John 14:1-4

เมื่อรักครั้งแรกมัน ก็ยังหวังกับรักครั้งใหม่ เป็นผู้ชายลูกติดแล้วผิดตรงไหน?

เธอคือครูสาวบรรจุใหม่ ส่วนนักการวัยคราวพ่อจะเข้าถึงเธอได้อย่างไร ต้องไปติดตาม

A family where cannibalism and having s*x with family is legal due to curse from their old family circle. A family where dark secret is still running to their blood. Ang sumpang sumira sa buhay nila. Paano kaya nila matatakasan at makakalimutan ito kung ang sarili nilang pamilya ang nakataya dito? Paano nila ito mabibitawan kung ang Pamilya Barber ay gumawa ng kasalanan walang sinoman ang makakatakas? Isa sa biktima ng kanilang family Dark Secret ay ang pangalawang Anak ni Paulo na si Miguel. Nung nalaman nito ang nakaraan niya mula sa kanyang pamilya ay mas lalo itong nakaramdam ng init at galit sa pagkatao. Paano kaya kung malaman nya rin ang nangyari sa kanya nung 15 years old pa lang siya? Matatakasan pa kaya ng pamilya nila ang sumpa na hanggang ngayon ay nagpapasakit parin sa angkan nila o tuluyan na itong mapuputol sa kanilang dalawang magkapatid? Sino nga ba si Miguel at ano ang papel ni Carlo sa kapatid para matapos ang cursed sa Family nila?

เมื่อโชคชะตานำพาให้หญิงสาวผู้เป็นลูกสาวคนโตได้มีโอกาสย้อนเวลากลับมาในช่วงที่ป๊าของตนอายุสิบสี่ในร่างของเด็กหญิงวัยห้าขวบ เธอจะจัดการเปลี่ยนชะตานี้อย่างไร "หากป๊ายังไม่เปลี่ยนนิสัย หนูจะหาพ่อใหม่"

จากหญิงสาวที่ยึดมั่นในรักเดียวยินยอมเป็นชายาอ๋องแม้จะได้เปนชายารอง แต่กลับถูกตอบแทนด้วยความตาย บัดนี้สวรรค์เข้าข้างให้มาเกิดใหม่ เสิ่นลู่ถิงตั้งมั่นที่จะขึ้นเป็นสนมของฮ่องเต้เพื่อแก้แค้นทุกคนแทน

Deux inconnus dans un ascenseur en panne, entre deux étages d'un hôtel anonyme. Lui, les mains encore marquées par un récent accident. Elle, les lèvres teintées du rouge à lèvres qu'elle vient d'effacer nerveusement. Pas de noms. Pas d'histoires. Seulement l'espace exigu qui rétrécit à chaque expiration. L'électricité statique qui fait crépiter la laine. Un regard accroché à un poignet, une veine qui bat sous la peau fine. La chaleur devient palpable, suffocante. La première parole est un juron étouffé. Le premier contact n'est pas une main, mais un souffle contre une tempe. L'étreinte qui suit est une affaire de survie, une tentative désespérée de prouver qu'ils sont encore vivants face à l'étreinte de fer qui les emprisonne. C'est brutal, urgent, sans fioriture. Le cuir de sa ceinture laisse une marque sur sa hanche. L'agrafe de son collier lui griffe la nuque. Dans l'obscurité intermittente des lampes de secours, ils se dévorent. Chaque baiser est une question sans réponse, chaque morsure une ponctuation. Ils extirpent l'un de l'autre des gémissements qu'ils ne se connaissaient pas, des peurs qu'ils n'avouaient pas. Ils sont à la fois le remède et le poison, l'oxygène et la privation. Quand les lumières se rallument et que l'ascenseur repart avec un grondement sourd, ils se séparent comme on se scarifie. Aucune promesse. Juste l'odeur de l'autre sur la peau, indélébile. Elle sort à son étage, il descend au rez-de-chaussée. Leurs vies respectives les attendent, inchangées en apparence. Mais quelque chose a cédé. Quelque chose a brûlé. Et chacun, dans son silence, porte désormais la mémoire brûlante de cette chute libre partagée, de cet instant parfaitement égoïste et absolu où ils n'ont été que chair, pulsion et vérité crue.

