James 4:7 Novels & Stories

Ng maalala ang kanilang kalamangan sa dami at ang katotohanan na si James ay merong baril na nakatutok sa kanilang mga ulo, sila ay inayos ang kanilang sarili. “Oo. Ano naman?” Ang mga tauhan ng The Great Four ay nakakainis na tingin. Nanlalamig na sinabi ni James, “Ako ay rasonableng lalaki. Lumuhod ka sa harapan ko, aminin ang iyong maling ginawa at magpakamatay. Pinapangako ko na hindi ko idadawit ang mga hindi kasama dito.” “Hahaha…” Ang mga tauhan ng The Great Four ay inisip na ang kanyang mga sinabi ay talagang kalokohan.

Sila ay nagsasalita ng walang katuturan ngunit nagawa pa rin niyang tamaan ang isang hilaw na nerbiyos sa kanya. Natawa si James nang marinig ang kanilang pag-uusap. Galit na galit na hinawakan ni Zion ang kanyang panga. "Pare, hindi mo ako kayang patayin ngayon. Papatayin kita at ang apat na matatanda na nagpapatupad ng batas balang-araw," sabi ni James. Tiningnan niya si Zion nang malamig bago lumingon para tingnan ang apat na elder na nagpapatupad ng batas.

Nagpakawala ng hininga si ivana, naghintay siya ng ilang minuto para kumalma bago bumalik sa loob, dumadaloy sa kanyang katawan ang init na binigay ni davin sa kanya, pumipintig ang kanyang kaibuturan at basa ang kanyang panty. .Si james ay abala sa pakikipag-usap sa isang babae nang siya ay lumapit at nagtanong kung maaari siyang magkaroon ng isang sandali sa kanya nang pribado, "James I think im feeling sick I need to go home now" Nilagay niya ang kamay niya sa braso niya na may pag-aalala sa mukha niya, "I will take you home"

Ang matandang lalaki na ito ay ang nakababatang kapatid ni Jeremiah, si James. Dinala ni James ang kanyang panganay na anak at panganay na apo habang diretsong naglakad papunta kay Jeremiah, na nakaupo sa pangunahing upuan sa gitna, sinabi niya nang tuwang-tuwa, “Kuya! Ang tagal na nating hindi nagkita!"