Professor In Tagalog Novels & Stories

Sabi nito. "Itigil mo muna yan dahil siguradong magugulat ka sa sasabihin ko." Napatigil nga ito at tumingin sa akin. "He's my professor." Napakurap kurap ito at mukhang di nagets ang sinabi ko. "Anong meron sa professor mo?" Tanong nito. "Please don't freak out but my professor is the rapist."Mahinang sabi ko na ikinasinghap nito. Nagulat ako ng bigla itong tumayo at nagsuot ng jacket.

“Does it hurt?” Mahina ang kanyang boses. Ang kanilang professor ay kilala bilang propesyonal, magalang, at mabait. Ngunit hindi niya kailanman ipinakita ang ganitong klase ng lambing sa kanila. Ang tingin na iyon, hindi tingin sa isang kamag-anak. Mas kahawig iyon ng tingin ng isang lalaki sa babaeng mahal niya.

May accent man ito pero pulido na hindi taglish. "syempre nung nalaman kong pinoy ang magiging asawa ko nag ensayo na ako ng maayos nuh" pinagmayabang pa niya ang tungkol doon . Kiniwento niya kung paano siya makipag usap ng maayos sa kanilang mga katulong para wala siyang makaligtaan na salita na kayang ineensayo .Minsan kahit malalim na tagalog ay pinag aralan niya para lalo silang magkaintindihan ng magiging asawa niya.

"Danica." Saka lang ako nakahinga ng malalim ng hindi ako iyong tinawag. Mabuti nalang talaga at hindi ako dahil hindi ko alam kung ano iyong isasagot ko don sa problem na sinulat ni Ma'am. Pero tumingin si Professor sa'kin at ngumiti siya. WAAA!! Anong ibig sabihin ng ngiting iyon? ...... "Natapos nadin iyong class natin. Nakakakaba talaga. Lahat ng subjects review lang pero mas nakakakaba ang review kesa sa normal class."

Dahil sa layo ng kanilang isla, at dahil sa hirap niyang pagsasalita, walang mga guro ang nagtatagal sa kaniya, kahit na gaano pa kalaki ang kanilang ibayad. Hindi na niya mabilang sa kaniyang daliri kung ilang beses siyang nagpapalit-palit ng mga guro na walang tiyaga sa pagtuturo, lalo na noong highschool. Mabuti na nga lamang at noong kolehiyo ay nakahanap sila ng professor na magaling at matiyaga. "W-Wala ho talaga." "Ang tagal na noong huli kitang marinig magsalita ng Tagalog. Akala ko nga'y nalimutan mo na e." Nakangiting sabi nito.

Isang gwapo at batang professor na nakikitaan ng mabait na aura. Si Professor Valdez ay 29 taong gulang pa lamang ngayong taon. Siya ang pinakabatang ganap na propesor sa Kagawaran ng Panggagamot sa Unibersidad ng Quirino State at isang henyo na may kilalang reputasyon sa larangan ng panggagamot. Itinaas ko ang kamay ko at kumatok sa pintong nakabukas. Nang tumingala si Professor Valdez at makita ako na nakatayo sa pintuan, sandali itong natigilan at hindi nito ako nakilala hanggang sa magsalita ako.

“And I'm not a nerd.” Umupo siya sa harap, sa upuan ng professor. “I'm your professor in your Introduction to Business Management course.” OMG! I'm dead. He's a professor? Fuck! Halata pa sa mukha niya ang bakas ng sampal ko.

Napa- 'ohh' naman siya at kalaunan ay makahulugang ngumisi. "I'm professor Chase Velasquez, pleased to meet you... huwag mo na isipin iyong sinabi ni Ms. Melendez, puntahan mo na lang siya doon para makakuha ka ng remedial, nambabagsak pa naman 'yon ng estudyante."

"Miss Mangubat?" Huminto siya sa paghakbang at inipit ang nagulong hibla ng buhok nang dumaan ang hangin. Lumingon siya sa tumawag. Isang Professor na hindi pamilyar sa kaniya. Umikhim siya. "Yes?" Ngumiti ito at nilahad ang kamay sa harap niya. "I'm Professor Isagani. Kanina pa kita hinihintay." "Bakit, Prof?"

Pero hindi ibig sabihin ay wala nang sakit. Dumating ang bagong propesor—isang matandang babae, simple ang itsura, walang dalang anino ng nakaraan. “Good morning, class. Ako si Prof. Lualhati, pansamantalang hahawak ng General Biology hanggang sa maayos ang permanenteng scheduling.” Mahinahon siyang nagsalita, at sinimulan agad ang talakayan.