Rizal Biography Mga Nobela at Kwento

Siya na ngayon si Renz Salazar, at ngayon ay nasa ikalawang taon na siya ng kursong Bachelor of Science in Accountancy sa isang university sa probinsya. Tahimik ang kanyang naging buhay doon at walang nakakaalam kung sino talaga siya. Itinuring na talagang siyang tunay na anak ng mga Salazar kaya naman nahihiya siya na nakatambay lang lalo na kapag bakasyon kaya naisipan niyang kausapin ang Tatay Albert niya tungkol sa pag-aapply ng summer job.

Habang ako naman ay hindi pa rin makapaniwala sa nakikita ko. Ralph dela Cruz is the first guy that I have ever admired aside from my brother. Unang taon ko pa lang sa eskuwelahang ito ay madalas na akong nakakarinig ng magagandang bagay tungkol sa kanya. Isa siya sa panlaban ng school sa tuwing may quiz bee event, kasali rin siya sa basketball team at tumutugtog din siya tuwing school festival. Consistent honor student pa ayon sa pagkakaalam ko.

"Medyo naiinis lang ako sa buhay ko ngayon." "Alam ko na 'yang pinoproblema mo. Si Matthias naman, tama? Kung hinahanap mo s'ya. Nasa Rizal siya ngayon, binibisita ang lupain niya para patatayuan ng bagong mental facilities."

Biglang napalingon si Eliza sa kanyang likuran nang may marinig siyang boses ng lalaki. Kung hindi siya nagkamali ay siya ang abogadong nakausap niya noon tungkol sa naiwang mana ni Lola Victorina... "Magandang umaga po. Kayo ang nakausap ko na abogado noon, hindi ba? Kayo po si Attorney Ryle Santos?" ang bati ni Eliza. “Yes. Bukod sa pagiging abogado ng pamilya Esquivel ay childhood friend din ako ni Rafael and I are childhood friends." Ryle stated,in a friendly tone.

Simple lang si Riza — nakaipit sa likod ang buhok, may lumang headband, at tanging ngiti lang ang kayamanang hindi niya kailangang bilhin. Sa murang edad, siya na ang tumayong haligi’t ilaw ng tahanan. Dahil matapos mamatay ng kanyang ina, siya na lang at ang kanyang Tatay Mario ang naiwan. Ngunit simula nang dumating si Veronica, ang bagong asawa ng kanyang ama, naging parang ulila uli si Riza. Kung ano ang meron siya, madalas ay si Tanya — anak ni Veronica ang nakikinabang.

“Ganda ng pangalan mo! Bagay sa iyo para kang si Maria Clara sa nobela ni Rizal kulang nalang ng Ibarra para in real life Noli Me Tangere.” “H-hindi naman.” “Aysus! Nagbabasa ka ba ng romance books?” “Minsan lang..” “Dalasan mo! Tapos ihalintulad mo siya sa totoong buhay. Siguradong mas gusto mo nalang mabuhay sa mundong imahinasyon keysa sa tunay na mundo.”

“Sa probinsya ng Rizal ako lumaki hanggang mag sampung taong gulang ako. After noon, nagpalipat-lipat ako ng bansa. Bumalik ako sa pamilyang Santillan noong fifteen years old ako… at bago ako mag seventeen, ipinadala ako sa Africa.” Napatingala si Isabela. Takang hindi siya makapaniwala sa mga nalaman niya mula kay Rafael. Hindi niya maitago ang pagkalungkot at maraming tanong sa isip nya—paanong ang kasing yaman at kilalang Rafael ngayon ay may ganitong mga pinagdaanan sa buhay. “Ha?” “Mrs. Santillan,” patuloy niya, “mas mahirap ang mga pinagdaanan ko kaysa sa naiisip mo.”

Ngunit kapalit niyon ay ang pagtalikod sa buhay na kinagisnan ko. Ang mga magulang ko kasi ay nabubuhay pa rin sa taong uso pa si Rizal. Naniniwala pa rin sila sa salitang 'pinagkasundo' pero hindi tinadhana, at seyempre, 'yon din ang plano nilang gawin sa akin. Ang ikasal sa kung sino mang hampaslupang tinamaan ng magaling. Pero nang aksidente kong marinig ang plano nilang 'yon, kesehodang magdeklara ako ng ika-apat na pandaigdigang gera 'wag lang talagang matuloy!

Naitatag nila ito matapos mahuli at maipatapon sa dapitan si Jose Rizal, na siyang pinuno ng La Liga Filipina at si Tiyo Andres ay miyembro rin nito. "Grabe, totoo pala yung mga nakatala sa mga libro noon sa kaganapan sa Pilipinas." namamanghang sabi ni Lara habang binabasa ko kanina ang talaarawan ko, na di ko maalalang gumawa ako nito noon.

Jose Rizal ay naging tanyag na babasahin sa buong mundo marahil ay lalo itong magugulat. “Bagamat di ko lubos maunawaan, at ang mga titik ay waring dumudulas sa aking paningin, dama ko ang lalim at husay ng pagkakalikha.”nakakunot ang noong saad ni Macario. "Saan nagmula ang mga bagay na ito?" "M-macario-" "Mahal kong Matilda?" ani Macario nang makitang atubili si Jia.