglang bumukas ang pinto, at pumasok si Ivan. “Sir.” Nang makita ang bahagyang pag-asa sa mga mata ng boss, sandaling nag-alinlangan ito bago nagsalita. “Narito po si Miss Irene.” Bago pa nito matapos ang sasabihin ay pumasok na si Irene. May bitbit itong na maliit na supot mula sa botika.

Sabay-sabay napadpad ang mga tingin nila sa akin. “Alam mo, medyo hawig kayo—” “Aish, saan banda? Look at Beth, she has a brown hair and not blonde. Her eyes are black not blue,” usisa naman ni Irene na hindi pinapatapos ang dapat sasabihin ni Weslynn. “Yes, but I agree to Weslynn.” Naglakad si Kevin paikot sa akin at mukhang nag-iinspeksyon. Napairap na lang ako habang pinagmamasdan siyang tingnan ako mula ulo hanggang paa.

"Itatangi mo pa? Ganito karaming pruweba at nagagawa mo pang tumanggi?! Matagal mo na akong niloloko!" Irene hurriedly picks it up only to drop it back with a scream. Mga larawan niya iyon, walang damit at tanging kumot lang ang tumataki sa kanyang katawan. Nakahiga siya sa kama, mahimbing na natutulog at kayakap si Kyler, ang stepbrother ni Ruyi. Ang ilang larawan naman ay ang halikan nila ni Kyler, na kahit kailan hindi niya matandaan na ginawa niya, at hindi niya gagawin kailan man. “This isn’t possible!” Irene yelled. "Hindi ko magagawa yan, Ruyi! Hindi totoo ang mga larawan na yan!"