I Love You From The Moon And Back Novels & Stories

Napahawak siya ng mahigpit sa armchair nang magsimulang kumanta ang pamilyar na tinig. (Title: Said I love you but I lied) "You are the candle, love's the flame.. A fire that burns through wind and rain.. Shin your light on thus heart of mine.. Till the end of time..' Inalis na ni Nica ang telang nakatabing sa kaniyang mga mata upang makita ang taong kumakanta. Kusang bumuka ang bibig ni Nica nang bumungad sa kaniyang paningin ang isang makisig na lalaki. Nakasuot ito ng itim na sando at napatungan ng isang malaking jacket na nakabukas lang ang harapan. Tulad sa mga naunang pagkakita dito ay nakasuot ito ng sumbrero. Pero sa pagkakataon na ito luminaw na ang lahat sa kaniya kung bakit naging

Napatingn ako sa kanya, nagtagpo ang aming mga mata at kita ko ang kaseryosohan niya. “I love you, to the moon and back.” Pagkasabi niya non ay nagsalo ulit kami sa isang magaan at malambing na halik. Wala na, bumigay na ako. I totally believe him.

Ako naman ay matatanawan ang buwan kapag gusto ko,pero tuwing gabi nga lang. "Eh di, magpalit tayo! Akin 'yong buwan, iyo itong araw para sa tuwing mamimiss mo 'ko, tingnan mo lang 'yan, and I will do the same, Yves." Kinuha ko sa kamay niya ang moon keychain, bago ko matiyagang tinanggal ang keychain na kakakabit ko palang sa phone ko. I'll put the moon keychain here in my phone so I can look at him and remember this day every now and then. Nagulat ako nang may dumampi sa pisngi ko. Nang lingunin ko, nakita ko si Yves na nakangiti sa akin. Hinalikan niya pala ang pisngi ko. "I love you, Jenna."

His minty breath fanning my face as if he's controlling himself. "Leo will going to kill me.." He is smiling but I protest gusto pa ring ipagpatuloy ang nasimulan. "Love.." He groaned. "We can't make love here.." Ngumisi ulit. "I love you..." I say, breathily habang pikit pa rin ang mga mata.. "I love you more.. you better be ready in our honeymoon.." Tumindig ang mga balahibo sa batok kasabay ng mga alaalang pinagsaluhan noong nagdaaang gabi.

Research It was another boring Monday. I really hate Mondays. Why? I dunno. I just really hate it. For me, Tuesday’s the start of my week. 'Wag kayong makialam, it's my calendar. Nasa gilid kami ng soccer field ng school. May malaking puno doon kaya hindi mainit at masarap ang ihip ng hangin kaya gustong-gusto kong tumambay dito. It’s like our favorite tambayan.

aniya naman sa kabilang linya. Pagkatapos nitong sabihin sa kanya ang mga katagang I love you, too, tinapos na nito ang tawag nilang mag-tita. Agad niya sinuksok sa bulsa ang cellphone niya at matamang tumingin sa buwan na sobrang liwanag. She raised her thumb up and close her one eye. Tinapat niya ang hinalalaki sa buwan at napangiti ng matakpan noon ang buwan. Totoo ngang, the moon is always as big as your thumb na nabasa niya sa isang novel. Binaba niya ang kamay saka nagpamaywang at huminga ng malalim.

“Ang moon bride ay ang babaeng ipinanganak sa araw na bilog na bilog ang buwan. Ang babaeng itinakda at pinagkalooban ng natatanging katangiang minana ng mga ninuno mo sa diyosa ng buwan na si Mayari. Kaya nga bilang pagpupugay sa kaniya, nang dumating ang mga Espanyol at naging required ang apelyido sa mga tao sa bansang ito, Malyari ang piniling apelyido ng mga ninuno mo. Hindi mo ba napansin sa loob ng labing pitong taon mong buhay, na may espesyal kang attachment sa buwan?” Hindi ako nakapagsalita. Bigla kasing bumalik sa akin ang lahat ng pagkakataon na napapatingla ako sa langit kapag may buwan. Sa tuwing parang may masuyong tinig ang tumatawag sa atensiyon ko kaya nawawala sa isip ko

Nasa huli pala talaga ang pag-sisisi. Iniyak kona ng iniyak ang lahat dahil pinapangako kong ito na ang huli. From now on. I will be a different Kylie Madelyn. Hindi na ako ulit iiyak ng dahil sa lalaki. Hindi na ako mag-papaka t*nga at hinding hindi na ako papayag na mapag-laruan ang damdamin ko. Love is like poison. It's killing you.. ******** END OF FLASHBACK

Mukha akong engot na nakasilip sa mga halaman. Inayos ko na rin ang aking sarili para umalis pero akmang tatayo na sana ako nang bigla siyang kumanta. -Fireflies by Owl City- Kusa akong napabalik sa aking pagkakaupo. Ang ganda ng boses nya.

Isa-isa kong hinanap ang mga nasa listahan, kahit minsan pabalik balik na ako dahil hindi ko makita kung saan ko ba pwedeng mahanap. Naabutan naman niya akong nagtitingin. "Kamusta?" Tanong niya. "Ayos naman ako dito sa Pilipinas, Love," Tawang sagot ko. "Ikaw kamusta?" Tanong ko pabalik. Romolyo na agad mga mata niya. "Heto at isasaksak ko sayo 'tong mga kinuha ko ng hilaw." Mataray na sagot niya.