“หยุดดิ้นเดี๋ยวนี้ไอรดา อย่ามาทำเป็นไร้เดียงสา คิดเหรอว่าผมโง่จนดูไม่ออกว่าคุณกำลังเสแสร้งแกล้งทำเป็นไม่ประสา เพราะยังไงผมก็ไม่เชื่อว่าผู้หญิงที่อยากได้สเปิร์มคนอื่นจนตัวสั่นอย่างคุณจะไม่สันทัดเรื่องพวกนี้ บางทีคุณอาจจะช่ำชองกว่าผมก็ได้ใครจะไปรู้ ทำไมไม่แสดงมันออกมาให้ผมดูล่ะ เผื่อว่าถ้าผมติดใจ อาจจะแบ่งสเปิร์มฝากไว้ในตัวคุณบ้างก็ได้” ใบหน้าแดงก่ำนัยน์ตาดุกร้าวของเขาบอกให้รู้ว่าตอนนี้เขากำลังไม่พอใจ ที่เธอพยายามดิ้นรนขัดขืน ทั้งที่ร่างกายของเธอกำลังตอบสนองต่อสัมผัสของเขา และมันยิ่งทำให้เขาขัดใจมากยิ่งขึ้นเมื่อคิดว่าเธอเคยพลีกายให้ชายอื่นครอบครองมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

Being a Vampires pet is a fate no Human wants to endure… I was 6 years old when my parents were killed and I was taken to the pet store. A 6 year old cannot make choices for herself, so why am I punished for something my parents did? This question haunts me. Instead of playing outside with other kids, I was groomed and trained to obey my Master… I was to be the perfect pet. A maid, a sexual partner, a nurse, a blood bag… Anything my Master wanted, that was what I was expected to give. Obedience… That is what the Ringmaster prided herself on with her selection. She didn't get so lucky with me. Madame Vienna and I clashed hardcore. I learned quickly not to speak out of turn, but it didn't stop me from throwing a snarky remark here and there when I felt that I was healed enough to handle another punishment. This may be the only reason I lasted so long without being sold. But my time had come. I was on display for the world to see. Tattered and torn, but it didn't seem to matter to the man with the rose gold eyes who made the Vampires tremble without even saying a single word… What kind of creature was he to cause this type of reaction in an apex predator? I clenched my eyes shut as he brought me to the counter to check out. "Come, Ambrosia." The man purred after a moment. Shaking, I followed him, trying to take in any and every small detail of the outside world… "You can do this. Pretend it's just a bad dream… You know how to survive." I whispered to myself, as I followed my new Master to what was sure to be my death.

Demi sepuluh miliar yang sudah melambai di dunia nyata, aku membuang seluruh rasa maluku ke dasar neraka dan menggoda Arthur, sang raja iblis. Namun, kenapa alih-alih menampilkan reaksi kuat penuh rasa jijik karena wanita yang selama ini ia kagumi karena dianggap suci sudah berubah nakal dan tercemar, pria itu justru bersikap seolah-olah ia menyukainya dan ingin menelanku bulat-bulat!?

Terbiasa bersama, membuat Karelyn merasa benar benar membutuhkan sosok Ziel. Saat sedih, bermasalah dengan papanya ... dia menjadi sosok yang paling pertama melindungi. Maaf, jika perasaannya terlalu sensitive akan hal yang menurut orang lain biasa, tapi baginya dia luar biasa. Ziel bilang, semua rasa tak perlu diungkap dengan kata kata. Karena sikapnya selama ini pada Karel, merupakan bentuk perasaannya yang sebenarnya.