Jetstream Sam Mga Nobela at Kwento

Pagkakita pa lang sa kaibigan, agad na niyakap ni Sam si Celine. "Hindi ako makapaniwala!" bulyaw ni Sam habang nagmamaneho palayo sa presinto. "Talaga bang ipinakulong ka ni Jax? Anong klaseng halimaw ang gagawa niyan sa ina ng anak niya?"

Siya ang lumangoy sa akin dahil basang basa siya kagaya ko. Nahirapan akong iangat ang sarili ko sa jet ski dahil bigla akong nanghina. Kung hindi niya pa ako tinulungan ay hindi ako makakaahon. Uubo-ubo ako nang makaupo ako sa jet ski. “I-I’m fine,” nagawa kong sagot. “Hindi ka ba marunong mag jet ski?” tanong niya. Hindi ako sumagot. I tried to look at Samantha at kita kong parang wala lang sa kanya ang nangyari. Kung hindi kasi siya nakaharap sa gawi ko, hindi ako matataranta!

Natauhan ako, mabilis na tumayo "pasensya na, may iniisip lang." "I see." Inilapag ni Samantha ang papel sa harapan ko "pinadala iyan ni Sir Lash, ibigay ko raw sa iyo. Anyways bukas makalawa na ang flight natin papuntang Palawan and Sir Lash told me na e dismiss mo raw lahat ng employee na under sa team niya para maghanda," masiglang sabi nito. Halata sa kaniyang mukha ang excitement, tumango naman ako sa kaniya saka inabot ang papel. Isa iyong memorandum "sige, salamat Sam." I smiled ngunit hindi iyon abot sa tenga ko.

Kunot noo siyang napatigil at sumemyas sa staff. "What the heck are you staring at? Hindi ba kayo sasama?!" pinamaywangan sila ni Samantha pero ngumiti lamang ang mga ito nang nakakaasar para sa kanya. "You two can go along Sam--Struve got the hotel's highest room on the 117th floor para sa inyo. See you later" si Jacob at kumaway pa sa amin. Tumalikod na ang mga ito sa kanila at sumunod naman sila sa mga staff.

Jax is working for someone na konektado sa Alpha organization kaya't sa lahat ay siya lang ang makakapitan namin. Tumango siya sa akin nang magpa alam ako at sinabing mag ingat ako. Tumango ako at ngumiti sa kaniya bago nilisan ang silid. I walked towards Sammy's other car. Binuksan ko ang driver's seat saka umupo doon at minaneho ang sasakyan paalis sa bahay ni Sammy.

Wala sa sariling nagsalin ako ng alak sa sariling baso tsaka ito sunod-sunod at diretsong ininom. "Kalmahan mo lang, Shan." Natatawang pang-aasar ni Samer na katabi ni Jake. Mukhang natatamaan na rin siya ng alak dahil nakasandal na ang ulo nito sa kaliwang balikat ni Jake at walang pakialam sa magiging postura.

“Ah, I see. That’s a relief. But I guess, at this hour, baka na-traffic ka na naman sa Sakura.” Natawa na lang siya. Sam knew her routine already. “Hindi na ako magtataka na baka diyan ka na rin sa Meguro River magpapatayo ng bahay one day.” “You’re exaggerating, boss.” Si Sam naman ang natawa. “Come on, be here in minutes. Clients are waiting.” “I’ll be there in ten.”

SAMANTALA, sa Basco Airport sa Batanes ay isang kulay-itim na private jet ang nasa gitna ng runway, pinaliligiran ng dalawang flight crew na abala sa paghahanda para sa flight pabalik ng Maynila. Dahan-dahan na huminto ang isang luxury SUV sa tapat ng stairs ng eroplano. Bumukas ang p***o sa likod at lumabas si Ryder Jung. Ang lalaki ay mukhang miserable, bakas ng matinding pagod, at tila ba wasak na wasak ang buong pagkatao. Nakasuot siya ng isang simpleng dark jacket at trousers, magulo ang kanyang maalon na buhok, at ang kanyang mga mata ay nanlalalim at namumula dahil sa kawalan ng tulog. Sa kanyang kaliwang pisngi, bakas pa rin ang namumulang marka ng dalawang malalakas na sampal na igi

Oo, maingay pero masaya. “Kanina lang, bago mag-lunch ako dumating,” sagot naman ni Sam sa kanila. From Six p.m. na flight niya kagabi ay eleven a.m. na siya nakarating ng Manila. Seventeen hours ang byahe ng eroplano mula Toronto Pearson Airport to Manila Ninoy Aquino Airport. Ganoon katagal ang biyahe niya. Naupo na siya sa couch.