Jerk In Tagalog Novels & Stories

biglang sigaw ng kung sino Nagulat kami pareho.. Nanlaki ang mga mata ko ng magkadikit pala ang mga labi namin.. Unti-unting naproseso sa utak ko na nandyan pala sila Mommy Erica kaya...." Ahyy ". sigaw ko sabay tulak kay Dan.. dahilan para mahulog siya " Ouchh..". hawak niya sa likod niya Tiningnan ko naman siya...hala sorry

Mahina itong natawa at kinagat ang kan'yang pang-ibabang labi. "That means under de saya ako sayo. Takot ako sayo and that's what pussy means and not the literal na pukekay. Yeah, its pukekay but in the expression like Tres used to call me ay iba ang kahulugan, " paliwanag ng binata sa kan'ya. Tumango- tango s'ya ng marinig ang paliwanag nito. "Ahhhhh! Ganon pala yon? So that means takot ka sa akin?"

“Kung gusto mo, ikaw din.” “Baliw ka talaga!” galit na sigaw ni Jericho. “Kaya ka niloko ni Travis! Deserve mo ‘yan! Deserve mong mawalan ng anak! Deserve mong pagtaksilan!”

Hinihimas. "Uhm," hindi ko mapigilan ang hindi takasan ng ungol kahit na ayaw ko sana. Ngunit pinagkaluno ko ng katawan ko. Nagugustuhan ko ang marahan niyang paghimas sa dibdib ko na sinasabayan paggiling niya balakang niya sa likod ko. "J-jerk." "Hmm, do you like a jerk like me?" tanong niya na pinagpatuloy lang ang paghimas sa dibdib ko.

“What is it? Pwede bang umalis ka na diyan?” “Do I look like a jerk to you?” Hindi siya makatawa dahil seryoso ang pagmumukha nitong naghihintay ng sagot niya. Saglit pang umawang ang kanyang bibig kaya inilapit ng lalaki ang mukha nito sa kanya. “Again, do I look like a jerk to you, Syl?” “B-bakit mo sa akin tinatanong ‘yan?” Umiwas siya ng tingin. “Ang dami-dami mong pwedeng pagtanungan, ako pa napili mo.”

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

natatawa pa nitong sambit, pero ang mata ay seryoso lang. "You will never miss me dahil mas gusto mong hindi ako nakikita. You will never miss me because you don't love me. You will never miss me dahil palaging pangalan ni Jerico ang laman ng bibig mo at hindi ang pangalan ko, at kahit anong gawin ko, you are always into Jerico." Hindi ako nagsalita. Natahimik kami ng ilang sandali, hanggang sa muli itong nagsalita.

I felt chills on my vines when I heard another voice. Kumpara sa lalaking tinulungan ko noon, mas nakakatakot ang boses na iyon. Walang emosyon ang mababakas sa boses na nanggagaling sa nagsalita. Cold is an understatement. Hindi lang basta malamig ang boses na iyon. It was screaming the word of death. Para bang kapag nakagawa ka ng isang pagkakamali ay kayang-kaya niyang gumawa ng isang bagay na hindi niyo pagsisihan.