Jose Rizal Biography Novels & Stories

See you later, Doring. At hayon, buo na ulit ang araw ko. “Ano ang pangalan ng aso ni Dr. Jose Rizal?” Nakayuko lamang kaming apat, malas pa wala si Meling dumalo sa Student Supreme Government Council bilang President. Si Aning kung sino-sinong santo na ang tinatawag wag lang matawag pangalan niya.

Di gaya sa earth, bata pa lang ako Jose Rizal na yung inaaral, hanggang college, hindi pa rin mawala-wala si rizal nak nang. Alam mo yung mapipilitan lang imemorize yung mga kaganapan ng pananakop ng kastila at hapon na sa totoo lang eh ok lang naman na sabihin na oo, sinakop kami noon pero hindi naman yung isa-isahin yung mga namayapa na. Hindi ba nila alam na hindi maganda ang pag-usapan yung mga patay na? Hahaha.

Hindi ko mapigilang matawa nang unti-unting mabura ang ngiti ni Michelle nagsimula itong magsisinghot at kalaunan at pumalahaw ng iyak dahil sa pagsingit ni X, sa sinasabi niya. “I-Itanong mo kay Jose Rizal kasi 1896 siya namatay! ’Yun dapat sagot, mali ka naman eh! Papa!” humihikbi hikbi nitong saad. Hinanap nang mga mata ko si Y, napansin ko ito sa hardin nakaupo sa bench na naroon. “What’s wrong? You don't like the food anak?” tanong ko rito matapos makalapit.

Itinuro ang mga nobelang isinulat ni Rizal? "Nakikita mo ba 'yon?" tanong ng lalaking kasama ko at itinuro sa hindi kalayuan ang larawan ni Jose Rizal. May nakasulat sa tabi nitong, "Ika-124 na pagkamatay ng ating bayaning si Jose Rizal." Isang taon pa lamang ako noong barilin si Rizal sa Bagumbayan. Kinse anyos naman ako noong itayo ang monumento ni Rizal.

Walang subject na ganoon sa school namin sa Canada at tanging kwento lang ni mom ang naaalala ko. I know stories about Dr. Jose Rizal and his works, Noli Me Tangere and El Filibusterismo. But other than that, wala na. I heard about Magellan and Lapu-Lapu, pero sa totoo lang, hindi ko alam kung ano talaga ang nangyari sa kanila noon. And now that I’m here, I need to read everything. Kailangan kong malaman kung ano ba talaga ang nangyari sa kasaysayan ng Pinas. I’m a filipina, afterall.

Tanong ko sa kanya. "S-sasaktan ka nila." "Tumba nga silang lahat sa akin." Sabi ko at marahan siyang hinila upang ipahinga niya ang ulo sa hita ko. "Tingin mo bayani o martyr ka dahil sa ginawa mo? For your f*cking information, ginarote ang GomBurZa dahil sa pagiging martyr nila at na-firing squad naman si Rizal sa pagpapakabayani niya.”

Ito na ang huling pagkakataon kaya kailangan ko ng mapagtagumpayan. Ako si Datu Palan-taw, pero mas kilala sa pangalang Pedro Lazaro, isang datu, isang mandirigma, isang sundalo, isang ilustrado, isang Katipunero at isang imortal, at andito ako para sa isang misyon. 1743 Noon ay kilala ako sa pangalang Palan-taw. Iyon ang pangalang binigay sa akin ng aking mga magulang. Pero kinailangan kong magpalit dahil sa mga nagkalat na balita noon tungkol sa akin.

I don't really explain myself to anyone especially to those people who looked down on me, I hate explaining anything kaya hindi ko alam paano ako nakapagpaliwanag na hindi nauutal. Maybe it was my inner self's help. Isa is bold and brave but Maria isn't. She's naive and weak. Ang mama ko lang ang tumatawag sa akin ng Maria. My mom is fun of Rizal's work, she named me after Maria Clara the female lead of the famous novel, Noli Me Tangere of Dr. Jose Rizal. Hindi ko alam kung anong nagustuhan niya kay Maria Clara at pinangalan niya sa akin ang unang pangalan nito.

Juarez sa kanyang anak na si Elijah,dahil siya ang sinisisi nito sa pagkamatay ng kanyang asawa. Kaya kahit lumayas na si elijah sa kanila ay walang paki-alam noon si Mr.Juarez.'' Nalugmok sa lungkot at kahirapan si Mr.Juarez,'Pati mga perang ipon nila ng kanyang asawa ay naubos narin, ngunit nang mapagtanto niyang, May kasalanan din siya sa nangyari.Bata pa naman noon si Mr.Juarez, 'Kaya' Nagpursigi ulit ito sa kanyang pag-aaral bilang isang Doctor. Nagtrabaho siya araw at gabi,matustusan lang ang kanyang pag-aaral. 'Dahil wala naman na siyang mga magulang ,ulila narin ito sa mga magulang.Kaya't kahit ,Halos wala na siyang pahinga sa mga nagdaang taon ay okay lang sa kanya,Makaahon lang si

Nakatayo ang lalaki sa tabi ng bintana, nakatingin pababa, na para bang matagal na siyang nasanay sa ganitong eksena. Ang kanyang mahaba at maluwag na windbreaker ay bahagyang pumagaspas sa hangin, at ang kanyang tamad na tinig ay halos malagong na maririnig.. "Ramon Quirino, kasalukuyang namamahala ng ilang minahan ng ginto sa parteng gitnang Luzon. Yumaman siya mula sa mga aksidente sa pagmimina at ibinulsa ang di-mabilang na pondo para sa mga namatay na minero. Ipinanganak noong Enero 15, 1978, sa edad na 47, namatay matapos aksidenteng mahulog mula sa isang gusali habang lasing. Ano sa tingin mo?"